Image
Κριτικές 13-09-2026

Steve Hackett & Steve Rothery: The Roaring Waves

Δύο από τους πιο σπουδαίους κιθαρίστες του progressive rock ενώνουν τις δυνάμεις τους, ο Steve Hackett (Genesis) και ο Steve Rothery (Marillion) και δημιουργούν το καθηλωτικό "The Roaring Waves", έναν ορχηστρικό δίσκο που χρειάστηκε σχεδόν οκτώ χρόνια για να ολοκληρωθεί. Πρόκειται για έναν κινηματογραφικό progressive rock δίσκο που η θεματολογία του μιλά μέσω των ήχων για φουρτουνιασμένες θάλασσες, χαμένα υποβρύχια και απέραντους ωκεανούς γεμάτες μελωδίες και επιβλητικά κιθαριστικά σόλα.

Το άλμπουμ ξεκινά με το "The Storm" όπου ακούγονται εφέ από κύματα που σκάνε στην ακτή, βροχή, κεραυνούς και γλάρους, δημιουργώντας αμέσως την αίσθηση ότι μια καταιγίδα πλησιάζει με τους δύο κιθαρίστες να δημιουργούν μία μοναδική ατμόσφαιρα χάριν και των πλήκτρων του Riccardo Romano όπου εξελίσσεται σε μία αριστουργηματική ορχηστρική σύνθεση.
Το "Sandsend" έχει μία πιο γαλήνια μελωδική γραμμή και πήρε το όνομά του από ένα πανέμορφο, γραφικό ψαροχώρι κοντά στο Whitby στο North Yorkshire της Αγγλίας, μία περιοχή στην οποία μεγάλωσε ο Steve Rothery.
Το εξίσου όμορφο "Red Dragon" ξεχωρίζει επιπλέον για την σιτάρ κιθάρα του Steve Hackett κάνοντας ένα γοητευτικό κιθαριστικό διάλογο ανάμεσα στους δύο μουσικούς ενώ ο τίτλος του κομματιού παραπέμπει στο πρώτο ιστορικό πλοίο του στόλου της East India Trading Company στις αρχές του 1600, το οποίο άνοιξε τους εμπορικούς δρόμους των μπαχαρικών με την Ασία.
Ακολουθεί το ομότιτλο επτάλεπτο κομμάτι όπου έχουμε την πρώτη κορύφωση του δίσκου με τους δύο κιθαρίστες να κτίζουν μία εμπνευσμένη ένταση στην ενορχήστρωση χωρίς να υπερβάλλουν.
Το  "K-129" είναι το Σοβιετικό υποβρύχιο που έφερε πυρηνικα όπλα και εξαφανίστηκε μυστυριωδώς το 1968 στον Ειρηνικό Ωκεανό, ανοιχτά της Χαβάης. Η σύνθεση λειτουργεί ως το «μουσικό soundtrack» και το κομμάτι χρησιμοποιεί ηλεκτρονικούς ήχους από ραντάρ και ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο δημιουργώντας μία εφιαλτική ατμόσφαιρα.
Στο "The Black Sea" οι Tangerine Dream συναντούν τους Pink Floyd με τις δύο κιθάρες να δημιουργούν μία αίσθηση ότι συνομιλούν μεταξύ τους.
Ο επίλογος γράφεται με το "Pacific Coast Highway" το οποίο ξεφεύγει από τη σκοτεινή ατμόσφαιρα της θάλασσας, προσφέροντας ένα πιο , bluesy rockabilly ύφος, με τον Hackett να πρωταγωνιστεί στη φυσαρμόνικα. 
Έχοντας λοιπόν οι δύο κιθαρίστες εξαιρετικούς συνοδοιπόρους τον Riccardo Romano (πλήκτρα, ενορχήστρωση, σύνθεση) και τους ντράμερ Leon Parr και Daniele Pomo, μας παρέδωσαν έναν δίσκο γεμάτο ψυχή, ατμόσφαιρα και λυρικότητα οι οποίοι δεν προσπάθησαν να ανταγωνιστούν ο ένας τον άλλον, αλλά ένωσαν το αστείρευτο κιθαριστικό τους ταλέντο για να μας ταξιδέψουν νοητά στις πιο άγριες θάλασσες του πλανήτη.
 
Φώτης Μελέτης