Image
Rocktime Groups 01-05-2026

Uriah Heep: Η άγνωστη ιστορία του αριστουργηματικού "July Morning"

Του Φώτη Μελέτη

Το πανέμορφο "July Morning" είναι σίγουρα από τις κορυφαίες συνθέσεις των θρυλικών Uriah Heep και βρίσκεται στο τρίτο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο "Look at Yourself" (1971) και γράφτηκε τον Ιούλιο του 1970 από τον πληκτρά του συγκροτήματος, Ken Hensley, και τον τραγουδιστή David Byron.

Το τραγούδι  είναι το δεύτερο μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι που ηχογράφησαν ποτέ οι Uriah Heep, με διάρκεια δέκαμιση λεπτά, ξεπερνώντας μόνο το ορχηστρικό κομμάτι "Salisbury", το οποίο γέμισε μια ολόκληρη πλευρά δίσκου στο προηγούμενο άλμπουμ τους με τον ίδιο τίτλο. 
Στο "July Morning" κυριαρχεί η μεγαλοπρεπή και βαθιά συναισθηματική ερμηνεία του Byron, οι αριστουργηματικές αρμονίες των πλήκτρων (Ηensley και Manfred Mann) αλλά και η τρομερή απόδοση τόσο του κιθαρίστα Mick Box όσο και του ταλαντούχου διδύμου Ian Clarke (τύμπανα), και Paul Newton (μπάσο).
Το κύριο μέρος των στίχων και των ρεφρέν του τραγουδιού γράφτηκε τον Ιούλιο του 1970 από τον πληκτρά του συγκροτήματος, Ken Hensley ο οποίος αναφέρει τα εξής:  
«Το έγραψα ένα χρόνο πριν κυκλοφορήσει. Κάναμε πολλές περιοδείες σε όλο τον κόσμο εκείνη την εποχή και ήμασταν στην Αγγλία με ένα αμερικανικό συγκρότημα που ονομαζόταν Sha Na Na και μοιραζόμασταν ένα λεωφορείο, πράγμα που σήμαινε ότι έπρεπε να περιμένουμε να τελειώσουν πριν μπορέσουμε να πάμε σπίτι. Αυτό ήταν βαρετό. Έβαλα τις χορδές, έπαιξα κάτι διακριτικό, και σταδιακά το τραγούδι μου ήρθε... και στην πορεία βρήκα μερικές ενδιαφέρουσες συγχορδίες και σκαρφίστηκα έναν στίχο». Με τον Hensley να προσθέτει:
«Ήταν πραγματικά ένα πρωινό του Ιουλίου, και μάλιστα πολύ νωρίς γύρω στις 3 π.μ.! Έπαιζα κιθάρα και έγραφα αυτό το πράγμα, αλλά δεν ήθελα να πω, "Να ήμουν ένα πρωινό του Ιουλίου, καθισμένος σε ένα λεωφορείο". Αυτό δεν είναι πολύ ρομαντικό. Έτσι, το υπόλοιπο τραγούδι είναι η φαντασία μου. Ξέρετε...
"There I was on a July morning
Looking for love
With the strength of a new day dawning
And the beautiful sun
At the sound of the first bird singing"
 
Ο Hensley αποκάλυψε ότι επεξεργάστηκε το τραγούδι τις επόμενες μέρες και το έπαιξε για την υπόλοιπη μπάντα στην αίθουσα που έκαναν τις πρόβες με την ακουστική του κιθάρα και οι υπόλοιποι το λάτρεψαν με τον τραγουδιστή David Byron να προσθέτει μερικές ακόμη συνθετικές ιδέες.
Το συγκρότημα δημιούργησε ουσιαστικά τρία ξεχωριστά μέρη συνθέσεων που ήταν όλα σε ντο ελάσσονα. Ακολουθώντας μια προσέγγιση που χρησιμοποιούν συχνά οι Beatles, προσπάθησαν να συνδυάσουν τα διαφορετικά μέρη μαζί με την ελπίδα ότι θα συμπλήρωναν το ένα το άλλο. Αποδείχθηκαν ότι ταίριαζαν γάντι. Έτσι, το τραγούδι απέκτησε μια μεγαλοπρεπή εισαγωγή οργάνου, ένα ρεφρέν, μια γέφυρα κιθάρας μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου μέρους του τραγουδιού και ένα δυνατό μακροσκελή επίλογο που περιελάμβανε αρκετά σόλο κιθάρας και πλήκτρων. Μόλις το τραγούδι πήρε την τελική του δομή, το συγκρότημα χρειάστηκε μόνο μία μέρα στο στούντιο για να το ηχογραφήσει. Ηχογράφησαν αρκετές λήψεις, αλλά τελικά ήταν η πρώτη ηχογράφηση που μπήκε στο άλμπουμ.
 
