Sleaze/Glam Festival: Wild Rose, Sleazy Lizards, HEART ATTACK, Ganzi Gun - ToxicRose, Nasty Ratz, Strangers, Heavenblack (Aνταπόκριση)
Οι καλοί και αγαπημένοι μου φίλοι Γιάννης Ζάχος (Dr Love) από τη Θεσσαλονίκη συνδιοργάνωσε μαζί με τη Μαρίζα (Crash) το δεύτερο Sleaze/Glam Festival με τους Wild Rose, Sleazy Lizards, HEART ATTACK, Ganzi Gun, ToxicRose, Nasty Ratz, Strangers, Heavenblack.
Την Παρασκευή λοιπόν στις 7 Απριλίου  το απόγευμα φρόντισα, αφού η επόμενη ήταν για μένα γεμάτη με υποχρεώσεις, να είμαι έγκαιρα στο Modu Club αλλά με έκπληξη και δυσαρέσκεια διαπίστωσα ότι η προσέλευση ήταν  αναιμική, θεώρησα ότι ήταν ακόμη νωρίς -7.45μμ- αλλά και όταν στις 8.20 άρχισε η παράσταση με τους πολλά υποσχόμενους Ganzi Gun, που με τον αέρα της ετοιμοπόλεμης μελωδικοροκάδικης μπάντας γέμισαν τον αέρα του club με το μελωδικό hard rock που παίζουν, χωρίς να πτοηθούν στιγμή.
Τη βραδιά άνοιξαν λοιπόν οι εξαιρετικοί Ganzi Gun, που "με το φάρμακο του μυαλού"  (το όνομα GANZI GUN προέρχεται από την λέξη των Σουμέριων GAN-ZI-GUN-NU που σημαίνει το φάρμακο του μυαλού) που χορηγούν με   το μοντέρνο Hard Rock που παίζουν, "χορήγησαν"  τη "θεραπεία" κάθε αμφιβολίας για τη  μουσικότητα παρά το νεαρό της ηλικίας τους και το βαρύ αλλά γκρουβαριστό κοκτέιλ, με γαρνιτούρα επιθέσεις από μελωδικούς δυναμίτες γέμισαν εξαιρετικά το club.
Hard rock riffs, μελωδίες, heavy metal parts, φωνητικά με γρέζι, όλα σε μια ενδιαφέρουσα ανάμιξη από ένα συγκρότημα που έδειχνε να απολαμβάνει κάθε λεπτό του που βρισκόταν στη σκηνή. Από το δικό τους υλικό ξεχώρισα τα "Psycho Circus", "Whiskey Talking" και "Siren" μέσα από το άλμπουμ τους "Welcome to the show"ενώ μας παρουσίασαν από τη δική τους σκοπιά τη διασκευή με προσωπικά highlights το "Cowboys from hell" (Pantera).
Οι Ganzi Gun πέτυχαν λοιπόν με απόλυτη επιτυχία και χαρακτηριστική ευκολία το σκοπό τους που δεν ήταν άλλος από το να διασκεδάσουν το κοινό και να το μυήσουν στη μουσική τους. Tο cd της μπάντας (Welcome to the Show ) το έχω "λιώσει" κυριολεκτικά, αλλά νομίζω πως σε κάθε εμφάνιση τους οι συνθέσεις απογειώνονται κυριολεκτικά από τους  Χρήστο Φακιόλα στη φωνή (με το ίνδαλμα του Axl Rose, ο τραγουδιστής μοιάζει σε  έκταση, χροιά  και ισχύ), συνεπικουρούμενος από τους Θανάση Δαδακαρίδη και Διονύση Μπουραζάνη στις κιθάρες (τρελό κιθαριστικό δίδυμο σε παίξιμο και εμφάνιση) , τους μετρονόμους στο μπάσο,  Ανδρέα Αναστόπουλο μεταγραφή από  Schooldrivers σε αντικατάσταση του απόντα για επαγγελματικούς λόγους στην Κίνα, Μανώλη Μαθιουδάκη και στα "πετσιά" με τον Γιώργο Τζερεφό, στο δε δίσκο τους δίνουν  απτές εικόνες και ακούσματα του μουσικού ταλέντου  και του πάθους τους για τη μουσική που υπηρετούν και γουστάρουν!! Έπαιξαν τα:
Siren
Whiskey talking
