Image
Rocktime Groups 01-04-2026

Europe (1983): Μια προσωπική ματιά

Το ημερολόγιο γράφει άνοιξη του 1993 και όλοι οι πλανήτες του πολυαγαπημένου μελωδικού hard rock που μεσουράνησε στα 80’s είναι ανάδρομοι, αφού το MTV προωθούσε τη νεοpunk «επανάσταση» των δύο ακόρντων, του καρό πουκάμισου και της κατάθλιψης της βορειοδυτικής ακτής των ΗΠΑ, των Nirvana και των Pearl Jam.

Ο υποφαινόμενος έχει ξενερώσει απίστευτα, αφού οι μπάντες που αγάπησε και τον έκαναν ν’ ακούει τη συγκεκριμένη μουσική, είτε διαλύθηκαν, είτε έδειχναν να έχουν εντελώς αβέβαιο μέλλον. Παρόλ’ αυτά η εβδομαδιαία επίσκεψη στο ναό του Happening στην Χαριλάου Τρικούπη, εξακολουθούσε να αποτελεί μια αγαπημένη συνήθεια.

Εκείνη την εποχή για εμάς τους παλιούς η αγορά βινυλίου ή κασέτας εξακολουθούσε να αποτελεί ιεροτελεστία και τα πρωτοεμφανιζόμενα cd, κάτι σαν το διάολο που ήρθε να διαλύσει τη μουσική (που να ξέραμε τη συνέχεια).

Σε κάθε επίσκεψη σε δισκάδικο είτε στο Happening είτε στο Rock City, η πρώτη ερώτηση μου ήταν ΠΑΝΤΑ Η ΙΔΙΑ!!! «Μήπως έχετε φέρει το πρώτο άλμπουμ των Europe»;

Η ερώτηση ήταν εντελώς απενεχοποιημένη, αφού οι ενοχοποιημένοι Europe λόγω του ξεδιάντροπα εμπορικού The Final Countdown, σύμφωνα με τους επαΐοντες της εποχής, πριν ξεπουληθούν έπαιζαν heavy metal…

Εκείνο το Σάββατο για πρώτη φορά, το παλληκάρι που ρώταγα στο Happening (θυμάμαι ότι λάτρευε τον Malmsteen, όπως κι εγώ), με ένα θριαμβευτικό χαμόγελο με έστειλε απευθείας στις κασέτες.

Και το θαύμα ΕΓΕΝΕΤΟ… Ναι, βρήκα επιτέλους μετά από σχεδόν 6 χρόνια το πρώτο άλμπουμ των Europe!!! Μαζί μ’ αυτό δώρο και η συλλογή 1982-1992 η οποία περιλάμβανε δύο ακυκλοφόρητα κομμάτια από την εποχή του "Prisoners in Paradise" (Sweet Love Child - Yesterday's News). Όπως αντιλαμβάνεστε ο οπαδός βρήκε ξανά το χαμόγελο του!!! Θα άκουγε μουσική από τους Europe, που δεν είχε ξανακούσει…

Αφήνοντας στην άκρη τις αναμνήσεις και την προσωπική ματιά όταν ακούς σήμερα το πρώτο άλμπουμ των Europe, είναι σχεδόν αδύνατο να μην το δεις μέσα από το φίλτρο αυτών που έγιναν αργότερα. Και ίσως εκεί είναι και η μεγαλύτερη «παγίδα» του.

Γιατί δεν είναι οι Europe που έμαθε ο πολύς κόσμος… Δεν είναι το μελωδικό, επιβλητικό συγκρότημα του "The Final Countdown" ή του "Out of this World" ούτε φυσικά η ώριμη, πιο progressive μπάντα της δεύτερης περιόδου. Είναι κάτι πιο ωμό, πιο άγουρο — αλλά ταυτόχρονα πολύ ειλικρινές.

Πολλοί λένε πως τα δύο πρώτα άλμπουμ των Europe είναι από τους θεμελιωτές του europower metal!!!  Αν αναλογιστούμε τον εμπορικό πάταγο που έκαναν τη διετία 1986-1987, κάποιος νέος που αγόρασε τότε τα συγκεκριμένα άλμπουμ τους, σίγουρα εντυπωσιάστηκε με το πόσο διαφορετικοί ακούγονταν και φυσικά από την κιθάρα του Norum… Κι αν ήθελε να τους αγαπήσει – όπως εγώ – τα δύο πρώτα τους άλμπουμ, του προσέφερε μια επιλογή απενοχοποίησης.

