Reo Speedwagon: "Live:You Get What You Play For"

Αυτό κυρίως συνέβη διότι χλευάστηκαν άδικα από τους δήθεν ντόπιους alternative κριτικούς και “φανατικούς” μεταλλάδες μαζί με γκρουπ όπως οι Journey, Styx, Foreigner, Boston ότι είχαν εμπορικό και εύπεπτο ήχο. Ειδικά στα seventies, οι REO SPEEDWAGON ήταν ένα καθαρόαιμο hard rock συγκρότημα, με wild κιθάρες, υψίφωνα αλλά παθιασμένα φωνητικά και μπόλικη rock ‘n roll διάθεση. Στο “Live: You Get What You Play For” που κυκλοφόρησε το 1977 το γκρουπ βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα με τραγούδια που έχουν γράψει ιστορία όπως τα “Like You Do”, “157 Riverside Avenue”, “Keep Pushin”, το τρομερό “Ridin’ The Storm Out”, το ασύλληπτο “Golden Country και η εξαιρετική διασκευή στο “Little Queenie” του Chuck Berry. Το συγκεκριμένο live περιέχει τραγούδια παιγμένα σε διάφορες αμερικάνικες πολιτείες ενώ το 2011 επανεκδόθηκε στην Ιαπωνία.

Η αρχική έκδοση σε βινύλιο ήταν διπλός δίσκος. Όταν το άλμπουμ μεταφέρθηκε αργότερα σε μονό CD, αφαιρέθηκαν δύο κομμάτια για λόγους χωρητικότητας: το "Gary's Guitar Solo" και η διασκευή του Chuck Berry "Little Queenie". Ο τραγουδιστής της μπάντας Kevin Cronin αποκάλυψε σχετικά με το "Live:You Get What You Play For":

«Ο κιθαρίστας Gary Richrath ήταν η κινητήριος δύναμη πίσω από το "Live: You Get What You Play For". Ήταν δική του ιδέα, δική του παραγωγή, το μωρό του» και εξήγησε ότι η τεράστια επιτυχία αυτού του live άλμπουμ (που έγινε το πρώτο τους πλατινένιο) ήταν αυτή που ανάγκασε την εταιρεία τους, Epic Records, να τους πάρει στα σοβαρά. Χάρη σε αυτό, η εταιρεία τους επέτρεψε στη συνέχεια να αναλάβουν οι ίδιοι την παραγωγή του επόμενου επιτυχημένου δίσκου τους, "You Can Tune a Piano, but You Can't Tuna Fish".

«Η επιτυχία του live άλμπουμ έδωσε νέα πνοή και "δικαίωσε" όλα τα παλαιότερα τραγούδια μας, συμπεριλαμβανομένων των "Ridin' The Storm Out" και "157 Riverside Ave.", αποτυπώνοντάς τα όπως έπρεπε να ακούγονται»...συμπλήρωσε ο Cronin.

                                                                 Αντιδράσεις και δικαίωση

Η δισκογραφική εταιρεία Epic Records ήταν εξαιρετικά αρνητική όταν το συγκρότημα πρότεινε την κυκλοφορία ενός διπλού ζωντανού άλμπουμ: Το στούντιο άλμπουμ R.E.O. (1976) είχε πάει πολύ άσχημα εμπορικά. Η Epic ένιωθε ότι είχε επενδύσει πολλά χρήματα σε έξι στούντιο δίσκους χωρίς το ανάλογο εμπορικό αντίκρισμα. Η εταιρεία ξεκαθάρισε στην μπάντα ότι αν το live άλμπουμ αποτύγχανε, θα τους έσπαγε το συμβόλαιο. Τα διπλά βινύλια ήταν ακριβά στην παραγωγή και η Epic θεωρούσε τρέλα να ρισκάρει ένα double-LP για μια μπάντα που δεν είχε κάνει ακόμα το μεγάλο ξέσπασμα. Οι REO Speedwagon επέμειναν, γνωρίζοντας ότι η δύναμή τους ήταν οι συναυλίες. Το άλμπουμ έγινε γρήγορα χρυσό και στη συνέχεια πλατινένιο, σώζοντας την καριέρα τους και αναγκάζοντας τους διευθυντές της Epic να τους δώσουν πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία.

Από την πλευρά του ο κιμπορντίστας Neal Doughty εξηγεί πόση δυνατή ήταν η μπάντα εκείνη την εποχή πάνω στο σανίδι: "Η περίοδος του "Live: You Get What You Play For" αντιπροσωπεύει την εποχή που οι REO Speedwagon ήταν μια καθαρόαιμη, σκληρή rock 'n' roll μπάντα του δρόμου. Στις ζωντανές εμφανίσεις αυτού του δίσκου, το γκρουπ λειτουργούσε με απόλυτη αυτοσχεδιαστική ελευθερία όπως φαίνεται στα εκτεταμένα σόλο και τα πειράγματα με το κοινό στο "157 Riverside Avenue",.

Γενικά όλη ενέργεια που εκπέμπουν οι Reo Speedwagon είναι απίστευτη, μας ξυπνάνε όμορφες μνήμες από το παρελθόν και αφήνουν πίσω τους σαν κληρονομιά ένα απολαυστικό live με τραγούδια που μιλάνε ευθέως στη ψυχή μας. Οι λάτρεις των seventies καταλαβαίνουν γιατί διαμάντι μιλάμε…

Υ.Γ.: Ο  μπασίστας Gregg Philbin, ο οποίος έπαιζε στην μπάντα από το ξεκίνημά της και εμφανίζεται σε όλο το "Live: You Get What You Play For", αποχώρησε (ουσιαστικά απολύθηκε) αμέσως μετά την κυκλοφορία του δίσκου το 1977.

Φώτης Μελέτης