Ένα αφιέρωμα στον μεταξένιο ήχο του Yacht Rock

Όταν οι Steely Dan, οι Toto, οι The Doobie Brothers, o Christopher Cross, o Boz Scaggs, o Kenny Loggins, o Michael McDonald, oι Pages, οι Player, οι Ambrosia και δεκάδες ακόμη μουσικοί και συγκροτήματα έγραφαν και ηχογραφούσαν τα αριστουργήματά τους στα μέσα και στα τέλη των ’70ς, κανείς δεν έλεγε: "Ας φτιάξουμε ένα Yacht Rock album".

Ο όρος εμφανίστηκε πολύ αργότερα, το 2005, μέσα από την ομώνυμη σατιρική διαδικτυακή σειρά των J.D. Ryznar, HunterD. Stair και David Lyons, με τον "Hollywood" Steve Huey. Η σειρά υπερτόνιζε χιουμοριστικά τις σχέσεις και τις συνεργασίες των μουσικών της σκηνής και σατίριζε με χιούμορ τις ζωές των soft rock αστέρων της εποχής, συνδέοντας τη μουσική τους με την κουλτούρα των γιοτ και της πολυτελούς χαλάρωσης. και τελικά έκανε το "Yacht Rock" παγκόσμιο μουσικό όρο. Και κάπως έτσι συνέβη το παράδοξο: ένα μουσικό ιδίωμα που ουδέποτε αυτοπροσδιορίστηκε ως είδος απέκτησε, εκ των υστέρων, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ονόματα στην ιστορία της μουσικής. Η κεντρική του αισθητική διαμορφώθηκε περίπου από τα μέσα των ’70ς έως τις αρχές των ’80ς, με διαφορετικές πηγές να χρησιμοποιούν ελαφρώς διαφορετικά χρονικά όρια με βασικό πυρήνα περίπου στο 1975–1982, ενώ άλλες προσεγγίσεις επεκτείνουν την περίοδο μέχρι το 1984. 

Το σημαντικότερο όμως δεν είναι η χρονολογία. Είναι ο τρόπος με τον οποίο φτιάχτηκε η μουσική. Το Yacht Rock είναι ίσως ένα από τα χαρακτηριστικότερα παραδείγματα της ιστορίας της popular music όπου η τεχνολογία, οι session μουσικοί, η παραγωγή και η σύνθεση ενώθηκαν τόσο αρμονικά ώστε το studio έγινε ουσιαστικά μέρος της ίδιας της μπάντας.

Εδώ δεν έχουμε το punk: "three chords and the truth". Έχουμε: three chords — αλλάμε 14 μουσικούς, πέντε keyboards, δύο percussionists, horn section, backing vocalists και έναν παραγωγό που ζητάει άλλη μία λήψη. Και αυτό είναι ένα από τα μυστικά της γοητείας του.

Ένα από τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για να περιγραφεί ο ρυθμικός πυρήνας του Yacht Rock είναι το λεγόμενο "Doobie Bounce": ένα χαλαρό αλλά εξαιρετικά ακριβές groove. Δεν είναι disco, δεν είναι funk με την αυστηρή έννοια, δεν είναι rock. Είναι αυτό το: "laid-back αλλά ακριβώς πάνω στο beat" που κάνει το σώμα να κινείται χωρίς να το αντιλαμβάνεσαι ενώ οι κιθάρες δεν είναι συνήθως επιθετικές.

Οι φωνητικές αρμονίες είναι τεράστιο κεφάλαιο διότι πολλά Yacht Rock albums διαθέτουν: "επιστρώσεις" φωνητικών με εκλεπτυσμένες αρμονίες, gospel επιρροές, R&B αναφορές και συχνά οι backing φωνητικά που είναι εξίσου σημαντικοί με τον τραγουδιστή!

Το "μυστικό όπλο": οι SESSION μουσικοί…

Εδώ βρίσκεται ίσως η πιο συναρπαστική πλευρά ολόκληρης της ιστορίας καθώς το Yacht Rock δεν ήταν μόνο καλλιτέχνες αλλά ένα ολόκληρο "οικοσύστημα" μουσικών οι οποίοι πολλοί από αυτούς έπαιξαν σε δεκάδες ή εκατοντάδες  κλασικά albums. Μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα είναι τα εξής:

Jay Graydon- Κιθαρίστας, παραγωγός και ενορχηστρωτής

Steve Lukather - Session κιθαρίστας, τραγουδιστής και αργότερα ηγετική φυσιογνωμία των Toto.

