Image
Rock this Time 01-06-2026

Van Zant II: H κρυφή γοητεία του "Alive"

Του Φώτη Μελέτη

To 2001 τα αδέρφια Donnie και Johnny Van Zant κυκλοφορούν το άλμπουμ "Van Zant II", τον διάδοχο του εξαιρετικού άλμπουμ "Brother to Brother" (1998). Η κληρονομιά που άφησε πίσω του, ο αδικοχαμένος αδελφός τους, Ronnie (σκοτώθηκε στις 20 Οκτωβρίου του 1977 λόγω αεροπορικού δυστυχήματος) ως ηγετική μορφή των θρυλικών Lynyrd Skynyrd ήταν πραγματικά ανεκτίμητη.

Μπορεί αυτό το τραγικό γεγονός να έβαλε φρένο στην δημιουργική πορεία της μπάντας, όμως η φλόγα της αθανασίας και της αγάπης για τους Lynyrd Skynyrd δεν επρόκειτο να σβήσει ποτέ καθώς το δισκογραφικό έργο που έχουν κυκλοφορήσει, ειδικά στα '70s έχουν ξεπεράσει και την έννοια του κλασσικού.
Άλλωστε ο Johnny Van Zant ως μικρότερος δήλωνε πόσο θαύμαζε τα δύο μεγαλύτερα του αδέλφια αναφέροντας:
"Ο Ronnie and Donnie ήταν οι μεγαλύτερες επιρροές μου, καθώς εγώ ήμουν ο νεότερος από τους τρεις. Και αγαπούσα τον Paul Rodgers από τους Free. Και αγαπούσα τους ανθρώπους της κάντρι, όπως τον Merle Haggard. Φυσικά, αγαπούσα τον Marvin Gaye & Ray Charles όσον αφορά το τραγούδι".
Παράλληλα το τεράστιο μουσικό ταλέντο που διέθετε όλη η οικογένεια των Van Zant ήταν αστείρευτο καθώς τόσο ο Donnie μεγαλούργησε με τους 38 SPECIAL ενώ ο Johnny ξεκίνησε το πρώτο μισό της δεκαετίας του '80 κυκλοφορώντας αρκετά αξιόλογα σόλο άλμπουμ με την δική του μπάντα ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του '80 ηγείται των εναπομεινάντων ή καλύτερα των "αναπληρωματικών" των Lynyrd Skynyrd. Τα αδέλφια όμως Van Zant είτε λόγω ονόματος και ζήτησης είτε λόγω δισκογραφικών συμβολαίων έπρεπε να κυκλοφορούν άλμπουμ  με το όνομα τους οπότε ανά καιρούς είχαμε σχετικές κυκλοφορίες στο γνώριμο southern/blues/country rock ύφος. Η συνεργασία τους είχε ξεκινήσει αρχικά στο άλμπουμ του 1985 έχοντας απλά τον τίτλο "Van Zant" όμως επισημοποιήθηκε με το "Brother to Brother" (1998) και αφού η αποδοχή ήταν ικανοποιητική από κοινό και πωλήσεις επαναλήφθηκε τον Μάρτιο του 2001 με το 'Van Zant II".
                                                                        "Van Zant II" 
