Image
Rocktime Groups 25-08-2026

Jethro Tull - "Bursting Out" : Ο απόλυτος Live Progressive Rock δίσκος

Οι Jethro Tull ειδικά τη δεκαετία του ΄70 έδωσαν στο απαιτητικό ροκ κοινό της εποχής μία σειρά εξαιρετικών άλμπουμ αλλά το μεγάλο τους όπλο ήταν οι live εμφανίσεις όπου η αστείρευτη ενέργεια του Ian Αnderson πρόσθετε μία μία μοναδική γοητεία.

Το “Bursting Out” ηχογραφήθηκε από τις συναυλίες που έδωσε το γκρουπ τον Μάιο και Ιούνιο του 1978 για την προώθηση του άλμπουμ “Heavy Horses” και oι περισσότερες ηχογραφήσεις προέρχονται από τη συναυλία τους στη Βέρνη της Ελβετίας και ο λόγος ήταν ότι άρεσε πολύ στην μπάντα ότι ο ιδρυτής του φεστιβάλ του Μοντρέ, Claude Nobs, ανέβηκε στη σκηνή για να τους προλογίσει με τον δικό του, μοναδικό τρόπο. στα γερμανικά με τη φράση: "Herzlich willkommen in Festhalle Bern".

Ανακατεμένοι folk και prog ρυθμοί, ανεξάντλητες classic rock μελωδίες, συνδυασμένα με το μαγικό φλάουτο του τρομερού Ian Anderson, o oποίος δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας και βάζει ανεξίτηλα την σφραγίδα του στο "Bursting Out". Η θεατρικότητά του, οι χιουμοριστικές εισαγωγές ανάμεσα στα κομμάτια και το εκρηκτικό, παίξιμο του φλάουτου δίνουν στον δίσκο μια μοναδική ενέργεια με τις ζωντανές εκτελέσεις των κομματιών είναι συχνά πιο γρήγορες, πιο επιθετικές και πιο πλούσιες από τις studio εκδόσεις Ιδιαίτερα η διασκευή στο "Bouree" (του Bach) είναι απίστευτα εκτελεσμένη από τον Ian Anderson όπου μετατρέπει το φλάουτο σε ένα άγριο ροκ εν ρολλ εργαλείο.

Οι Jethro Tull κάνουν πραγματικά θαύματα πάνω στη σκηνή με τα “Songs from the Wood”, “Thick as Brick”, “Cross-Eyed Mary” (το διασκεύασαν πετυχημένα οι ΙRON MAIDEN), “Too Old To Rock n’ Roll too Young to Die”, "Minstrel in the Gallery" και τα κλασικά “Locomotive Breath” και “Αqualung” να αναδεικνύουν το μοναδικό τους ταλέντο. Ο Ian Anderson εξήγησε ότι η ηχογράφηση έγινε με ένα φορητό 8-κάναλο καταγραφέα κατά τη διάρκεια της ευρωπαϊκής περιοδείας. Όπως δήλωσε: «Έπρεπε να ακούσω ξανά ολόκληρες συναυλίες από πολλές διαφορετικές βραδιές για να επιλέξω τις καλύτερες εκτελέσεις». Ο Anderson περιγράφει τις δυσκολίες του να στηθεί αυτός ο εξοπλισμός σε διαφορετικές αρένες της Ευρώπης μέσα σε λίγες ώρες, προσπαθώντας να απομονωθεί ο θόρυβος του κοινού χωρίς να χαθεί η ζωντανή ατμόσφαιρα. Ο Anderson επίσης αναφέρει ότι εκείνη η σύνθεση των Jethro Tull λειτουργούσε σαν «καλοκουρδισμένη μηχανή» και εξαίρει τη μουσική δεινότητα των Martin Barre (κιθάρα), John Evan (πλήκτρα), Barrie Barlow (τύμπανα), David Palmer (πλήκτρα) και John Glascock (μπάσο) και περιγράφει πώς η μπάντα μπορούσε να αυτοσχεδιάζει με απόλυτη ακρίβεια (όπως στο κομμάτι "Conundrum" ή στο σόλο φλάουτου), λειτουργώντας σαν ένα ενιαίο σώμα. Η περιοδεία του 1978 ήταν από τις τελευταίες του μπασίστα John Glascock, καθώς αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας με την καρδιά του (απεβίωσε το 1979). Ο Anderson θυμάται την προσπάθεια να τον προστατεύσουν, αν και η ενέργειά του πάνω στη σκηνή, όπως ακούγεται στο άλμπουμ, ήταν καταιγιστική.

Ο ηγέτης των Jethro Tull εξομολογείται ότι το "Bursting Out" αποτύπωσε το συγκρότημα στο απόλυτο ζενίθ του, αλλά ταυτόχρονα ήταν και η αρχή του τέλους για τη συγκεκριμένη σύνθεση όμως η συνεχής πίεση, τα εξαντλητικά ταξίδια και η σωματική κόπωση οδήγησαν στην αποχώρηση πολλών μελών λίγο μετά. Το άλμπουμ επανακυκλοφόρησε το 1990 με bonus tracks και το 2004 σε remastered έκδοση σε μια πλούσια, διευρυμένη έκδοση με remix από τον Steven Wilson (με τον τίτλο"Inflated Edition"), περιλαμβάνοντας επιπλέον υλικό, όπως τη θρυλική συναυλία τους στο Madison Square Garden του 1978 και ήταν η πρώτη φορά που μια ροκ συναυλία μεταδόθηκε ζωντανά μέσω δορυφόρου από τις ΗΠΑ στην τηλεόραση του BBC στην Αγγλία. Ο Anderson περιγράφει το τεράστιο στρες: «Ξέραμε ότι αν κάναμε ένα μεγάλο λάθος, θα το έβλεπαν εκατομμύρια άνθρωποι live στα σπίτια τους στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, χωρίς δυνατότητα να το διορθώσουμε».

Το "Bursting Out" έφτασε στο No. 17 των charts στο Ηνωμένο Βασίλειο και στο No. 21 του Billboard 200 στις ΗΠΑ, γνωρίζοντας μεγάλη επιτυχία για ζωντανό δίσκο εκείνης της εποχής και θεωρείται από τους οπαδούς και τους κριτικούς ως ένα από τα καλύτερα live άλμπουμ του προοδευτικού ροκ καθώς αποτελεί μία μικρή ιεροτελεστία ειδικά  για όλους εκείνους που ήσαν τυχεροί και είδαν την μπάντα εκείνη τη χρονική περίοδο.

Φώτης Μελέτης