Gary Moore - “Victims of the Future”: Ο δίσκος που καθιέρωσε τον Gary Moore ως τον απόλυτο Guitar Hero

Άλλωστε η μετέπειτα πορεία του έδειξε ότι η καρδιά του ανήκει αλλού όμως κατόρθωσε να αφήσει πίσω του βαριά κληρονομιά μιας και την δεκαετία του ΄80 κατέθεσε και την ψυχή του για να παίξει ένα παθιασμένο και καλά δομημένο hard rock.

Στα τέλη του 1983 ο Gary Moore με μία all star μπάντα αποτελούμενη από τους ντράμερ Ian Paice και Bobby "Prime Time" Chouinard, τους μπασίστες Neil Murray, Bob Daisley και Mo Foster καθώς και τον εξαιρετικό και αδικημένο μουσικό Neal Carter (πλήκτρα, κιθάρα, φωνητικά) με τους οποίους ηχογραφούν το “Victim of the Future” που κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 1984. Ο Moore αποκάλυψε ότι οι ηχογραφήσεις έγιναν στα Sarm West Studios στο Λονδίνο (τα παλιά Island Studios). Η κοινοπραξία είχε μόλις εγκαταστήσει ολοκαίνουργιο εξοπλισμό, ο οποίος όμως παρουσίαζε συνεχώς βλάβες.  «Είχαμε συνέχεια breakdowns. Δεν μπορούσαμε να γράψουμε όσο γρήγορα θέλαμε και τις πρώτες δύο εβδομάδες απλώς περιμέναμε. Αυτό είχε καταστροφική επίδραση στην ψυχολογία της μπάντας. Κανείς δεν είχε όρεξη να παίξει, γιατί κάθε φορά που ξεκνούσαμε, κάτι χαλούσε και έπρεπε να αρχίσουμε από την αρχή. Μας είχε τρελάνει όλους».

                                                          "Victims of the Future"

Το άλμπουμ ξεκινά εξαιρετικά με το ομότιτλο κομμάτι και την νωχελική εισαγωγή διαδέχεται ένας hard rock ύμνος όπου νιώθεις έντονα το μουσικό  δέος της συγκεκριμένης σύνθεσης που πραγματεύεται τον πυρηνικό πόλεμο και ταυτόχρονα ασκεί κριτική στους πολιτικούς. Aκολουθεί το ορμητικό και κεφάτο  “Teenage Idol” με ροκ εν ρολλ διάθεση και στιχουργικά αναφέρεται στην φυγή ενός νεαρού από την καθημερινή μιζέρια μέσω της μουσικής. Η διασκευή στο περίφημο "Shapes of Things" των The Yardbirds είναι πραγματικά συγκλονιστική και σκορπά ακόμη και σήμερα ρίγη συγκίνησης ενώ στα δεύτερα φωνητικά συμμετέχει ο Noddy Holder των Slade! Επόμενη σύνθεση η αριστουργηματική μπαλάντα “Empty Rooms” στην οποία συνθετικά έχει βάλει το χεράκι του ο σπουδαίος και υποτιμημένος μουσικός Neil Carter (UFO, Wild Horses). H ερμηνεία του Moore είναι από τις πιο ευαίσθητες και παθιασμένες της καριέρας του ενώ το μελωδικό κιθαριστικό σόλο ολοκληρώνει ένα μοναδικό ηχητικό κομψοτέχνημα. 

Ακολουθεί το καταιγιστικό "Murder in the Sky” όπου ο G. Moore περιγράφει την συντριβή ενός κορεάτικου αεροπλάνου με αθώους πολίτες, από μαχητικά αεροσκάφη της, τότε Σοβιετικής Ένωσης και ουσιαστικά αποτελεί μια σκληρή καταγγελία για ένα από τα πιο σοκαριστικά γεγονότα του Ψυχρού Πολέμου. Το κομμάτι ξεκινά με ένα άγριο, χαοτικό σόλο κιθάρας και εξελίσσεται σε μία απόλυτη hard rock δημιουργία με το ρεφρέν να απογειώνει την σύνθεση.

 

 

Ακολουθεί το "All I Want" έχοντας μία funky και συνάμα blues δομή και ένα επαναλαμβανόμενο, "βρώμικο" κιθαριστικό ριφ και λειτουργεί ως προάγγελος της μετέπειτα στροφής του Moore στα blues με τον Mo Foster στο μπάσο να βάζει την δική του σφραγίδα. Στην συνέχεια απολαμβάνουμε το υπέροχο AOR-άδικο "Hold On to Love" δίνοντας στον δίσκο έναν πιο εμπορικό και μελωδικό τόνο.

Το άλμπουμ κλείνει με το "Law of the Jungle" όπου η ερμηνεία του Gary Moore ακούγεται αρκετά επιτηδευμένη με αποτέλεσμα η σύνθεση να αδικείται.

Τέλος στην επανέκδοση του 2002 σε cd περιλαμβάνονται άλλες δύο επιπλέον συνθέσεις τραγούδια. Το αξιόλογο "Devil in her Heart" και το εξαιρετικό, γρήγορο ορχηστρικό "Blinder" (θυμίζει κυριολεκτικά Deep Purple), τα οποία άξιζαν πραγματικά να βρίσκονται στον αρχικό δίσκο ενώ περιλαμβάνει επίσης και ένα ρεμίξ του "Empty Rooms". Eπίσης στη Αμερικάνικη έκδοση το άλμπουμ κυκλοφόρησε με διαφορετικό εξώφυλλο.

Συνολικά το "Victims of the Future"  είναι ένα σκληρό, άγριο, γρήγορο, δυναμικό και συναισθηματικό άλμπουμ  αλλά κυρίως έιναι ένας δίσκος του απόλυτου Guitar Hero, ποτισμένο από το ιδρώτα του Gary Moore καθώς η εν λόγω κυκλοφορία άνοιξε έναν μικρό κύκλο σπουδαίων δίσκων που βγήκαν στην αγορά τα επόμενα χρόνια μέχρι ο Ιρλανδός κιθαρίστας να αλλάξει πορεία προς τα παραδοσιακά blues.