                                                                             
                                                                            Manfred Mann
 Όμως η πιο ενδιαφέρουσα ιστορία την ηχογράφηση του κομματιού αφορά την συμμετοχή του Manfred Mann που έπαιξε με συνθεσάιζερ Moog που επιπρόσθετα δημιούργησε ένα όργιο φημών σχετικά με την σχέση Hensley και Mann.
 Ο Hensley ήταν προφανώς πολύ αφοσιωμένος σε αυτό το κομμάτι, το οποίο σαφώς θα ήταν ένα εξαιρετικά σημαντικό τραγούδι για τους Uriah Heep έχοντας γράψει κυρίως ο ίδιος το μεγαλύτερο μέρος του κομματιού, ένιωσε έτοιμος και σίγουρα ικανός να παίξει ο ίδιος τα απαιτούμενα μέρη στα πλήκτρα. Έμεινε σοκαρισμένος όταν ο Manfred Mann προσκλήθηκε να παίξει ένα από τα κύρια μέρη του τραγουδιού. Η ιδέα να προσκληθεί ο Mann ανήκε στον παραγωγό και μάνατζερ του συγκροτήματος, Gerry Bron, ο οποίος αργότερα είπε ότι ο Manfred έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην ανάπτυξη του τραγουδιού στο να γίνει επιτυχία. 
«Ήταν δική μου ιδέα να προσκαλέσω τον Manfred και το Minimoog του», είπε ο Bron συμπληρώνοντας:
 «Δεν το μετάνιωσα ποτέ. Αν και έπρεπε να κάνω ότι μπορούσα για να τον πείσω να μείνει και να παίξει Manfred. 
Σε μια συνέντευξη στο Dmme.net  ο Bron ανέλυσε τι συνέβη: 
«Όταν ο Manfred έπαιξε στο "July Morning", ο Ken δεν ήταν πολύ χαρούμενος γι' αυτό. Νομίζω ότι ο Ken ζήλευε τον Manfred. Αλλά ο λόγος που το κάναμε αυτό ήταν ότι το τραγούδι είχε καθυστερήσει οπότε τους πρότεινα να βάλουμε τον Manfred να έρθει και να παίξει στο "Moog" του, επειδή αυτό ήταν κάτι καινούργιο. Μπήκε στο στούντιο και καθώς άκουσε τη μουσική είπε: 
"Δεν μπορώ να κάνω τίποτα με αυτό, είναι μόνο μία συγχορδία!" 
Τότε ο Gerry Bron επέμενε λέγοντας : 
"Όχι, Manfred, ξέρω ότι μπορείς να κάνεις κάτι. Πήγαινε κάτω στο στούντιο και παίξε κάτι".
 Επέστρεψε στην αίθουσα ελέγχου του στούντιο γεμάτος ακόμα αμφιβολίες για την καταλληλότητα της συνεισφοράς του, αν και αυτό που έπαιξε ενθουσίασε άπαντες,
έχοντας όμως ο ίδιος ακόμη αμφιβολίες λέγοντας:«Όχι, δεν πρόκειται να λειτουργήσει». 
Τότε ο Bron με επιβλητικό ύφος του απαντά:
 «Manfred, αυτό που έπαιξες ήταν απολύτως φανταστικό!» με τον Mann να ανταπαντά:
«Αλήθεια; Το πιστεύεις;» 
Bron: «Απολύτως! Αυτό είναι καταπληκτικό!» 
Mann: «Οκ, δεν ήταν τίποτα, μπορώ να κάνω πολύ καλύτερα από αυτό που μόλις; άκουσες». 
Έτσι κατέβηκε ξανά, έπαιξε ένα άλλο σόλο και είπε απευθυνόμενος προς τον Bron: «Τι άποψη έχεις για αυτό;» 
«Λοιπόν, αυτό είναι αρκετά καλό, αλλά, στην πραγματικότητα, το πρώτο που έπαιξες ήταν καλύτερο». Του λέει ο Bron.
 Mann: «Τι δεν ήταν καλύτερο; Όχι, όχι, μπορώ να το κάνω καλύτερα από αυτά τα δύο». 
Και έπαιξε πέντε διαφορετικά σόλο! Το καθένα ήταν διαφορετικό. Δεν έμοιαζαν καθόλου μεταξύ τους και ξαναρωτά ο Mann τον Bron τελικά ποιο σόλο του άρεσε.
«Μόλις έπαιξες πέντε καταπληκτικά σόλο και αυτό που θα κάνουμε είναι να χρησιμοποιήσουμε λίγο από αυτό και λίγο από εκείνο, και αυτό θα είναι ο δίσκος», ήταν η τελική απάντηση του Bron.
Για την ιστορία ο Mann βοήθησε εκτελεστικά και στο υπέροχο "Tears In My Eyes", με τον Hensley να μην είναι ευχαριστημένος που τον άφησαν στην άκρη με αυτόν τον τρόπο. Στη συνέχεια, η δυσαρέσκειά του για τον Mann επιδεινώθηκε. 
Συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια μίας περιοδείας συναυλιών όπου ο Manfred Mann και οι Uriah Heep βρέθηκαν μαζί, το κοινό υποδέχτηκε τον Mann με ενθουσιασμό. Αργότερα, όταν οι Uriah Heep ανέβηκαν στη σκηνή, αποδοκιμάστηκαν. Ο Gerry Bron επιβεβαιώνει αυτή την ιστορία: 
«Κάναμε μια συναυλία στην Αμερική με τους Uriah Heep και τον Manfred Mann. Ο Manfred Mann μπήκε πρώτος. Όταν ακολούθησαν οι Uriah Heep, αποδοκιμάστηκαν και αναγκάστηκαν να σταματήσουν να παίζουν. Ο Ken έκλαιγε, το μισούσε απόλυτα, οπότε είτε λόγω αυτού είτε λόγω αυτού που συνέβη με το "July Morning", δεν το έμαθα ποτέ, αλλά δεν τα πήγαιναν καλά μεταξύ τους».
                                                                                   Julaya
Για πάνω από τέσσερις ολόκληρες δεκαετίες, οι Βούλγαροι συγκεντρώνονταν στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας για να υποδεχτούν την ανατολή του ηλίου το πρωί της 1ης Ιουλίου. Ο ύμνος της εκδήλωσης, τον οποίο όλοι τραγουδούν καθώς ανατέλλει ο ήλιος, είναι το "July Morning" των Uriah Heep. Η παράδοση είναι γνωστή στα βουλγαρικά ως "Julaya" και ξεκίνησε ως μια διακριτική διαμαρτυρία ενάντια στο καταπιεστικό σοβιετικό κομμουνιστικό καθεστώς. Το τραγούδι φυσικά δεν έχει πολιτικά μηνύματα διαμαρτυρίας, αλλά έγινε όχημα για μια πιο πνευματική εξέγερση ενάντια στο άχαρο σοβιετικό κράτος με επίκεντρο την εύρεση της αγάπης και αναζήτηση για κάτι πιο ουσιαστικό και καλύτερο. 
Όταν η Βουλγαρία αποσχίστηκε από τη σοβιετική κυριαρχία, το φεστιβάλ συνεχίστηκε, με το τραγούδι να παραμένει στο επίκεντρο. Η εκδήλωση αρχικά έγινε ένας εορτασμός της ελευθερίας και τώρα σηματοδοτεί κυρίως έναν εορτασμό των καλοκαιρινών διακοπών και των ουσιαστικών στιγμών με φίλους και αγαπημένα πρόσωπα. 
Το ετήσιο φεστιβάλ γίνεται όλο και πιο δημοφιλές κάθε χρόνο που περνάει. Κάθε 30 Ιουνίου, Βούλγαροι πολίτες όλων των ηλικιών από όλη τη χώρα ταξιδεύουν στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας για να παρακολουθήσουν την ανατολή του ηλίου το πρωί της 1ης Ιουλίου, τραγουδώντας το τραγούδι κατά τη διάρκεια του εορτασμού. Η εκδήλωση θεωρείται σημαντικό πολιτιστικό γεγονός και μεταδίδεται ζωντανά από την εθνική βουλγαρική τηλεόραση.
 Η εκδήλωση έχει μετατρέψει το τραγούδι σε ύμνο για εκατομμύρια Βούλγαρους, από λάτρεις της ροκ μουσικής μέχρι το ευρύ κοινό που αγκαλιάζει το τραγούδι και τους στίχους του με την ευρύτερη έννοια. Πολλοί από αυτούς πιθανότατα δεν γνωρίζουν ποιοι είναι οι Uriah Heep και μπορεί να μην γνωρίζουν κανένα από τα άλλα τραγούδια τους, αλλά όλοι γνωρίζουν αυτό.
Oύτε στα πιο τρελά του όνειρα, ο Hensley (απεβίωσε στις 4 Νοεμβρίου του 2020) δεν φανταζόταν ποτέ ότι ένα τραγούδι που άρχισε να γράφει ενώ περίμενε σε ένα λεωφορείο θα επηρέαζε τις ζωές τόσο πολλών ανθρώπων. 
«Να 'μαι εδώ, περίπου 40 χρόνια αργότερα, και να παίζω ακόμα αυτά τα τραγούδια και να βλέπω ακόμα χαρά στα πρόσωπα των ανθρώπων», δήλωσε ο Hensley στο Radio Free Europe το 2010.
«Είναι κάπως ειρωνικό το γεγονός ότι μπορώ να πάω σε ένα μέρος όπως η Ρωσία ή η Βουλγαρία και να παίξω μπροστά σε 10.000 ανθρώπους που δεν μιλούν αγγλικά, αλλά μπορούν να τραγουδήσουν κάθε λέξη του July Morning. Είναι όλα ένα φαινόμενο για μένα. Δεν το καταλαβαίνω και δεν προσπαθώ να το καταλάβω. Είναι απλώς υπέροχο το γεγονός ότι κάτι που έγραψα πριν από τόσα χρόνια είναι ακόμα ζωντανό και εξακολουθεί να έχει τόσο νόημα».
 
Φώτης Μελέτης

Πηγή: norselandsrock.com