Degreed: "Curtain Calls"

Το νέο άλμπουμ "Curtain Calls" δεν ξεφεύγει από την γραμμή αυτή. Η αρχή γίνεται δυναμικά με το "One helluva Ride" με κλασικό κοφτό hard rock ρυθμό κατάλληλο για opener. Το "Holding on to Yesterday" είναι μια θαυμάσια πληθωρική σύνθεση με πιασάρικο chorus, bridge, κιθαριστικές σολάρες και φωνητικά που blackmetalίζουν κάποιες στιγμές αλλά με ένα μαγικό τρόπο ταιριάζουν κιόλας στην όλη ατμόσφαιρα.

Το "Believe" είναι η γνήσια AOR στιγμή του άλμπουμ σαν δροσερό καλοκαιρινό αεράκι στα προσωπάκια μας με το πατροπαράδοτο βεβαίως βεβαίως αισιόδοξο μήνυμα. Το "Guiding light" μοιάζει αρκετά σαν το opener του άλμπουμ χωρίς να ξεχωρίζει σε κάτι ενώ το "My Blood" με τη μελωδικότητα αλλά και τα heavy vocals βγάζει δυναμισμό αλλά και συναίσθημα όμορφα μπλεγμένα.

Tο ίδιο μοτίβο ακούμε και στο ομώνυμο κομμάτι "Curtain Calls". Η συνέχεια ανήκει στο "The Rambler", μια υπέροχη στιγμή με τις ταχύτητες να πέφτουν και το ταξιδιάρικο αμερικάνικο ύφος να κυριαρχεί στη μελωδία και τους στίχους. Το "Matter of the Heart" είναι η δεύτερη AOR στιγμή του άλμπουμ ακούγεται κάπως σα να επαναλαμβάνει το "Believe" αλλά τέτοιες επαναλήψεις δε μας ενοχλούν και πολύ. Το ευχάριστο "Broken Dreams" είναι αντιπροσωπευτικό δείγμα σύγχρονου μελωδικού ροκ ήχου που θα μπορούσε να απευθυνθεί με επιτυχία σε ευρύτερο κοινό. H μοναδική "καθαρή" μπαλάντα του άλμπουμ βρίσκεται στο τέλος με το "Promise Me" που είναι μαζί και το πιο παραδοσιακό κομμάτι που ακούμε, σχεδόν tribute σε '80s power ballads.

Oι Degreed παραδίδουν άλλο ένα τίμιο και άξιο προσοχής άλμπουμ με το "Curtain Calls". Είναι μια προσπάθεια που άνετα θα μπορούσε να γνωρίσει σε ένα πιτσιρικά το κόσμο του melodic rock ενώ οι παλιότεροι δε γίνεται να μη βρείτε μόλις 38 λεπτά για να την ακούσετε με κάποιο τρόπο. Θα σας κάνει καλό.  

Γιώργος Γεωργακαράκος