Rick Springfield: Το πετυχημένο synth-pop/rock πείραμα του "Tao"

Μετά την αποχώρηση του από την μπάντα των Zoot συνεχίζει σε σόλο καριέρα. Το πρώτο σίνγκλ που κυκλοφορεί είναι το “Speak to the Sky” από το ντεμπούτο του σόλο άλμπουμ με τίτλο “Beginnings” (1972) και κάνει μεγάλη επιτυχία στην χώρα του αλλά σε ΗΠΑ και Καναδά. Η πορεία στην δεκαετία του ’70, για τον Αυστραλό τραγουδιστή (γεννημενος 23 Αυγούστου 1949) ήταν ανερχόμενη με δύο καλά και πετυχημένα άλμπουμ τα “Mission: Magic!” (1974) και “Wait for Night” (1976). Παράλληλα άρχισε να συμμετάσχει σε διάφορα επεισόδια τηλεοπτικών σειρών (Saga of a Star World, Battlestar Galactica, The Rockford Files ) ενώ η συμμετοχή του στις αρχές της δεκαετίας από το 1981-1983 στην σαπουνόπερα “General Hospital” ως Dr. Noah Drake, τον βοήθησε να τον μάθει μέχρι και η τελευταία νοικοκυρά. Μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα από την δισκογραφία λόγω τηλεόρασης φτάνουμε στο 1981 όπου κυκλοφορεί το πετυχημένο εμπορικά “Working Class Dog” (1981) και περιέχει την μεγάλη του επιτυχία “Jessie's Girl”. Η συγκεκριμένη σύνθεση κατορθώνει να κερδίσει το grammy ως καλύτερη ροκ ερμηνεία της χρονιάς εκτοξεύοντας κι άλλο την δημοφιλία του στα ύψη. Ακολουθούν τα άλμπουμ. Το 1983 κυκλοφορεί ένα εξαιρετικό δίσκο με τίτλο "Living in Oz" και η καριέρα του απογειώνεται τόσο εμπορικά όσο και καλλιτεχνικά κερδίζοντας τη επόμενη χρονιά το Grammy για Best Male Rock Vocal Performance. Ακολουθεί το εξαιρετικό άλμπουμ "Hard to Hold" που είναι η μουσική-δραματική ταινία του 1984 στην οποία ο Rick Springfield έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο, καθώς και το ομώνυμο soundtrack άλμπουμ που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά αποτελώντας την όγδοη στούντιο δουλειά του. 'Επεται το "Beautiful Feelings" είναι το ένατο στούντιο άλμπουμ του Rick Springfield. Κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 1984 από τη Mercury Records, όμως κρύβει ένα από τα πιο ιδιαίτερα παρασκήνια στη δισκογραφία του καλλιτέχνη, καθώς κυκλοφόρησε χωρίς τη δική του έγκριση ή συμμετοχή και είναι βασισμένη σε φωνητικά του 1978. Το 1985 είναι μία κομβική χρονιά για τον Αυστραλό καλλιτέχνη αφού κυκλοφορεί το "Tao" και προσπαθεί να προσαρμοσθεί στα νέα εμπορικά δεδομένα της εποχής και αγκαλιάζει τον ευρωπαϊκό synth-rock και new wave ήχο με τα drum machines και τα synthrizers να έχουν κυρίαρχο λόγο.

                                                    "H φιλοσοφία του Tao"

"Το "Tao" είχε πολλές ευρωπαϊκές επιρροές και ίσως το παράκανα λίγο προς αυτή την κατεύθυνση. Η παραγωγή ήταν περισσότερο προσανατολισμένη στην Ευρώπη, με τα τεράστια synths και αυτό το κομμάτι τα πήγε πραγματικά καλά στην Ευρώπη, ειδικά στη Γερμανία, το "Celebrate Youth" ήταν επιτυχία". Σημειώνει ο Springfield σε μια συνέντευξη του 2012 και συνεχίζει:

«Είχαμε πολλές νέες ιδέες. Είναι ίσως αυτή με την οποία πειραματίστηκα περισσότερο. Ό,τι κι αν σκεφτόμουν, το δοκιμάσαμε. Ήταν ακριβώς όταν το sampling μόλις ξεκινούσε, που ασχοληθήκαμε πολύ με το sampling των ντραμς. Αλλά ξεκινήσαμε με ένα DMX. Ένα μικρό DMX drum machine, όλα τα αρχικά κομμάτια των ντραμς ηχογραφήθηκαν πάνω σε αυτό και στη συνέχεια ενεργοποιήσαμε άλλα samples ντραμς από αυτό. Δημιουργήθηκε κομμάτι κομμάτι. Αυτό εξακολουθεί να είναι από τα πιο αγαπημένο μου άλμπουμ».