Το άλμπουμ ξεκινά με το "Oklahoma" σε κλασσικό southern rock ύφος κάνοντας μία μικρή μπητλική γέφυρα καθώς στιχουργικά είναι αφιερωμένο στους ανθρώπους που υπέστησαν εκείνη την χρονιά τους καταστροφικούς ανεμοστρόβιλους με τον Donnie να αναφέρει χαρακτηριστικά: "Εμπνευστήκαμε το "Oklahoma" από εκείνους τους ανθρώπους. Δεν φαινόταν να παραπονιούνται, καταλαβαίνετε; Απλώς έδειξαν απίστευτη πίστη και δύναμη. Απλώς ενώθηκαν για να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον. Δεν υπήρχε κανείς εδώ έξω που να προσπαθούσε να γίνει ήρωας, καταλαβαίνετε; Απλώς προσπαθούσαν να βοηθήσουν τον γείτονά τους. Ήταν ένα αρκετά βαρύ τραγούδι".
Επόμενο τραγούδι το "Get What You Got Comin'" σε πιο blues ύφος με την κιθάρα του Kenny Wayne Shepherd και τα δεύτερα γυναικεία φωνητικά να δημιουργούν μία υπέροχη ροκ πανδαισία. Ο Donnie αποκαλύπτει πως προέκυψε η συνεργασία τους:
"Ο Kenny Wayne άνοιγε τις συναυλίες των Skynyrd και ο Johnny τον γνώρισε στην περιοδεία εκεί. Μετά από αυτό, ο Kenny Wayne άρχισε να βγαίνει με την ανιψιά μου Melody, η οποία είναι η μικρότερη κόρη του Ronnie. Ήρθε στο σπίτι της μητέρας και του πατέρα μου για την Ημέρα των Ευχαριστιών και δειπνήσαμε μαζί μας εκεί. Τότε ήταν που του κάναμε την πρόταση..."
Ακολουθεί η μπαλάντα "Heart Of An Angel" η οποία έχει αρκετές  αναφορές στους Beatles και με την βοήθεια των εγχόρδων και του πιάνου κορυφώνεται στο ρεφρέν! Το "Is It For Real" ακολουθεί ένα πιο μοντέρνο ροκ τέμπο για τα δεδομένα της εποχής ενώ η κάντρι μπαλάντα "Imagination" δίνει ένα πιο νοσταλγικό τόνο. Στο "At Least I'm Free" ξανασυναντάμε τον Kenny Wayne Shepherd με τη κιθάρα του, κυριολεκτικά να φλέγεται καθώς στο "Baby Get Blue" οι ταχύτητες ανεβαίνουν σε ένα προβλέψιμο αλλά συνάμα εθιστικό southern/blues μοτίβο.
Το "What's The World Coming To" είναι η πιο μελωδική σύνθεση του άλμπουμ ενώ το "Wildside" θυμίζει σε αρκετά σημεία τους θρυλικούς Doobie Brothers.
Επίλογος με έναν ανεπανάληπτο κομμάτι και πιθανόν από τα καλύτερα αλλά και πιο αδικημένα των αδερφών Van Zant  όπου κυριαρχούν οι καθηλωτικές ερμηνείες, η επιβλητική ενορχήστρωση και οι θαυμάσιοι στίχοι. Μία αριστουργηματική μπαλάντα. Ο λόγος για το ανατριχιαστικό "Alive" στο όποιο συμμετέχει συνθετικά ο Jim Peterik (Survivor, Ides of March) ο οποίος είχε γράψει πολλά τραγούδια των 38 Special. 
 