Psycho circus
Show me how to live
Friday the 13th
Cowboys from hell
Fading lights
 
Έχοντας δει τους Heart Attack στην σκηνή με αγαπημένες μπάντες όπως οι  Newman, Outloud, Work of Art, ο George Gakis, Danger Angel, Wild Rose, ήμουν έτοιμος ακόμη μία φορά για σπουδαία πράγματα από την μπάντα! Οι μουσικοί George Drimilis (ex-Raging Storm) στη φωνή και ο μπασίστας Nikos Michalakakos (Spitfire) παλιοί γνώριμοι/ ικανότατοι μουσικοί, έδωσαν το στίγμα της μουσικής αρτιότητας. Οι μουσικοί παρουσίασαν  εξαιρετικά ακούσματα μουσικότητας, με ταιριαστές  δοσολογίες σε πλήκτρα(Λίλα Μόκα rules!), καθώς οι "πλούσιες" συνθέσεις και η φωνή του πολυτάλαντου George καθηλώνουν τον ακροατή με  ευκολομνημόνευτα χορωδιακά φωνητικά και πιασάρικες ενορχηστρώσεις που εντυπωσιάζουν αφού ήδη με το εναρκτήριο  πρώτο τραγούδι, το "Falling Apart" απογειώνεσαι και ίσως τα υψίσυχνα φωνητικά συμβάλλουν σε αυτήν την απογείωση με ατμοσφαιρική εισαγωγή και  ευφάνταστο κιθαριστικό ριφ
Διανθισμένη η εμφάνιση  με ακούσματα  πρώτης κατηγορίας, όπως το  εναλλασσόμενο φωνητικά George Drimilis- Lila Moka,  " Living A Lie", ένα "μάθημα" του μελωδικού rock, προσωπικά αγαπημένο από την πρώτη ακρόαση μέχρι το "Playing With Fire", μία Eurovision-ική σύνθεση, ένα απολύτως μεθυστικό μελωδικό κομμάτι που  αιωρείται το πνεύμα της δεκαετίας του '80 και τραβά τον ακροατή με πιασάρικες γραμμές "γαντζωμένες  στο ξόρκι της μελωδίας".
Στο ίδιο ύφος και τα υπόλοιπα όπως το μεγαλόπρεπο στην εισαγωγή του "Playin' with Fire", ακόμη ένα ξεσηκωτικό ροκάδικο κομμάτι. Κλασικός  80'ς ήχος. Το δε ομώνυμο  Heart Attack είναι ιδανικό για να ταξιδέψει ο ακροατής/θεατής με τα "προαπαιτούμενα" και να σε αφήσει να παρακαλέσεις για συνέχεια!
Κομματάρα με τα όλα της! Τιμά δε η μπάντα τις  κύριες επιρροές της , μερικούς από τους γίγαντες του melodic hard rock σκηνής, όπως οι  BON JOVI, DEF LEPPARD, VEGA, OUTLOUD, TYKETTO, SPITFIRE, PRETTY MAIDS!  Παρουσίασαν και δύο εξαιρετικές διασκευές: μια των Blackfoot, το υπέροχο  Send Me A Angel και  έκλεισαν την βραδιά με ακόμα μια διασκευή, το I Might Lie του Andy Taylor.
Οι μουσικοί πέρα από τους προαναφερθέντες ήταν οι αγαπημένοι μου μουσικοί  John Morris στην αποθεωτική ποζεράδικη κιθαριστική παρουσία και ο "τυμπανοβασανιστής- μεταγραφή" από τους αγαπημένους Silked n Stained Αχιλλέας Λαζάρου.
Η μπάντα των Heart Attack μας παρουσιάζει, με άκρως  ιδιαίτερο τρόπο, τον επαναστατικό καψουρομελωδικό (με την καλή έννοια χεχε!) ήχο, που  άλλωστε το δηλώνει και στο cd τους με τον τίτλο του δίσκου της "Heart Revolution" και εντάσσεται ως δισκογραφημένη μπάντα, πλέον στην χορεία των πανέμορφων, μελωδικών ελληνικών δημιουργημάτων… στα 2018 περιμένουμε νέο δίσκο καθώς μα είπε ο τραγουδιστής της μπάντας.
