Camel - "Pressure Points": Η επική συναυλία που σώθηκε από τα χαμένα αρχεία
Eίναι η εποχή που τα “βαριά χαρτιά” του λεγόμενου προοδευτικού ροκ όπως οι Yes και οι Genesis το έχουν "γυρίσει" στο mainstream και τον aor, ήχο οι Pink Floyd με τους ELP ουσιαστικά δεν υφίστανται και οι Jethro Tull με τους Kansas κυκλοφορούν μετριότητες σε σχέση με το παρελθόν.Έτσι λοιπόν απέμειναν οι Camel να κρατούν ταπεινά και αθόρυβα όρθια τη σημαία του prog rock εκείνη την περίοδο.
Βρισκόμαστε στο 1984 και η μπάντα περιοδεύει για να προωθήσει το σπουδαίο δίσκο “Stationary Traveller” που είχε ως θέμα τους πολιτικούς πρόσφυγες που προσπαθούσαν να φύγουν από το ανατολικό Βερολίνο και το αυταρχικό κομμουνιστικό καθεστώς “σπάζοντας” το περιβόητο τείχος και να βρουν τη τύχη τους, στο Δυτικό Βερολίνο.
Στις 11 Μάιου της ίδιας χρονιάς οι Camel κυκλοφορoύν το “Pressure Points: Live in Concert” ηχογραφημένο στο Hammersmith Odeon σε ένα μεγαλειώδες live show, όπου η εκπληκτική ερμηνεία, το πάθος του Andrew Latimer και το χαρισματικό παίξιμο του στη κιθάρα και το φλάουτο φτιάχνει μία μοναδική ατμόσφαιρα και σε αναγκάζει να παραδοθείς άνευ όρων σε ένα παραμυθένιο ταξίδι γεμάτο ουράνιες μελωδίες και μαγικούς ρυθμούς. Ο ήχος της κιθάρας του, εκείνη τη νύχτα ήταν απλώς καθηλωτικός από τα bluesy ξεσπάσματα στο "Lies" μέχρι το συγκλονιστικό, επικό φινάλε του "Lady Fantasy" που αποκαταστάθηκε στις μεταγενέστερες expanded εκδόσεις, με τον Latimer να αποδεικνύει γιατί θεωρείται ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες της γενιάς του.
Η εκτελεστική δεινότητα όλων των μελών δεν χρειάζεται να περιγραφεί, ούτε να επαναλάβουμε πως όλες οι συνθέσεις αποτελούν ένα χρήσιμο δείγμα καλλιτεχνικής αφύπνισης και ειδικά στο εναρκτήριο "Pressure Points" η απόδοση είναι εντυπωσιακή. Παράλληλα το συγκινητικό "Drafted" , το φορτισμένο "West Berlin" και το περίτεχνο "Sasquatch" δείχνουν τη μελωδική ευλιγισία της μπάντας.
Μέχρι και το εκρηκτικό σαξόφωνο του Mel Collins προκαλεί δυνατές αναθυμιάσεις jazz-rock ρυθμών με πιο χαρακτηριστική στιγμή στο εκπληκτικό "Rhayader Goes To Town" ενώ καθοριστική είναι η παρουσία του ντράμερ Paul Burgess (10cc, Jethro Tull, Magna Cartα) και του Colin Bass στο μπάσο.
Στη σκηνή του Hammersmith Odeon όμως εκείνη τη βραδιά υπήρχε και ένα μεγάλο όπλο του γκρουπ και ήσαν οι πληκτράδες, Ton Scherpenzeel (Kayak) και Chris Rainbow (The Alan Parsons Project) - με σημαντικές ερμηνευτικές στιγμές - και ο μακαρίτης Pete Bardens (ως guest) όπου μαζί με τον Andrew Latimer δημιουργούσαν αισθήματα πρωτόγνωρης prog rock ευδαιμονίας χάριν στη μελωδική δύναμη που διέθεταν και τις εμπνευσμενες ενορχηστρωτικές εναλλαγές τους.