                                                           
                                                                   Η ιστορία του "Alive"
Ο Donnie αναφέρει πως γράφτηκε το κομμάτι: "Ο Jim πετούσε για το Νάσβιλ για να γράψει μαζί μας και πέρασε πολύ δύσκολα. Το αεροπλάνο στο οποίο επέβαινε έπρεπε να κάνει αναγκαστική προσγείωση. Έτσι, όταν έφτασε στο Νάσβιλ, ήταν πολύ αναστατωμένος και πολύ νευρικός. Μόλις του ανέφερα τον στίχο "Ain't it good to be alive" για αυτό που πέρασε στο αεροπλάνο, αυτό πυροδότησε κάτι μέσα μας και το τραγούδι προέκυψε από αυτή τη μικρή δήλωση".
Ο Jim Peterik αφηγείται την ιστορία αυτού του τραγουδιού με πιο σχολαστικό και γλαφυρό τρόπο: 
"Ήμουν καθ' οδόν προς το Νάσβιλ στις αρχές του 2000 για να γράψω με δύο από τα αγαπημένα μου πρόσωπα: τον Donnie και Johnny Van Zant για το επερχόμενο δεύτερο άλμπουμ τους. Είχα γράψει μαζί τους για το πρώτο τους άλμπουμ, γράφοντας τα, "Can't Say It Loud Enough", "Right Side Up" και "Show Me" με τη βοήθεια του Robert White Johnson. Ήξερα ότι θα ήταν μερικές διασκεδαστικές και παραγωγικές μέρες. Περίπου μισή ώρα μετά την έναρξη της πτήσης για το Νάσβιλ (με την Southwest Airlines), πήγα στο τζάκι για να κανονίσω κάποιες δουλειές. Καθώς στεκόμουν εκεί, παρατήρησα καπνό να αιωρείται στον αέρα κοντά στο φως. Το επόμενο πράγμα που άκουσα ήταν μια αεροσυνοδός να χτυπάει την πόρτα μου φωνάζοντας: «Καπνίζετε εκεί μέσα, κύριε; Βγείτε αμέσως έξω!» Με το φερμουάρ μου ακόμα μισάνοιχτο, βγήκα από το θάλαμο και τη διαβεβαίωσα ότι δεν καπνίζω καν! Σε εκείνο το σημείο γυρίσαμε και είδαμε καπνό να γεμίζει την καμπίνα του 727. Στη συνέχεια, η αεροσυνοδός έτρεξε στον διάδρομο προς το πιλοτήριο. Επέστρεψα στη θέση μου για να ακούσω την ανακοίνωση ότι θα γινόταν αναγκαστική προσγείωση στο Πίτσμπουργκ για να διερευνηθεί η δυσλειτουργία. 
Δεν έχω ξαναμπεί σε αεροπλάνο γεμάτο με ελαφρώς πανικόβλητους ανθρώπους - η ατμόσφαιρα ήταν έντονη καθώς όλοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ο άγνωστος που καθόταν δίπλα τους μπορεί να ήταν ο τελευταίος άνθρωπος που θα έβλεπαν στη γη! Το πρόβλημα με την αναγκαστική προσγείωση στο Πίτσμπουργκ ήταν ότι βρισκόμασταν στη μέση μιας καταιγίδας πάγου και η προσγείωση έπρεπε να καθυστερήσει. 
Εν τω μεταξύ, ο καπνός φαινόταν να σχηματίζει λέξεις και σχήματα στον ακίνητο αέρα καθώς οι άνθρωποι μετακινούνταν, προσευχόντουσαν, κλαψούριζαν ήσυχα και γελούσαν νευρικά. Εγώ άρχιζα να προσεύχομαι. Όταν ετοιμαζόμουν για το ταξίδι, για κάποιο λόγο, έβαλα μια μικρή Βίβλο τσέπης στην τσάντα ώμου μου που μου είχε δώσει ένας καλός φίλος. Ήταν περισσότερο σαν "Bible's Greatest Hits" ή "God For Dummies" - ήταν μερικές από τις πιο αξιομνημόνευτες, εμπνευσμένες και συγκινητικές φράσεις από τη Βίβλο. Κάθισα εκεί στη θέση 32C διαβάζοντας αυτές τις λέξεις σαν να έτρωγα Pringles το ένα μετά το άλλο και να απολάμβανα κάθε μπουκιά. 