Όσον αφορά αυτό καθ’ αυτό το άλμπουμ  που μου έκανε πάντα εντύπωση είναι το πόσο έντονα «μυρίζει» early 80’s metal. Οι επιρροές από Iron Maiden είναι εκεί, ειδικά στα riffs και στη γενικότερη αίσθηση των κομματιών.

Και εδώ μπαίνει δυνατά ο John Norum. Η κιθάρα του είναι το απόλυτο επίκεντρο. Πιο άγρια, πιο μπροστά στη μίξη, χωρίς φίλτρα. Αν κάποιος θέλει να καταλάβει γιατί θεωρείται τόσο ξεχωριστός - εδώ είναι ίσως η πιο «ανόθευτη» εκδοχή του.

Ο Joey Tempest εδώ δεν έχει ακόμα βρει πλήρως την ταυτότητά του. Ακούς έναν τραγουδιστή που ψάχνεται, αλλά ταυτόχρονα αφήνει «υποσχέσεις» για το τι θα ακολουθήσει. Υπάρχουν στιγμές που διακρίνεται ήδη η μελωδικότητα που θα τον κάνει να ξεχωρίσει - απλά δεν έχει ακόμα «κουμπώσει» απόλυτα.

Το "Seven Doors Hotel" και το "In the Future to Come" είναι ίσως τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα αυτής της περιόδου - σκοτεινά, δυναμικά, με μια αίσθηση που δεν ξαναβρήκαν ακριβώς έτσι και μια συνθετική προσέγγιση αρκετά πιο περίπλοκη σε σχέση με τη final countdown περίοδο.

Οι ήχος εντελώς ακατέργαστος – σχεδόν demo – και οι επιρροές από Rainbow – Thin Lizzy και Iron Maiden, καθόλου μα καθόλου φτιασιδωμένες. Σίγουρα η rhythm section εκείνη την εποχή, λόγω της παντελούς έλλειψης πλήκτρων είχε πιο πρωταγωνιστικό ρόλο, ωστόσο για να πω την αμαρτία μου το άλμπουμ μου άρεσε και εξακολουθεί να μου αρέσει λιγότερο από το Wings of tomorrow.

Η αλήθεια είναι πως οι ίδιοι οι Europe δείχνουν να το εκτιμούν αρκετά, αφού στα live τους περιλαμβάνουν – αρκετές φορές – κάποια τραγούδια στο set list.

Η early Europe περίοδος αποτελεί ένα χρονολόγιο για το πως εξελίχτηκε το heavy metal στα 80’s και πριν ακριβώς την εμπορική έκρηξη του από το 1986 μέχρι και το 1991. Τα early 80’s είναι μια συνέχεια των 70’s με μια πιο underground/garage προσέγγιση, αλλά παράλληλα περιλαμβάνει ψήγματα της δεινοσαυρικής και πομπώδους έκρηξης των late 80’s.

Αυτό πάντως που θα πρέπει να πούμε είναι πως το συγκεκριμένο άλμπουμ οι Europe το έγραψαν, το έπαιξαν και το κυκλοφόρησαν όταν ήταν 18 χρονών παιδιά!!! Τέτοιο ταλέντο και τέτοια μουσική αρτιότητα – συγκριτικά με την ηλικία τους – δε νομίζω να μπορούσες εκείνη την εποχή να συναντήσεις σε άλλη μπάντα!!!

Ακόμα κι αν ηχητικά και συνθετικά δεν φτάνει το 'Wings of Tomorrow", αν μη τι άλλο περιλαμβάνει τουλάχιστον 5 τραγούδια αξιομνημόνευτα που μπορούν να μπουν σε κάθε συλλογή τους και να παιχτούν σε κάθε live τους. Και ναι… Το Memories είναι power metal που το παίζουν live ακόμα και σήμερα και μας ανατριχιάζει!!!

Αριστοτέλης Βασιλάκης