Ακούστηκαν τα :
Falling Apart
Heart Attack
Tell Me
Send me an Angel (Blackfoot)
Playin' with Fire
Stalker
Livin' A Lie
I Might Lie (Andy Taylor)
Στην συνέχεια μας "φρόντισαν  μουσικά" οι  παλιοί αγαπημένοι  Sleazy Lizards με ένα ακουστικό set και  κατάφεραν να κερδίσουν τον κόσμο που αυξάνονταν γεωμετρικά  εκείνη την ώρα στο club. Οι Sleazy Lizards αποτελούνται από τους Jet Papas, Ελληνο-αμερικανό από το Monterey της California, τον A.d (aka The President), Έλληνα μεγαλωμένο σε Ελλάδα & Γερμανία και τον Jim V. Serpent, Έλληνα και κάτοικο του Ηνωμένου Βασιλείου για πολλά χρόνια.
Είναι μία μπάντα, που επιλέγει να κινείται σε εναλλακτικές και sleaze rock n’ roll  διαδρομές και αυτό αποδείχτηκε και στην συναυλία. Το σίγουρο είναι ότι οι Sleazy Lizards με το αστείρευτο πάθος τους για την μουσική και με ''όχημα'' κομμάτια όπως τα "Matches & Bottles", "RNR Kamikaze", "Run", "Bahama Mama" κτλ. μοιάζουν με υπερτροφοδοτούμενη μηχανή, η οποία αρνείται "να χτυπήσει κόφτη" και λειτουργεί πάντοτε στο "κόκκινο"! Αποτελούμενοι από τρεις εξαιρετικούς μουσικούς κατάφεραν  τόσο με τα τραγούδια τους αλλά κυρίως με την ενέργεια που έβγαζαν πάνω στη σκηνή να θυμίσουν παλιές καλές μέρες από Sunset Boulevard στα τέλη της δεκαετίας του 80.Μιλώντας και σχολιάζοντας την εμφάνιση τους με τον καρντάση Γιάννη Ζάχο η σκέψη ταξίδεψε σε εποχές MTV unplugged και φάσεις Corabi, Vince Neil, hair metal stripped και δεν συμμαζεύεται. Η δε σύνθεση τους "Bahama Mama" μου θύμισε κάτι από Temple of the Dog, Pearl Jam. Την εξαιρετική, για μία ακόμη φορά, εμφάνιση τους  έκλεισαν με τα Winter και RnR Kamikazi!! Έπαψα  επίσης να θέλω να τους δω και σε μία πλήρως ηλεκτρική εμφάνιση, διότι η ενέργεια της μπάντας είναι απίστευτη σε τέτοιυς είδους εμφανίσης! Το sleaze rock n’ roll των early 90s με τα ψήγματα του alternative ήχου της ίδιας εποχής άρεσε στον κόσμο. Περιμένουμε λοιπόν πολλά από τους Sleazy Lizards, διότι οι ίδιοι έχουν ανεβάσει ψηλά τον πήχη. Να σημειώσουμε επαινετικά και το οργανωμένο παρεάκι υπό την καθοδήγηση της μάνατζερ Marina Gethsemané Adam που μοίρασε στο τέλος της εμφάνισης τους διαφημιστικά flyers…  
Και γύρω στις έντεκα είχε φτάσει επιτέλους η ώρα για να ακούσουμε/δούμε την υπέρτατη A.O.R  ελληνική μπάντα, τους Wild Rose. Με την ευκαιρία της πρόσφατης κυκλοφορίας του εξαιρετικού δίσκου τους, το "4", οι Θεσσαλονικείς με ακόμη μία φορά (προσωρινές) αλλαγές στην σύνθεση τους, τον κιθαρίστα George Matikas, διότι ο Γιάννης Μπίτζιος εδώ και μερικούς μήνες μετανάστευσε στην Γερμανία(την δε ώρα της συναυλία πόζαρε με τον "θεούλη" τραγουδιστή Bobby Kimball σε έκθεση μουσικών οργάνων) αναζητώντας καλύτερη εργασιακή τύχη και τον μετρονόμο Βαγγέλης Δομάνος (Junior) στα τύμπανα ενώ την ρυθμική γραμμή γέμισε ο στακάτος μπασίστας Panos Barkoutsos με το στιβαρό παίξιμο του.