Η ζωή μου περνούσε μπροστά από τα μάτια μου - τα πράγματα που έπρεπε να είχα κάνει, τα λόγια που έπρεπε να είχα πει, τα αγαπημένα μου πρόσωπα που έπρεπε να είχα αγκαλιάσει πιο δυνατά και πιο συχνά και όλα τα τραγούδια στο κεφάλι μου που μπορεί να μην γραφτούν ποτέ. Καθώς κάναμε κύκλους γύρω από το Πίτσμπουργκ χωρίς να ξέρουμε αν ήταν μια μηχανή που πήρε φωτιά ή μια ηλεκτρική δυσλειτουργία, ξεφύλλισα το σημειωματάριό μου ελπίζοντας ότι θα βρισκόταν στα συντρίμμια και ότι κάποιος θα μπορούσε να τελειώσει τα τραγούδια που είχα ξεκινήσει. Έτσι τρελαίνονται τα πράγματα εκεί πάνω. 
Τελικά, σε κάποιο σημείο ένιωσα μια έντονη αίσθηση ηρεμίας. Το έχω νιώσει αυτό το συναίσθημα και στο παρελθόν - συχνά λίγο πριν μπω σε χειρουργείο ή πριν από μια σημαντική εξέταση στο κολέγιο. Είναι η στιγμή που βάζεις τον εαυτό σου στα χέρια του Θεού. Παραδίδεις τον έλεγχο και τα βάζεις με τα χτυπήματα. Ακριβώς τότε ο πιλότος ανακοίνωσε προσγείωση στο Πίτσμπουργκ. Όταν προσγειωθήκαμε, μας υποδέχτηκε ένα μπαράζ πυροσβεστικών οχημάτων και οχημάτων έκτακτης ανάγκης. Μετά από περίπου μισή ώρα επιχειρήσεων στον αεροδιάδρομο, δηλώθηκε ότι ο καπνός προκλήθηκε από βραχυκύκλωμα στο σύστημα φωτισμού - όλα ήταν καλά και θα κατευθυνόμασταν προς το Νάσβιλ για λίγο. Όλοι οι επιβάτες έβγαλαν μια επευφημία και νομίζω ότι η αεροσυνοδός έφερε μια επιπλέον σακούλα με φιστίκια για όλους - η ζωή ήταν ωραία! Με υποδέχτηκε στο αεροδρόμιο το δυναμικό δίδυμο. Ο Donnie παρατήρησε ότι ήμουν εμφανώς ταραγμένος. Καθώς του έλεγα την ιστορία του επιζώντος μου στο δρόμο για το Comfort Inn, ενώ ο Johnny ζήτησε συγγνώμη για τo μικρό δωμάτιο του ξενοδοχείου στο οποίο θα γράφαμε το κομμάτι. 
Είπα, "Φίλε, αυτή τη στιγμή είναι απλώς ωραίο να είσαι ζωντανός!" Αρχίσαμε να μιλάμε για τις δύσκολες στιγμές, τα παραλίγο ατυχήματα και την τραγωδία που έχουμε δει στη ζωή μας, και για το πώς να εκτιμούμε κάθε δευτερόλεπτο αυτού του παθιασμένου παιχνιδιού που ονομάζεται ζωή. Καθώς τα χέρια μου χτύπησαν το ηλεκτρικό πιάνο Wurlitzer στη σουίτα και ο Johnny άρχισε να τραγουδάει μια αυτοσχέδια μελωδία, ξέραμε ότι γράφαμε το τραγούδι που έπρεπε να γράψουμε εκείνη την ημέρα. 
Ο Donnie κάθε φορά που ανοίγει το στόμα του, ακούς τα λόγια κάποιου που έχει ζήσει μια πλούσια ζωή και θυμάται κάθε πρόσωπο που έχει συναντήσει στην πορεία και κάθε χέρι που έχει σφίξει ποτέ. Η στιχουργική του, σοφία σε αυτό το τραγούδι βοήθησε να γίνει αυτό που είναι. Στο τέλος της ημέρας, είχαμε ένα τραγούδι για το οποίο ήμασταν όλοι περήφανοι και αποφασίσαμε να το ονομάσουμε "Alive". 
"Φαίνεται ότι τα τραγούδια που ηχούν πιο δυνατά στις ψυχές των ανθρώπων είναι αυτά που πηγάζουν από μια πραγματική εμπειρία". 

"Even though it's raining
My heart is safely dry
I can feel it rushing through me
It's a miracle of life
Ain't it good to be alive

Ain't it good to be
Good to be alive"

Υ.Γ.:  Το "Alive" βρίσκεται και στο άλμπουμ του Jim Jamison  (Survivor, Cobra) με τίτλο "Crossroads Moment" (2008).

Φώτης Μελέτης