Greg Phillinganes - Keyboardist με τεράστια συμμετοχήστην West Coast studio σκηνή.

Larry Carlton - Κιθαρίστας της τζαζ που έφερε τεράστια αρμονική και αυτοσχεδιαστική εκλεκτικότητα.

Steve Cropper / Lee Ritenour / Michael Landau - Οι τρεις μουσικοί που αντιπροσωπεύουν διαφορετικές πλευρές της τεράστιας studio επαγγελεματικής κουλτούρας.

Αυτή η αλληλοσύνδεση είναι ένας από τους λόγους που η συγκεκριμένη μουσική μοιάζει τόσο ομοιογενής. Οι ίδιοι άνθρωποι μπορούσαν να εμφανίζονται στο album του Boz Scaggs τη Δευτέρα, των Steely Dan την Τετάρτη και του Christopher Cross την Παρασκευή.

Ας δούμε όμως συνοπτικά τους καλλιτέχνες και το έργο τους:

BOZ SCAGGS — Η ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ

Άλμπουμ: "Silk Degrees" (1976)

Αν κάποιος με ανάγκαζε να διαλέξω ένα album ως την αφετηρία του Yacht Rock, θα έβαζα πολύ ψηλά το "Silk Degrees". Το album ένωσε R&B, Soul,Jazz, Pop,εκλεπτυσμένη studio rock και έγινε θεμελιώδες για όσα ακολούθησαν. Και υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικό: στο "Silk Degrees" συμμετέχουν μουσικοί που σύντομα θα αποτελούσαν τον πυρήνα των Toto. Το album επομένως λειτουργεί σαν ένα είδος προϊστορίας των Toto και ολόκληρου του L.A. studio sound. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι το "Silk Degrees" βρίσκεται στην κορυφή πολλών σύγχρονων Yacht Rock δίσκων.

Ξεχωρίζουν τα:

• Lowdown
• Lido Shuffle
• We're All Alone

STEELY DAN — ΤΟ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ

Άλμπουμ: "Aja" (1977)

Αν το "Silk Degrees" είναι η ψυχή, το "Aja" είναι ο εγκέφαλος. Εδώ το Yacht Rock γίνεται αμιγώς jazz, εκλεπτυσμένο, αρμονικά περιπλεγμένο και ρυθμικά ιντριγκαδόρικο! Το "Aja" είναι ίσως το πιο σημαντικό album για να καταλάβει κανείς γιατί το Yacht Rock δεν πρέπει να ταυτίζεται με το "easy listening". Αντίθετα, είναι εξαιρετικά απαιτητική μουσική.

Highlights:

• Peg
• Deacon Blues
• Josie
• Aja

Το album καταγράφεται σταθερά ανάμεσα στα κορυφαία Yacht Rock albums όλων των εποχών.

THE DOOBIE BROTHERS — Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ

Άλμπουμ: "Minute by Minute" (1978)

Εδώ εμφανίζεται ο άνθρωπος που οι δημιουργοί του αρχικού Yacht Rock concept θεωρούν ως την κατεξοχήν κεντρική φυσιογνωμία του είδους: Michael McDonald. Η φωνή του είναι σχεδόν συνώνυμη με το είδος. Βαθύς και βαρύτονος με παθιασμένη ερμηνεία, με Gospel αρμονίες και Jazz συγχορδίες. Και αυτό το χαρακτηριστικό:

"I have just discovered that love is complicated, but I'm going to sing about it very calmly"...Το αριστούργημα: "What a Fool Believes"

Τραγούδια:

• Minute by Minute
• Dependin' on You
• Here to Love You

Το album αποτελεί έναν από τους πυλώνες ολόκληρης της σκηνής.