Η μπάντα για μία ακόμη φορά ενθουσίασε τους πιστούς οπαδούς και  κάθε τραγούδι το είπαν συνοδεία του κοινού που γνώριζαν όλους τους στίχους και απέδειξαν στην πράξη το sing-a-long, όμως και οι υπόλοιποι, γνώστες κάθε σύνθεσης ανάγκασαν τους καλλιτέχνες να δηλώνουν εντυπωσιασμένοι και εμπνεόμενοι από την ατμόσφαιρα  σε κάθε τραγούδι!
Οι Γιώργος (Captain) Μπίτζιος στο τραγούδι από άλλον πλανήτη! Η τέλεια φωνή για το μουσικό γένος του A.O.R, έξοχα δουλεμένη και από την οπερετική ενασχόληση του ως τενόρος στην αλλοδαπή και πριν υπερβάλλω ακόμη περισσότερο μόνο κάτι ακόμη: είναι η φωνή που σε εξωτερικό και Ελλάδα, ό,τι εξαιρετικό ακούω στο δίσκο ακούω και στην σκηνή Ο Έλληνας "Bobby Kimball"! Ο Andy Rock, στην κιθάρα απλός, αλάνθαστος, προσηνής, χαρούμενος υπό την επίδραση την έντονη οσμή "αορίλας" που γέμισε το club.
Στην κιθάρα επίσης, όπως προείπαμε, ο  βιρτουόζος  George Matikas, λιτός, απέριττος αλλά ουσιαστικότατος στα solo!!
Επιτέλους στα πλήκτρα  ακούστηκαν οι έξοχες επενδύσεις του Dirty Hary Patsos του οποίου η συμβολή  ήταν καθοριστική για την αναπαραγωγή του ηχοχρώματος και του κλίματος των 80ς που αποπνέουν οι συνθέσεις των Wild Rose! Αφιέρωσαν δε την  επιτυχία τους "Through The Night" στον εκλιπόντα την Πρωτοχρονιά τραγουδιστή σε δύο δίσκους τους,  Antony Saylor, ενώ ως encore ακούσαμε για δεύτερη φορά και το Too Late. Και 5 ώρες να ήταν η συναυλία πιστεύω ότι κανείς μας δε θα έφευγε! Οι "ύμνοι" που ακούστηκαν από τα "άγρια τριαντάφυλλα":
1) I'll be there
2) Waiting for you
3) Too late
4) Another shot
5) I can't stop loving you
6) Love can change you
7) Desperate heart
8) Not a day goes by
9) Dream on
10) Is this love
11) Fire in the night
12) Love games
13) Through the night
14) Alone
Encore
15) Too late
Για τη δεύτερη μέρα ανειλημμένες προσωπικές υποχρεώσεις με κράτησαν μακριά…όμως ο παλιός συμμαθητής, μουσικός ομοϊδεάτης  και φίλος που βιοπαλεύει εδώ και μία 20ετία στην Σουηδία, Αστέρης Γρηγορίου κάλυψε το event και έγραψε τις εντυπώσεις του…άλλωστε είχε ήδη πείρα από τις εμφανίσεις των Nasty Ratz  και Toxicrose.
