Image
Rocktime Groups 02-05-2026

U2: “Under A Blood Red Sky”

Όταν είδα για πρώτη φορά στη τηλεόραση (στη θρυλική εκπομπή Μουσικόραμα) το 1984 το “Sunday Bloody Sunday” τον Bono να υψώνει περήφανα την λευκή σημαία και να δίνει πραγματικό ρεσιτάλ on stage, ένιωσα ότι αυτή η μπάντα έχει κάτι μαγικό επάνω της και τελικά αυτό κράτησε μέχρι τις αρχές της χιλιετίας διότι μετά κατόρθωσε να απαξιωθεί μόνη της χάριν τους άστοχους και επιλεκτικούς πολιτικούς ακτιβισμούς του υπερφίαλου τραγουδιστή τους.

Το πολυπλατινένιο “Under A Blood Red Sky” κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1983 και ηχογραφήθηκε σε μία περίοδο που το συγκρότημα έκανε το μεγάλο του, βήμα μιας και είχε αποκτούσε απήχηση στις ευρύτερες μάζες με πολλά live σε μεγαλύτερους χώρους. Όλα αυτά τα πραγματοποιούσε αφού είχε προηγηθεί ένα έξοχο στούντιο άλμπουμ το “War” που έκανε τους U2 ακόμη πιο δημοφιλές στη παγκόσμια ροκ κοινότητα.
Από τρεις συναυλίες σε Βοστόνη, Κολοράντο και Γερμανία είναι ηχογραφημένο το εκπληκτικό “Under A Blood Red Sky” με τον Βοno να γοητεύει με την συναρπαστική ερμηνεία του και να είναι σε τρομερή φόρμα ενώ ο κιθαρίστας Τhe Edge πετυχαίνει να ηλεκτρίζει το κοινό με το εμπνευσμένο παίξιμο του.

Το μεγάλο ατού όμως αυτής της κυκλοφορίας βρίσκεται στην επανέκδοση του 2008 με το αντίστοιχο dvd “Live at Red Rocks: Under a Blood Red Sky” που περιλαμβάνει σχεδόν ολόκληρο το φανταστικό live show που έδωσαν στο Red Rocks Amphitheatre Ντένβερ του Κολοράντο με αρκετό extra υλικό.

Αξιζει να σημειωθεί πως για την βιντεόσκοπηση της συναυλίας στο Red Rocks συνέβησαν διάφορες αναποδιές όμως το τελικό αποτελέσμα δικαιώνει όσους επέμεναν να γίνει αυτή η συγκλονιστική εμφάνιση:

Συγκεκριμένα οι U2 επέλεξαν το Red Rocks ως την τοποθεσία για την ηχογράφηση. Ένα εντυπωσιακό, φυσικά σχηματισμένο πέτρινο αμφιθέατρο στους πρόποδες των Βραχωδών Ορέων, έξω από το Ντένβερ του Κολοράντο. Αυτή ήταν μια εξαιρετική ιδέα από πολλές απόψεις, αλλά έφερε πολλά προβλήματα. Με απλά λόγια, ο καιρός δεν συνεργάστηκε όταν ήρθε η μέρα. Αντί να είναι πανέμορφη και ηλιόλουστη, η μέρα έγινε κρύα, βροχερή και ομιχλώδης. Οι U2 προγραμμάτισαν μια συναυλία σε εσωτερικό χώρο το επόμενο βράδυ στο Boulder για τους θαυμαστές που δεν ήταν πρόθυμοι να αντιμετωπίσουν τα στοιχεία της φύσης και ως μπόνους για όσους ήταν επίσης πρόθυμοι. Ακόμα και με την προγραμματισμένη αυτή παράσταση αντικατάστασης, το συγκρότημα και ο μάνατζερ Paul McGuinness αρνήθηκαν να ακυρώσουν την εμφάνιση στο Red Rocks. Ο διοργανωτής της συναυλίας, Barry Fey, ήθελε να ακυρώσει την παράσταση, αλλά βρισκόταν σε αεροπλάνο εκείνη την ώρα. Οι U2 είχαν ούτως ή άλλως ήδη βγει στο ραδιόφωνο για να ενημερώσουν τους θαυμαστές τους ότι τα εισιτήριά τους θα ισχύαν εκείνο το βράδυ στο Red Rocks, ή το επόμενο βράδυ σε εσωτερικό χώρο στο Boulder, ή ακόμη και τις δύο νύχτες.

Η συναυλία αποδείχθηκε πραγματικά έντονη και ξεχωριστή. Όπως ανέφερε η κριτική της εκδήλωσης στην Denver Examiner την επόμενη μέρα: «Πολλά πράγματα έπρεπε να πάνε στραβά για να πάει τόσο καλά η συναυλία των U2 στο Αμφιθέατρο Red Rocks». Ο καιρός δημιούργησε ένα σκηνικό τόσο έντονα υποβλητικό όσο μπορεί να φανταστεί κανείς. Έμοιαζε περισσότερο με την άγρια ​​δυτική ακτή της Ιρλανδίας παρά με τα καλοκαιρινά ύψη των Βραχωδών Ορέων. Οι φλόγες έκαιγαν τρομακτικά στους βραχώδεις σχηματισμούς που περιέβαλλαν τον χώρο, μοιάζοντας ταυτόχρονα ουράνια και κολασμένα. Αυτό το σκηνικό επηρέασε το όνομα για το live άλμπουμ και το βίντεο που προέκυψε. Ο τίτλος προέρχεται από τους στίχους του τραγουδιού "New Year’s Day", που κυκλοφόρησε αρχικά στο άλμπουμ War.
  "Under a blood red sky 
  A crowd has gathered in black and white" 

Νομίζουμε δίκαια το περιοδικό Rolling Stone χαρακτήρισε το “Sunday Bloody Sunday” ως από τις κορυφαίες στιγμές που άλλαξαν την ιστορία του Rock ‘n Roll. Στα μείον του lp/cd είναι ότι περιλαμβάνει μόνο οκτώ τραγούδια οπότε προτιμήστε την έκδοση του 2008 με το dvd.

Y.Γ.: Κατά τη διάρκεια της ερμηνείας του "The Electric Co.", ο Bono συμπεριέλαβε ένα απόσπασμα 27 δευτερολέπτων από το "Send in the Clowns" του Stephen Sondheim. Όταν κυκλοφόρησε το "Under a Blood Red Sky" οι U2 δεν κατάφεραν να λάβουν άδεια και να πληρώσουν τα κατάλληλα τέλη αδειοδότησης και δικαιωμάτων για να συμπεριλάβουν τη μελωδία του Sondheim στο άλμπουμ. Όταν ο Sondheim έφερε αντίρρηση, οι U2 συμφώνησαν να πληρώσουν πρόστιμο 50.000 δολαρίων (ΗΠΑ) για την μη εξουσιοδοτημένη χρήση και να τυπώσουν όλες τις μελλοντικές κυκλοφορίες με μια νέα έκδοση που δεν θα περιλάμβανε το απόσπασμα.

Φώτης Μελέτης