CHRISTOPHER CROSS — Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΙΚΟΝΑ

"Christopher Cross" (1979)

Αν το Yacht Rock είχε σημαία, θα ήταν μάλλον ο ύμνος "Sailing"!!! Το ντεμπούτο του Christopher Cross είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά albums της περιόδου. Και εδώ υπάρχει η μεγάλη παρεξήγηση: δεν είναι Yacht Rock επειδή μιλάει για θάλασσα. Το "yacht" είναι κυρίως μεταγενέστερη μεταφορά/αισθητική. Η ίδια η μουσική είναι που έχει σημασία.

Τραγούδια

• Ride Like the Wind
• Sailing
• Never Be the Same
• Say You'll Be Mine

TOTO — ΤΟ YACHT ROCK ΠΕΡΝΑΕΙ ΣΤΟ AOR

Οι Toto είναι απολύτως απαραίτητοι σε μια σοβαρή συζήτηση για Yacht Rock. Γιατί; Επειδή είναι η γέφυρα ανάμεσα στο West Coast studio sound και στο AOR και γι αυτό άλλωστε τους λατρεύουμε ειδικά στα άλμπουμ!!!

"Toto" (1978)

Hydra (1979)

Turn Back (1981)

Toto IV (1982)

Το "Toto IV" είναι το μεγάλο αριστούργημα.

Τραγούδια

Rosanna

Africa

I Won't Hold You Back

Το σημαντικότερο όμως είναι ότι οι Toto δεν ήταν απλώς "ένα ακόμη συγκρότημα". Ήταν η συμπύκνωση της ίδιας της "Los Angeles session-musician" κουλτούρας.

KENNY LOGGINS - Ο ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΑΣ

Ο Loggins ξεκινά από ερμηνευτής και δημιουργός αλλά εξελίσσεται σε έναν από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της εκλεπτυσμένης West Coast pop μουσικής.

Άλμπουμ:

Nightwatch (1978)

Keep the Fire (1979)

High Adventure (1982)

Και φυσικά το τραγούδι "This Is It" με τον Michael McDonald.

Ο Loggins είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς το YachtRock μπορούσε να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ singer-songwriter, pop, soul και AOR.

HALL & OATES - ΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ

Εδώ αρχίζουμε να μπαίνουμε σε πιο "γκρίζα" περιοχή. Οι Hall & Oates συχνά χαρακτηρίζονται Yacht Rock, όμως οι δημιουργοί του αρχικού concept έχουν υπάρξει πιο επιφυλακτικοί με το πόσο αυστηρά πρέπει να ενταχθούν.

Το "Abandoned Luncheonette" (1973) είναι προγενέστερο του κλασικού Yacht Rock περιόδου και έπειτα κυκλοφορούν πανέμορφα τραγούδια όπως τα:

• Rich Girl
• Sara Smile
• Kiss on My List

και πολλά άλλα κομμάτια τους συνδέονται στενά με το West Coast ήχο.

AMBROSIA — ΤΟ ΚΡΥΜΜΕΝΟ ΔΙΑΜΑΝΤΙ

Αν κάποιος θέλει να πάει βαθύτερα από τα προφανή ονόματα θα ανακαλύψει  Ambrosia. Ιδίως με το τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους, "One Eighty" (1980).

Ένα εκπληκτικό μείγμα από AOR, progressive pop και West Coast και φυσικά έχοντας συνθέσει σπουδαία κομμάτια όπως τα:

How Much I Feel

Biggest Part of Me

Οι Ambrosia είναι ιδανικοί για τον ακροατή που θέλει να περάσει από το mainstream Yacht Rock στο cultterritory.

PAGES — ΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ ΤΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ

Οι Pages δεν έγιναν ποτέ τεράστια εμπορική δύναμη αλλά οι μουσικοί τους λάτρεψαν.

Τα άλμπουμ  που ξεχωρίζουν:

Pages (1978)

Future Street (1979)

Pages III (1981)

Και εδώ έχουμε ένα πολύ σημαντικό όνομα: τον Richard Page, ο οποίος αργότερα θα δημιουργήσει τους Mr. Mister.

PLAYER - ΑΙΣΘΗΣΙΑΣΜΟΣ

"Player" (1977)

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά albums της εποχής και φυσικά με τον "ύμνο" "Baby Come Back". Αλλά το album αξίζει πολύ περισσότερο από το single. Είναι ένας από τους δίσκους που δείχνουν πως το Yacht Rock μπορούσε να είναι απόλυτα pop χωρίς να γίνεται ρηχό.

