Rebels Opera: "Call Of The Night"

Οι Rebels Opera παντρεύουν την εκρηκτική ενέργεια του hard rock με τις πολυφωνικές μελωδίες, τα μεγάλα ρεφρέν και τις προσεγμένες κιθαριστικές ενορχηστρώσεις, δημιουργώντας έναν δίσκο γεμάτο συναίσθημα, δυναμισμό και ραδιοφωνική αισθητική. Η παραγωγή είναι σύγχρονη αλλά απόλυτα προσανατολισμένη στον παλιομοδίτικο rock ήχο. Ξεχωρίζουν οι μεγάλες στερεοφωνικές κιθάρες, τα βραχνά φωνητικά, τα έντονα backing vocals, τα πλούσια ρεφρέν, τα στακάτα τύμπανα και ο γεμάτος αλλά όχι κουραστικός ήχος.

Το άλμπουμ ξεκινά με το δυναμικό "Love Like A Live Wire", ένα ιδανικό εναρκτήριο κομμάτι με δυνατό riff και πιασάρικο ρεφρέν. Ακολουθεί το προσωπικά αγαπημένο "Smile Now, Cry Later", σε ύφος AC/DC με το groove του τραγουδιού βασίζεται στο μπάσο και στα τύμπανα, ενώ το ρεφρέν "φωτίζει" την ατμόσφαιρα και οι στίχοι μιλούν για τις επιλογές που επιστρέφουν κάποτε ως συνέπειες.

Το "Didn't Wanna Write This Song" είναι η πρώτη power ballad. Ένα ιδιαίτερα συναισθηματικό τραγούδι που μιλά για έναν χωρισμό χωρίς μελοδραματισμούς, οι κιθάρες λειτουργούν υποδειγματικά, το solo είναι γεμάτο συναίσθημα και θα σας θυμίσει Survivor και λίγο Giant. Ευχάριστο ιδιαίτερα το "Gotta Let Me Know" που είναι η επιστροφή στο ξεσηκωτικό μελωδικό hard rock. Ένα τραγούδι φτιαγμένο για συναυλίες με το ρεφρέν να "κολλάει" από την πρώτη ακρόαση ενώ τα δεύτερα φωνητικά να θυμίζουν Def Leppard/Κix με το κιθαριστικό solo να "ανεβάζει" κι άλλο την σύνθεση. Το πιο "αμερικανικό" τραγούδι του δίσκου είναι το "The Drifter", ταξιδιάρικο, μελωδικό, ελαφρώς southern, πολύ "κινηματογραφικό" καθώς οι στίχοι μιλούν για έναν άνθρωπο που ζει μόνιμα στον δρόμο ενώ δεν λείπουν και οι επιρροές από Cinderella.

Το ομότιτλο "Call Of The Night" είναι το πιο ολοκληρωμένο κομμάτι του άλμπουμ. Ξεκινά ατμοσφαιρικά πριν εξελιχθεί σε έναν μεγαλοπρεπή arena rock "ύμνο". Όλα λειτουργούν άψογα: κιθάρες, φωνητικά, η rhythm section και η παραγωγή. Ακούμε στην συνέχεια το "Surfing With The Angels", ένα από τα πιο ιδιαίτερα τραγούδια και πρόκειται για μία συγκινητική mid-tempo σύνθεση. Οι εναλλαγές είναι δυναμικές είναι υποδειγματικές ενώ οι κιθάρες "τραγουδούν" μαζί με τη φωνή.

Το πιο διασκεδαστικό τραγούδι του δίσκου είναι το "She's So Rock n' Roll". Party rock, άμεσο, εύθυμο, με έντονες επιρροές από τους "μάστορες" του είδους Poison, Danger Danger, Tyketto. Ένα κομμάτι που δύσκολα δεν θα κάνει τον ακροατή να χαμογελάσει και σε αυτό βοηθά η συμμετοχή του κιθαρίστα Brian "Damage" Forsythe (Kix, Rhino Bucket, The B's). Το "Down With The City" ακούγεται πιο σκληρό, με "βαριά" riffs, έντονα τύμπανα και το ρεφρέν όμως διατηρεί τον μελωδικό χαρακτήρα ενώ το solo διαθέτει αρκετές blues επιρροές.

Ιδανικό φινάλε με το "Dream, Dreamer" καθώς πρόκειται για μία αισιόδοξη σύνθεση με ριφ δανεισμένο από τους Scorpions/ Krokus. Το ρεφρέν είναι από εκείνα που μένουν στο μυαλό και η ερμηνεία του Richardson είναι ξεσηλωτική κάνοντας φινάλε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. 

Συνοπτικά με τούτο το άλμπουμ οι Rebels Opera καταφέρνουν να ισορροπήσουν ανάμεσα στον κλασικό arena rock ήχο και σε μια φρέσκια παραγωγή, χωρίς να θυσιάζουν τη μελωδία ή την αμεσότητα. Οι συνθέσεις είναι προσεγμένες, οι ερμηνείες παθιασμένες και το κιθαριστικό έργο ξεχωρίζει για τη μελωδικότητα και την παλιομοδίτικη hard rock εκφραστικότητά του. Ακούγοντας ξανά και ξανά το "Call Of The Night" νιώθεις ότι δεν προσπαθεί να ανατρέψει τα δεδομένα του είδους, αντίθετα, τα υπηρετεί με συνέπεια, ένταση και υψηλό επίπεδο μουσικής ποιότητας.

Νότης "The Drifter" Γκιλλανίδης