Κυριακή, 18 Φεβρουαρίου του 1990, έχω ήδη σφυρίξει πρόωρη λήξη στην εξεταστική. Το Γενικό Διοικητικό Ι, με κείνο το ροζ βιβλίο του Δαγτόγλου, το γεμάτο υποπαραγράφους και στεγνές νοήματος κατηγοριοποιήσεις, ό,τι πιο ξενεροκ έχει φέρει η Νομική μπροστά μου μετά από τρία εξάμηνα τρώει backburner πού’ ναι όλο δικό του. ...>>

H Πόλη των Αγγέλων. Η πολιτεία αυτή, η βουτηγμένη στην εμμονή της διασημότητας. H γη αυτή, η σπαρμένη πομπώδη θεάματα, μεγαλεπήβολα όνειρα, ματωμένη επιμονή και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις. Η τσιμεντένια αυτή βαβυλωνία που κάτω από την πεισματική ηλιοφάνεια της δυτικής ακτής, κοχλάζει από ζωή, νεύρο, καλοπέραση, δοσοληψία. ...>>

Το Σάββατο εκείνου του αρχαίου Δεκέμβρη, από τον πληθυσμό του πάρτυ, ήμουν ο μικρώτερος - ούτε πού’ χα κλείσει τα δέκα....>>

Τα τελευταία Χριστούγεννα της δεκαετίας δεν είναι ούτε μισή βδομάδα μακριά. Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου ’89 Πατησίων 351, δίπλα στο σταθμό του Ηλεκτρικού «Άνω Πατήσια», απέναντι απ’ την εκκλησία της Αγίας Βαρβάρας....>>

Καμία επιτυχία δεν έρχεται τυχαία. Ή, τουλάχιστον, έτσι ήταν ο κανόνας κάποτε. Τότε που οι μουσικοί δεν ήταν μόνον οπτικά βοηθήματα για να βιώνουν τα εκατομμύρια των καταναλωτών τις φαντασιώσεις τους. Ούτε ήταν τίποτε χωρίς παρελθόν προκαστασκευασμένες ρέπλικες, στοιχισμένες με το μουσικό I.Q. μιας δεδομένης εποχής. Να πώς έφτασε, ας πούμε, ο Steve Winwood στο “Back In The High Life”. Τον προγούμενο αιώνα. ...>>

Στους κύκλους της μουσικής βιομηχανίας ήταν γνωστό το δηλητηριώδες, όσο και συχνά εύστοχο, inside joke. Εκεί που ο πρώτος δίσκος έχει κάνει θραύση, μυώδης, καλυγυμνασμένος και γεμάτος ενέργεια, καταφθάνει ο δεύτερος με την πλαδαρή κοιλιά να κρέμεται και απογοητεύει τους πάντες. ...>>

«Δες το, εδώ ! Φαίνεται καθαρά ! Εδώ λέει “KΙLL OΖΖΥ”. Εδώ κάτω, με το αίμα!». Κρατά στα χέρια της το δίσκο και με ανησυχία μου τον γυρίζει πιάτο μπροστά μου....>>

1η Σεπτεμβρίου 1991 αργά το μεσημέρι. Μέσα σ’ ένα αρχαίο Triumph πακτωμένο με δύο ΑΕΚτζήδες, δύο Ολυμπιακούς, ένα Βάζελο οδηγό και χωρίς κανένα εισιτήριο κατευθυνόμαστε στο Καραϊσκάκη για το πρώτο μεγάλο ντέρμπυ της χρονιάς. Ολυμπιακός – ΑΕΚ. ...>>

Μέσα Νοεμβρίου του ’89, απόγευμα, Πλατεία Βικτωρίας. Οι πρώτες επίμονες βροχές έχουν κάνει την Αριστοτέλους πιο γλιστερή κι από χριστουγεννιάτικο παγοδρόμιο. ...>>

Μάρτιος του ’79. Πέντε μήνες μετά την κυκλοφορία του “Photo Finish”, o Rory επιστρέφει στα στούντιο του Dieter Dierks, 13 χιλιόμετρα έξω από την Κολονία της Δυτικής Γερμανίας. Στόχος να ηχογραφήσει εκεί το τέταρτό του άλμπουμ για την Chrysalis. ...>>