ROBBIE DUPREE - Ο ΘΡΥΛΟΣ

Άλμπουμ: "Robbie Dupree" (1980)

Εδώ μπαίνουμε στην καρδιά του cult Yacht Rock μιας και το "Steal Away"είναι από τα απόλυτα classics. Το album είναι χαρακτηριστικό της πιο "smooth" πλευράς του West Coastsound και ακριβώς επειδή ο Dupree δεν έγινε ποτέ megastar, αποτελεί αγαπημένο σημείο αναφοράς των συλλεκτών. Παράλληλα είναι από τους ελάχιστους αυθεντικούς καλλιτέχνες των '80s που αγκάλιασαν αμέσως και με μεγάλο αυτοσαρκασμό τον όρο "Yacht Rock", δηλώνοντας ότι «το Yacht Rock είναι διασκέδαση και μας έδωσε μια χρυσή ευκαιρία να παίξουμε για ένα νέο, νεανικό κοινό».

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ που ξεχωρίζουν:

 - Rupert Holmes και το άλμπουμ 'Partners in Crime" (1979)

 - Stephen Bishop και το άλμπουμ "Careless" (1976)

 - Ned Doheny και το άλμπουμ "Hard Candy" (1976)

 - Al Jarreau με το άλμπουμ "Breakin' Away" (1981)

 - Airplay με το ομότιοτλο άλμπουμ "Airplay" (1980)

 - Bill Champlin με το άλμπουμ "Single" (1978)

 Επίσης μπάντες και καλλιτέχνες όπως οι Little River Band, οι Pablo Cruise, οι Orleans, ο David Batteau, ο Jay Ferguson, ο Dan Fogelberg, οι Maxus, ο Gino Vannelli και φυσικά οι Chicago, οι Fleetwood Mac και οι Eagles με την απαραίτητη διευκρίνιση ότι δεν είναι όλα τα έργα τους Yacht Rock όμως ο ήχος τους ορισμένες φορές έγινε συνώνυμο του "οτιδήποτε απαλό" από τα ’70ς.

Επίσης το σημαντικότερο σημείο: Δεν είναι κάθε soft rock Yacht Rock, όπως και δεν είναι κάθε "τραγούδι με θάλασσα"Yacht Rock.

Το ερώτημα όμως είναι γιατί εξαφανίστηκε από το mainstream;

Η απάντηση είναι: Το MTV στις αρχές των ’80s η pop κουλτούρα αλλάζει και φυσικά το MTV απαιτεί εικόνα.Το Yacht Rock βασιζόταν κυρίως στον ήχο. Οι session μουσικοί, τα πλήκτρα, οι αρμονίες και τα studio ενορχηστρώσεις δεν μεταφράζονταν πάντα σε εντυπωσιακό προβολή του μουσικού προιόντος.

Παράλληλα το New Wave, το Synth-pop, το New Romantic, το Hard Rock, το Heavy Metal και η MTV pop αλλάζουν δραματικά το τοπίο και έτσι η μεγάλη εποχή του West Coast studio pop τελειώνει.

Εδώ λοιπόν βρίσκεται το πιο εκπληκτικό κεφάλαιο.

Το 2005 μια κωμική διαδικτυακή σειρά δημιούργησε τον όρο. Η σειρά ήταν υπερβολική, σατιρική και συχνά παράλογη, όμως έκανε κάτι πολύ σημαντικό: έδωσε όνομα σε έναν ήχο και όταν δίνεις όνομα σε κάτι, μπορείς πλέον να το ανακαλύψεις.

Έτσι ένας παλιός δίσκος του 1978, γίνεται “Yacht Rock” μετά μπαίνει σε playlist ύστερα ξανακυκλοφορεί σε βινύλιο έπειτα ανακαλύπτεται από νεότερους ακροατές και τέλος επηρεάζει νέους μουσικούς.