Στο “Pressure Points: Live in Concert” η αρτιότητα συνδυάζεται θαυμάσια με το progressive συναίσθημα και η περιπλάνηση σε ήχους και μουσικούς δρόμους που δεν εμπεριέχουν επιτηδευμένες και προβλέψιμες συνθέσεις.
Εκείνη η βραδιά όμως είχε και τα ευτράπελα της αφού λόγω προβλημάτων φωτισμού, δεν εγκρίθηκε να συμπεριληφθεί ολόκληρη η συναυλία τόσο στο βινύλιο όσο και στην ανάλογη βιντεοκασέτα που κυκλοφόρησε τότε.
Η σημαντική κυκλοφορία του "Total Pressure"
Το 2009, το “Pressure Points: Live in Concert” βγήκε ξανά στην αγορά και σε remastered έκδοση όπου περιλαμβάνει έξι επιπλέον κομμάτια που δεν υπήρχαν στην αρχική έκδοση με το αξεπέραστο "Lady Fantasy" να κοσμεί και να διορθώνει τις τότε παραλείψεις της Decca Records. Οι επιπλέον συνθέσεις είναι τα "Refugee", "Vopos", "Stationary Traveller", "Cloak and Dagger Man" και "Long Goodbyes" από το άλμπουμ "Stationary Traveller" που μπορεί να κουράζουν ως ένα σημείο αλλά δεν παύει να αποτελούν ένα κλασικό δείγμα του αστείρευτου συνθετικού ταλέντου των Camel όμως διαθέτουν περισσότερο δυναμισμό σε σύγκριση με τις αρχικές στούντιο εκτελέσεις τους όπως και τα υπόλοιπα κομμάτια του"Pressure Points".
Όταν το συγκρότημα αποφάσισε να βιντεοσκοπήσει τη συναυλία, ο αρχικός σκοπός ήταν να κυκλοφορήσει ολόκληρο το δίωρο show. Ωστόσο, τα πράγματα δεν πήγαν βάσει σχεδίου. Λόγω σοβαρών τεχνικών προβλημάτων με τα φώτα κατά τη διάρκεια της συναυλίας, το πρώτο μισό της εμφάνισης βιντεοσκοπήθηκε εξαιρετικά σκοτεινό. Θεωρώντας το υλικό μη χρησιμοποιήσιμο για τηλεοπτική μετάδοση, η δισκογραφική εταιρεία (PolyGram/Decca) χρησιμοποίησε κυρίως το δεύτερο μισό της συναυλίας για την αρχική κυκλοφορία σε VHS και LaserDisc. Για χρόνια κυκλοφορούσε η φήμη ότι η PolyGram είχε σβήσει οριστικά το πρώτο μισό της συναυλίας από τις ταινίες της. Η ίδια η μπάντα πίστευε ότι 5-6 κομμάτια είχαν χαθεί για πάντα.
Η μεγάλη ανατροπή έγινε χρόνια αργότερα, όταν ανακαλύφθηκε ότι οι ταινίες δεν είχαν καταστραφεί, αλλά είχαν απλώς χαθεί στα βάθη των αρχείων της δισκογραφικής.Το υλικό ανακτήθηκε, αποκαταστάθηκε ψηφιακά και το 2003 κυκλοφόρησε το επίσημο DVD με τίτλο "Total Pressure" και περιλάμβανε για πρώτη φορά, την πλήρη της μορφή, αποκαθιστώντας τη ροή και των 16 κομματιών με κακό μοντάζ κατά την άποψή μου. Η έκδοση αυτή αφαίρεσε κάποια εμβόλιμα πλάνα που είχε η αρχική έκδοση του "Pressure Points" και πρόσθεσε μια σπάνια, σύντομη συνέντευξη του Andrew Latimer δίνοντας στους οπαδούς της μπάντας ένα μοναδικό και αξιομνημόνευτο οπτικοακουστικό ντοκουμέντο.
Φώτης Μελέτης