 
Την δεύτερη μέρα άνοιξαν οι Έλληνες Heavy Rockers Heavenblack. Μια νέα μπάντα στο χώρο που μετρά περίπου τρία χρόνια ζωής ... η μπάντα ετοιμάζει το πρώτο της single που τίτλοφορείται Breathing The Fire και αναμένεται η κυκλοφορία του τις επόμενες μέρες, ως μια προπομπός του επερχόμενου EP που θα κυκλοφορήσει τον Σεπτέμβρη, αλλά και του δίσκου με την επωνυμία Into Divinity που θα υπάρξει εντός του 2018. Ακούσαμε τα πολύ ενδιαφέροντα( ως συνθέσεις…) : Unbound, Seventeen, Everdream, Jenna και Breathing The Fire που θα περιλαμβάνονται όλα στο προαναφερθέν EP. Οι πρώτες μουσικές εντυπώσεις είναι άριστες και περιμένουμε με ιδιαίτερη προσμονή την κυκλοφορία τους! Και οι μουσικοί που τα απέδωσαν: Μάριος Κουρούπης - φωνητικά Γιάννης Πατακάκης - κιθάρα Δημήτρης Βαρβαρίγος - κιθάρα, φωνητικά Μάνος Βαρβαρίγος - μπάσο Φώντας Θεοχάρης - τύμπανα
Setlist:
1. Unbound
2. 17teen
3. Everdream
4. Jenna
5. Breathing the Fire
Και οι μουσικοί που τα απέδωσαν:
Μάριος Κουρούπης - φωνητικά
Γιάννης Πατακάκης - κιθάρα
Δημήτρης Βαρβαρίγος - κιθάρα, φωνητικά
Μάνος Βαρβαρίγος - μπάσο
Φώντας Θεοχάρης - τύμπανα
Οι Ισπανοί Stranger  είχαν εκπλήξει ευχάριστα πριν από λίγα χρόνια τους οπαδούς του melodic hard rock και παρά τις δύο μόνο δισκογραφικές τους κυκλοφορίες Emotions (2013) και Survival (2015) έχουν κάνει αισθητή την παρουσία τους. Συνθέσεις ατόφιου, μελωδικού  hard rock χαρακτηριστικού "μουσικού μανδύα" των  Stranger. Οι ρέκτες του μελωδικού  AOR/Hard Rock ήχου απόλαυσαν  συνθέσεις  όπως τα : Beyond, Burning, Dreamer, Heroes, Angel, Waiting, Venom, Take Me και η μεγάλη μελωδικότατη επιτυχία τους από το άλμπουμ Survival, Never Stop.
Οι επιρροές των Stranger άλλωστε ξεκινούν από τους Τοto,  Night Ranger, Journey, Giant, Bon Jovi  και φτάνουν  ως τους Danger Danger !! Φαίνεται πως το τελευταίο χρονικό διάστημα οι Ισπανοί που ασχολούνται με το A.O.R αρχίζουν και σοβαρεύονται και δεν αναλώνονται σε φτηνές και βαρετές μελωδικές αποδόσεις…
Στην συνέχεια την σκηνή κατέλαβαν οι Nasty Ratz  από την Τσεχία που ισοπέδωσαν κυριολεκτικά το χώρο αφού του έβαλαν φωτιά κυριολεκτικά και μεταφορικά!
Με το απίστευτο Glam / Hair Metal που παίζουν οι: Jake Widow στη φωνή, ο Stevie Gunn στην κιθάρα και τα φωνητικά, ο Nikki Allin μπασίστας και ο εκπληκτικός  Rikki Wild στην "τυμπανομηχανή" απέδωσαν  10 εκπληκτικές συνθέσεις που ξεσήκωσαν θύελλα ενθουσιασμού!!!Οφείλω να ομολογήσω, ότι τους είχα υποτιμήσει(σε προηγούμενες ευρωπαϊκές εμφανίσεις τους ...) και με έστειλαν....
Καταφθάνοντας από την Πράγα και "κουβαλώντας στις αποσκευές τους" τις επιρροές από KISS, Europe, Mötley Crüe, Aerosmith, Britny Fox, Reckless Love, Vinnie Vincent Invasion, W.A.S.P., μας "γέμισαν" τα αυτιά με ανόθευτο και γνήσιο ήχο δεκαετίας 80 και τα μάτια με σκηνές από Sunset Boulevard….Με τα τραγούδια που μοιράστηκαν με το ενθουσιώδες κοινό, που σιγά-σιγά γέμισε επαρκώς το χώρο, ανάγκασαν όλο το club  να "χτυπιέται" στους ρυθμούς τους!!!