Αυτός είναι ο μηχανισμός της αναβίωσης. Και εδώ φτάνουμε στο πιο ενδιαφέρον ερώτημά: Υπάρχει Yacht Rock σήμερα; Ναι, και μάλιστα περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς. Αλλά υπάρχει μία διαφορά: οι σύγχρονοι μουσικοί δεν αντιγράφουν απλώς το Yacht Rock. Παίρνουν τις αρμονίες, τις κιθάρες, τα backing vocals, τα grooves, τη "ζεστή" παραγωγή και το West Coast feeling και τα ενσωματώνουν σε σύγχρονο pop/R&B.

Στην αναγέννηση λοιπόν συναντάμε τους YOUNG GUN SILVER FOX που είναι η  σημαντικότερη σύγχρονη περίπτωση. Αν θέλεις μία σύγχρονη μπάντα που πρέπει οπωσδήποτε να ακούσεις, είναι αυτή. Οι Andy Platts και Shawn Lee δημιούργησαν ένα project που δεν προσπαθεί απλώς να κάνει retro music αλλά προσπαθεί να ξανασκεφτεί τον West Coast ήχο…

Albums:

West End Coast (2015)

AM Waves (2018)

Canyons (2020)

Ticket to Shangri - La (2022)

Pleasure (2025)

Το "Ticket to Shangri-La" είναι ιδιαίτερα σημαντικό και έχει χαρακτηριστεί ως από τα πιο ολοκληρωμένα σύγχρονα Yacht Rock-inspired albums. Η ίδια η Grammy έχει παρουσιάσει το ντουέτο ως καλλιτέχνες που μελετούν και ανανεώνουν το West Coast/AOR sound της περιόδου 1977–1982. Και το σημαντικότερο,δεν ακούγονται σαν tribute band αλλά ακούγονται σαν ένα χαμένο album του 1980 που βρέθηκε σε υπόγειο studio του Los Angeles αλλά γράφτηκε σήμερα.

Από τις πιο σημαντικές σύγχρονες ευρωπαϊκές Yacht Rock μπάντες είναι οι Σουηδοί State Cows είναι ιδιαίτερα σημαντικοί για τους συλέκτες, επειδή δηλώνουν ανοιχτά ότι δημιουργούν νέα original yacht rock / WestCoast / AOR μουσική. Και έχουν συνεργαστεί με τεράστια ονόματα της παλιάς σχολής, μεταξύ άλλων:

• Jay Graydon
• Bill Champlin
• Jason Scheff
• Michael Landau
• Ian Bairnson

Αυτό από μόνο του δείχνει πόσο σοβαρά αντιμετωπίζεται το project από ανθρώπους που έζησαν την αυθεντική εποχή. Το Yacht Rock έχει πάψει να είναι genre και έχει γίνει πλέον η "γλώσσα" παραγωγής!

Και το 2025–2026;

Εδώ τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο ενδιαφέροντα.

Το 2025 κυκλοφόρησε από τους Young Gun Silver Fox το "Pleasure"το οποίο καταγράφεται ήδη σε σύγχρονες Yacht Rock κατατάξεις. Και το 2025 είχαμε επίσης από τον Stephen Bishop το "THIMK", το τελευταίο album της καριέρας του Bishop, με εντυπωσιακή συμμετοχή παλιών θρύλων:

• Eric Clapton
• Sting
• Art Garfunkel
• Michael McDonald
• Kenny Loggins
• Graham Nash
• Jimmy Webb
• Christopher Cross
• Steve Porcaro

Το γεγονός ότι ένας τόσο μεγάλος αριθμός ανθρώπων της κλασικής West Coast και όχι μόνο γενιάς συγκεντρώθηκε σε ένα τέτοιο project είναι σχεδόν σαν τελευταία φωτογραφία μιας ολόκληρης μουσικής εποχής.

Τα 20 άλμπουμς που θα έπρεπε να έχει κάθε YACHT ROCK συλλέκτης.

