Toto & "Tambu": Ξαναβρίσκοντας την ουσία...

Επιπρόσθετα την κυκλοφορία του πολύ καλού "Kingdom of Desire" (1992) διαδέχτηκε ο τραγικός θάνατος του drummer Jeff Porcaro. Κι εκεί στο "πιο βαθύ σκοτάδι πριν χαράξει" η μπάντα ενώ αρχικά σκέφτηκε την απόσυρση αποφάσισε να προχωρήσει. Το σημείο κλειδί ήταν η άκρως επιτυχημένη πρόσληψη του εξαιρετικού Άγγλου drummer Simon Philips. Ο βιρτουόζος Philips μέχρι την αποχώρηση του 20 χρόνια αργότερα έδωσε ένα μοναδικό progressive σπρώξιμο τόσο στον ήχο όσο και στο songwriting των Toto.

Αφού σώθηκε έτσι η περιοδεία του 92-93 η μπάντα μπήκε στο studio για να ηχογραφήσει το "Tambu" (1995) με παραγωγό και ενορχηστρωτή τον Elliot Scheiner. Λάτρης του οργανικού ήχου ο Scheiner δε θα μπορούσε να έχει βρει καλύτερους μουσικούς για να συνεργαστεί. Και πράγματι το "Tambu" ήταν η αποθέωση του οργανικού εκλεπτυσμένου ήχου υποστηριγμένου και από προσεκτική παραγωγή με πλούσιο ήχο. Ακόμα το artwork ήταν πολύ πιο δουλεμένο από παλαιότερες κυκλοφορίες, με τα κομμάτια στο ρόλο των chapters ενός βιβλίου που διαβάζει ίσως ένας μοναχικός εξερευνητής ή συγγραφέας σε μια τροπική χώρα. Η φωτογράφιση της μπάντας κι αυτή με concept: σε μια ξύλινη σκηνή, τέσσερις τίμιοι μουσικοί με τα όργανά τους ο Paich μπροστά σε παλιό πιάνο, ο Philips με τα τύμπανα, ο Mike Porcaro με κοντραμπάσο και ο Lukather με vintage κιθάρα (και φανελάκι μινέρβα αλλά είπαμε οι Toto δεν ήταν ποτέ πρωταθλητές στο image making).

To "Τambu" ξεκινά ορμητικά με το "Gift of Faith" με παραδοσιακό μελωδικό ύφος και δυνατά hooks. Η συνέχεια ανήκει σε ένα από τα καλύτερα κομμάτια της καριέρας τους: το "I will Remember" μελαγχολικό μεν αλλά πλημμυρισμένο από συναισθήματα, μοναδική μελωδία κι ένα καταπληκτικό video clip-λογοπαίγνιο που προφητεύει τα τεχνολογικά μελλούμενα. Τo υπέροχο "Slipped Away" είναι το ξεκάθαρο statement του φυσικού, οργανικού αλλά και πλούσιου ήχου του Tambu, ένα κομμάτι στο οποίο κλείνεις τα μάτια και νιώθεις ότι η μπάντα παίζει μπροστά σου. Η ίδια ατμόσφαιρα παραμένει και σε μεταφέρει σε αυτό το bar με την ξύλινη σκηνή του artwork όπου πίνεις αργά το ποτό σου και ακούς μια μπάντα να παίζει ένα κομμάτι σαν το "If you Belong to Me". Το "Baby he’s your man’" αλλάζει την ατμόσφαιρα σε πιο R’n’B ρυθμό με βάση τα φωνητικά της Jenny Douglas-McRae η παρουσία της οποίας σφραγίζει το άλμπουμ είτε σαν lead είτε σαν backing vocalist. To "The Οther end of Τime’" είναι μια παραδοσιακή ραδιοφωνική μπαλάντα σαν αυτές που έδωσαν με το παραπάνω οι Τοto στα '80s.

Στο "Turning point" το ενδιαφέρον είναι μεγαλύτερο με μια σύνθεση που αναμιγνύει δημιουργικά classic rock και R&B το signature των Toto δηλαδή. Το "Time is the Εnemy" είναι άλλο ένα moody κομμάτι με αντίστοιχη ενορχήστρωση ίσως πιο μακρύ σε διάρκεια από όσο θα έπρεπε αλλά σίγουρα σε βάζει σε ένα mood που καταλήγει σε ένα ‘λυτρωτικό’ chorus. Στο "Drag him to the Roof" φτάνει η ώρα να δείξει η μπάντα τα όρια της "παιχτικότητας" της που λέει κι ο Τσουκαλάς τα οποία είναι απλά στο Θεό. Το "Just can’t get to you" είναι μια απολαυστική μπαλάντα με πεντακάθαρη ακουστική, γήινη ενορχήστρωση και υπέροχο chorus. Κι αν σε κάποιον δεν έφτανε το "Drag him to the Roof" η αποθέωση της παικτικότητας έρχεται στο instrumental "Dave’s goes Skiing" που φαντάζει σαν άξιος συνεχιστής του τούμπανου "Jake to the Bone" από το "Kingdom of Desire". To άλμπουμ κλείνει με το υπέροχο "The Road Goes On" μια συναισθηματική δήλωση της μπάντας για το μέλλον.

Το "Tambu" μπορεί να μην έκανε μεγάλο εμπορικό κρότο αλλά η ποιότητά του αναγνωρίστηκε με την υποψηφιότητα για Grammy ενορχήστρωσης. Και παρά την τραγική απώλεια του μέντορα Jeff Porcaro σηματοδότησε την πρόθεση των Toto να συνεχίσουν να μας δίνουν την υπέροχη μουσική τους ακόμα πιο δημιουργικά και ανανεωμένα…"and the road goes on…"

Γιώργος Γεωργακαράκος