Ο Springfield μάλιστα εκείνη την περίοδο πέρναγε σε άλλη μουσική φάση και θυμάται: «Είχα σταματήσει να ακούω αμερικανική ροκ. Στην πραγματικότητα, άρχισα να ενδιαφέρομαι όλο και περισσότερο για το τι συνέβαινε σε άλλα είδη μουσικής, ειδικά με καλλιτέχνες που ήταν Άγγλοι. Περνούσα μια μεγάλη κατάθλιψη τότε. Ήμουν πνευματικά χαμένος και δυσκολευόμουν να αντιμετωπίσω όλα όσα συνέβαιναν. Ακόμα και η επιτυχία μου μου προκαλούσε πόνο. Δεν μπορούσα να συμβιβαστώ με το να βγάζω τόσα πολλά χρήματα, ενώ άλλοι πάλευαν να βρουν ψιλά ακόμη και για να φάνε. Φαινόταν τόσο λάθος, αλλά τι μπορούσα να κάνω γι' αυτό; Επιπλέον, είχα πραγματικά προβλήματα να αντιμετωπίσω τον θάνατο του πατέρα μου. Όλα αυτά σήμαιναν ότι ήμουν σε τόσο χάος, γι' αυτό και οι στίχοι στο άλμπουμ "Tao" είναι σίγουρα οι πιο σκοτεινοί της καριέρας μου».

                                                     Συνθέσεις και μηνύματα

"Dance This World Away": Δυναμικό ηλεκτρο ροκ κομμάτι με την συνεισφορά του Richard Page (των Mr. Mister) στα backing vocals αλλά το τραγούδι εντυπωσιάζει κυρίως για τα ντουέτο φωνητικά με την Edie Lehmann (Michael Jackson, Aretha Franklin, η Madonna, Quincy Jones).

"Celebrate Youth": Από τις κορυφαίες στιγμές του άλμπουμ με θαυμάσιο ρεφρέν ενώ το επίσημο βίντεο κλιπ του τραγουδιού έχει τη δική του ιστορική σημασία, καθώς τη σκηνοθεσία του ανέλαβε ο διάσημος σκηνοθέτης David Fincher (ο οποίος αργότερα σκηνοθέτησε σημαντικές ταινίες όπως τα Seven, Fight Club και The Social Network). Στιχουργικά το κομμάτι επικεντρώνονται στην αθωότητα των παιδιών και την ευθύνη των ενηλίκων να τα καθοδηγήσουν σωστά.

"State of the Heart": Πανέμορφο τραγούδι το οποίο είναι ένα από τα πιο επιτυχημένα singles του άλμπουμ φτάνοντας στο No. 22 του αμερικανικού Billboard Hot 100 και αποτελεί διασκευή στο αυστραλιανό rock συγκρότημα των Mondo Rock. Μάλιστα ο Springfield το επέλεξε και το ερμήνευσε ζωντανά στο περίφημο Live Aid στις 13 Ιουλίου 1985, στη σκηνή του JFK Stadium στη Φιλαδέλφεια.

"Written in Rock": Ο Springfield κάνει μια από τις πιο παθιασμένες γεμάτο ένταση ροκ ερμηνείες του σ΄ ένα ποπ άλμπουμ και τραγουδά για την ανάγκη να βρει κανείς κάτι σταθερό και αναλλοίωτο μέσα στο χάος των ανθρώπινων σχέσεων.