Αν έπρεπε λοιπόν  να δημιουργήσουμε μια "Yacht Rock Hall of Fame", θα ξεκινούσα κάπως έτσι:

#	Καλλιτέχνης	Άλμπουμ	Έτος
1.	Boz Scaggs	Silk Degrees	1976
2.	Steely Dan	Aja	1977
3.	The Doobie Brothers	Minute by Minute	1978
4.	Christopher Cross	Christopher Cross	1979
5.	Toto	Toto IV	1982
6.	Kenny Loggins	The Nightwatch	1978
7.	Kenny Loggins	Keep the Fire	1979
8.	Ambrosia	One Eighty	1980
9.	Pages	Pages	1978
10.	Pages	Future Street	1979
11.	Player	Player	1977
12.	Robbie Dupree	Robbie Dupree	1980
13.	Stephen Bishop	Careless	1976
14.	Rupert Holmes	Partners in Crime	1979
15.	Al Jarreau	Breakin' Away	1981
16.	Airplay	Airplay	1980
17.	Ned Doheny	Hard Candy	1976
18.	Bill Champlin	Single	1978
19.	Gino Vannelli	Brother to Brother	1978
20.	Young Gun Silver Fox	Ticket to Shangri-La	2022

Και εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται το σημαντικότερο συμπέρασμα.

Το Yacht Rock επέστρεψε όχι επειδή οι άνθρωποι απλώς νοσταλγούν τα ’70ς αλλά επέστρεψε επειδή είναι εξαιρετικά καλογραμμένη μουσική. Οι νέοι μουσικοί ανακαλύπτουν και αντιλαμβάνονται ότι αυτή η μουσική είχε τεράστιο επίπεδο τεχνικής.

Δεν είναι τυχαίο ότι η σύγχρονη επανεκτίμηση του είδους έχει οδηγήσει ακόμη και σε ντοκιμαντέρ, με το Music Box: Yacht Rock: A DOCKumentary, όπου μιλούν οι ίδιοι οι Michael McDonald, Christopher Cross, Kenny Loggins και μέλη των Toto, μαζί με νεότερους μουσικούς όπως Questlove, Thundercat και Mac DeMarco.

Το Yacht Rock δεν είναι απλώς μουσική για ιστιοπλοϊκό και ασφαλώς δεν είναι απλώς easy listening. Είναι η ηχητική έκφραση μιας μοναδικής στιγμής στην ιστορία της αμερικανικής μουσικής, διότο οι καλύτεροι session μουσικοί του Los Angeles, οι σημαντικότεροι συνθέτες, οι jazz/R&B επιρροές, τα κορυφαία studios και οι μεγαλύτεροι παραγωγοί συναντήθηκαν σε μια εποχή όπου το album μπορούσε ακόμη να είναι ένα μικρό μουσικό σύμπαν. Άλλωστε από τα charts του Billboard μέχρι τις σύγχρονες ψηφιακές πλατφόρμες, ο ήχος της Δυτικής Ακτής αποδεικνύει ότι δεν ήταν απλώς μια "ένοχη απόλαυση" των 70s, αλλά ένα σεμινάριο υψηλής μουσικής τέχνης. Είτε πρόκειται για τις σύνθετες jazz συγχορδίες των Steely Dan, είτε για το αβίαστο γκρουβ του Robbie Dupree και των Maxus, το Yacht Rock θα παραμείνει το απόλυτο soundtrack της εκλεπτυσμένης χαλάρωσης.

Και το πιο όμορφο; Το Yacht Rock δεν πέθανε.

Απλώς άλλαξε όνομα.Το ακούμε στους Young Gun Silver Fox.Το ακούμε στους State Cows.Το ακούμε σε σύγχρονους R&B και indie καλλιτέχνες. Το ακούμε σε παραγωγές που δανείζονται τις αρμονίες και τις κιθάρες του. Και κάθε φορά που ένας νεότερος μουσικός ανακαλύπτει το "Aja", το "Silk Degrees", το "Minute by Minute" ή το "Toto IV" και σκέφτεται: "Πώς στο καλό έφτιαχναν τόσο ωραίο ήχο το 1978;"

Η απάντηση είναι απλή: γιατί τότε το αψεγάδιαστο, το βελούδινο, το εκλεπτυσμένο δεν σήμαινε εύκολο.
Σήμαινε δύσκολο αλλά παιγμένο τόσο καλά ώστε να ακούγεται εύκολο και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη αρετή ολόκληρου του Yacht Rock!!!!

Νότης "Sailing" Γκιλλανίδης