Mην χάσετε την οπτικοακουστική παράσταση του Mickey Pantelous

30/10/2016

Κατηγορία: Art Rock

1992

Την Πέμπτη 10 Νοέμβρη, το Merlin’s Music Box παρουσιάζει την μοναδική οπτικοακουστική παράσταση του Mickey Pantelous στο ΙΛΙΟΝ plus (Κοδριγκτώνος 17, Αθήνα).

 

Μια βουτιά στην Αμερική (και όχι μόνο) του μόχθου, της αμφισβήτησης και της αντίστασης. Ένα 2ωρο παιχνίδι εικόνας και ήχου εμπλουτισμένο με ευρηματικότητα και χιούμορ.
Οι πόρτες ανοίγουν στις 8:30 μ.μ.
Η παράσταση ξεκινά στις 9:30 μ.μ. ακριβώς
Είσοδος: 8€

Πολυπράγμων και εξαιρετικά προικισμένος μουσικός με μεγάλη εμπειρία στα μπλουζ, τη τζαζ και τη ροκ μουσική o Mickey Pantelous μας ταξιδεύει, με αφορμή την προσωπική κωμικοτραγική ιστορία του συνοδοιπόρου του δόκτορα Flipout (Της κονσέρβας κρουστό που έχει δεμένη στο αριστερό του πόδι) στην αμερικάνικη μουσική και ιστορία, με αναφορές σε όλο τον 20ο αιώνα έως τις μέρες μας.
Συνδέει εικόνες, χάρτες, σουρεαλισμό, μουσική, τάσεις, εντάσεις, μόδες και πολέμους, ψυχολογία με πειράματα απόρρητα, μέσω μιας ιστορίας πάθους, έρωτα, λύπης, τραγωδίας, πειρατών και αναγέννησης όπως αυτή του Albert που στωικά τον ακολουθεί στις μουσικές αναζητήσεις του, ελπίζοντας να γίνει ένας μεγάλος Rockstar κάποτε.
Παίζει με δύο κιθάρες, τύμπανα, καζού, φυσαρμόνικα και τραγουδάει λες και βγήκε από κείνες τις ιστορίες που βλέπουμε στις βιογραφικές ταινίες στον κινηματογράφο.
Τραγουδάει από Robert Johnson, Woodie Guthrie και Blind Billy Mac Tell, μέχρι Whitestripes, Guns and Roses, Bob Dylan, Tom Waits, Spleenless Kiwi Klinton, Johhny Cash, PJ Harvey, Bruce Springsteen και Black Rebel Motorcycle Club.
Μια εκτενέστατη αναδρομή, χορταστική και μελωδική που θα σας συναρπάσει και θα σας ωθήσει να αναζητήσετε πληροφορίες για τους καλλιτέχνες και τις εποχές.
Μας γυρίζει στα θρανία με τον πιο απολαυστικό και τελικά παιδευτικό τρόπο ο Ελληνοδανός Mickey Pantelous, ο οποίος μας χαρίζει με γενναιοδωρία και μερικά δικά του τραγούδια από τα δύο του προσωπικά album “Can’t find my pills” και “North of Africa” αλλά και το καινούργιο που μόλις κυκλοφόρησε με τίτλο "Don't you call my name" αποδεικνύοντας ότι και στην Ελλάδα μπορούν να γραφτούν ωραία blues κομμάτια που δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτα από τα αντίστοιχα του εξωτερικού.