"The Power of Love (The Tao of Love)": Η εν λόγω σύνθεση κινείται σε μπαλαντοειδείς και ατμοσφαιρικούς ρυθμούς καθώς μιλά για την φιλοσοφική έννοια του Ταοϊσμού (αρχαία κινεζική φιλοσοφία). Ο Springfield ενσωμάτωσε στους στίχους του βασικές αρχές και μάντρα της συγκεκριμένης φιλοσοφίας, όπως τη σημασία της υπομονής, της ισορροπίας και της πνευματικής αφύπνισης.

"Walking on the Edge": Η συγκεκριμένη σύνθεση έχει έντονα electro-pop στοιχεία με μία αχρείαστη εισαγωγή ενώ το κομμάτι αντικατοπτρίζει την προσωπική πίεση που ένιωθε ο ίδιος ο Rick Springfield εκείνη την περίοδο, προσπαθώντας να διαχειριστεί την τεράστια δημοσιότητα, τις προσδοκίες της μουσικής βιομηχανίας και την κατάθλιψη.

"Walk Like a Man": Ο hi-tech pop-rock ήχος στα καλύτερα του μ' ένα από τα πιο δυνατά και λυρικά ρεφρέν ολόκληρου του δίσκου.

"I'm dreaming about *la raison d'être (*the reason to be)

I'm frightened by the toxic threat I can't stop the motor running

People saying I should learn some self-control

But I just want to exorcise my soul

And Walk Like A Man, Walk Like A Man"

"The Tao of Heaven": Λειτουργεί ως ένα σύντομο, ατμοσφαιρικό ιντερλούδιο σε ύφος προσευχής διάρκειας μόλις 1 λεπτού και 28 δευτερολέπτων. Οι στίχοι του θυμίζουν πνευματικά γνωμικά και μιλούν για την παράδοση του εγώ (surrender) και την εσωτερική αναζήτηση.

"Stranger in the House": Μία ακόμη δραματική και παθιασμένη ερμηνεία από τον Αυστραλό τραγουδιστή όπου τα drums machine και τα τονισμένα μπάσα έχουν την τιμητική τους ενώ το κομμάτι στιχουργικά πραγματεύεται την αποξένωση και τη φθορά μέσα σε μια μακροχρόνια σχέση.

"My Father's Chair": Η υπέροχη και συνάμα θλιμμένη μπαλάντα είναι το πιο συναισθηματικά φορτισμένο κομμάτι του άλμπουμ. Αποτελεί έναν βαθιά προσωπικό θρήνο που έγραψε ο Rick Springfield για την απώλεια του πατέρα του, Norman Springthorpe. Ο πατέρας του Springfield έφυγε από τη ζωή το 1981 μετά από μάχη με τον καρκίνο, την ίδια ακριβώς χρονιά που ο καλλιτέχνης γνώριζε την απόλυτη παγκόσμια επιτυχία με το "Jessie's Girl". Ο Rick Springfield έχει εξομολογηθεί πως ο τίτλος αναφέρεται στην πραγματική πολυθρόνα του πατέρα του στο πατρικό του σπίτι στην Αυστραλία. Όπως περιγράφει στους στίχους, μετά την κηδεία, η οικογένειά του μαζεύτηκε στο σπίτι και κανένας δεν άντεχε να κοιτάξει ή να καθίσει σε αυτή την άδεια πλέον πολυθρόνα.

Πίσω από τον τοίχο των υπερπαραγωγών ήχων βρίσκουμε ακόμα κορυφαίους μουσικούς όπως ο εξαιρετικός ντράμερ Mike Baird, ο Pino Palladino στο άταστο μπάσο ο εξαιρετικός Tim Pierce στην κιθάρα, ο οποίος συνέγραψε επίσης το σπουδαίο εναρκτήριο "Dance This World Away".

Εν τέλει το "Tao" αποτελεί μια από τις πιο καλλιτεχνικές στιγμές του Αυστραλού συνθέτη και τραγουδιστή που συνδύασε την ανατολική φιλοσοφία με τον ευρωπαϊκό ήχο της εποχής, αντικαθιστώντας τις κλασικές rock κιθάρες με ατμοσφαιρικά synth-pop και hi-tech AOR μελωδίες. Ένα γοητευτικό άλμπουμ γεμάτο υπαρξιακές ανησυχίες, εσωστρεφή θέματα και πνευματικές αναζητήσεις.

Φώτης Μελέτης