Συγκεκριμένα απέδωσαν με πολύ δυναμισμό, άφθονη ενεργητικότητα και πλέρια μουσικότητα τα: "Deep Night" και ακολούθησε μια διασκευή των Skid Row, το "Sweet Little Sister". Συνέχισαν με κομμάτια του άλμπουμ τους "First Bite" που κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2015, το "Angel In Me" για να πάρουν σειρά τα "Thing For You" και "Love At First Fight". Ακούσαμε ένα νέο τους κομμάτι που κυκλοφόρησε το Μάρτιο του 2017, το "Price of Love", πριν συνεχίσουμε σε ρυθμούς First Bite, με τα κομμάτια Nasty, I Don’t Wanna Cry, Snort Me και I’ll Cut You Off. Ο κόσμος έντονα απαίτησε  άλλο ένα κομμάτι και φυσικά με τους Nasty Ratz να μην το αρνούνται, παίζοντας ως encore την επιτυχία τους Made Of Steel!!Αφήνοντας μας με την υπόσχεση της επανάκαμψης στη χώρα των Ελλήνων σύντομα!!!Πάντοτε καλοδεχούμενοι!!!
Αφού μας αποχαιρέτισαν οι Τσέχοι, σειρά είχαν οι Σουηδοί Toxicrose, οι headliners του φεστιβάλ, οι οποίοι περιφέρονταν στο club μέχρι να ανέβουν στη σκηνή προκαλώντας τον… τρόμο με τις εντυπωσιακές τους στολές και το βάψιμο που θύμιζε death/black και όχι hard rock συγκρότημα.
Στο στήσιμο και την  σκηνική τους παρουσία ήταν απόλυτα επαγγελματίες και δουλεμένοι σε πόζες, θέσεις και κινήσεις παρουσιάζοντας ένα πραγματικά εντυπωσιακό αποτέλεσμα. Προκαλούσαν συνεχώς τον κόσμο να συμμετάσχει στο show γιατί πραγματικά ήταν πολύ χαλαρός για τα ελληνικά δεδομένα και μια τέτοια εμφάνιση. Ήταν επιβλητικοί και καθηλωτικοί αντάξιοι της θέσης του headliner για οποιαδήποτε σύνθεση. Είχαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους και τον εκμεταλλεύτηκαν για να μας ξεναγήσουν στον σκοτεινό αλλά συνάμα μελωδικό τους κόσμο.
Το setlist περιείχε φυσικά αρκετά κομμάτια από το τελευταίο άλμπουμ τους "Total Tranquility" που κυκλοφόρησε το 2016, αλλά και πιο παλιές επιτυχίες τους. Ξεκίνησαν με τα "Reckless Society", "Black Bile" και "Don’t Hide In The Dark" πριν ακολουθήσει το φοβερό "World Of Confusion" όπου ο κόσμος τραγούδαγε σε όλη την διάρκεια. Έπειτα, ακούσαμε τα "Sinner", "Clarity", "Set Me Free" και "We Own The Night" πριν μας αποτελειώσουν με το "Fall Down". Αυτό βέβαια δεν ήταν το τέλος. Ο αχόρταγος κόσμος ζήτησε ακόμα ένα τραγούδι με τους Toxic Rose να παίζουν, ως encore, το  "A Song For The Weak", κλείνοντας έτσι μια σπουδαία εμφάνιση.
Έφτασε λοιπόν η ώρα για το τέλος του δεύτερου Sleaze/Glam Festival. Μπάντες υπάρχουν, μουσικοί το ίδιο εξαιρετικοί!!Βάλτε λοιπόν στην άκρη τη ματαιοδοξία και τους εγωισμούς αγαπητοί φίλοι μουσικοί και εραστές της μελωδικής μουσικής και μην προφασίζεσθε οικονομική κρίσεις και άλλες παρόμοιες τενεκεδένιες δικαιολογίες.
Προφητικά ξαναήχησαν στα αυτιά μου  τα λόγια του θρυλικού τραγουδιστή πρωτοπόρων του ελληνικού μελωδικού χώρου Raw Silk, Γιώργου Φλωράκη, που ήταν παρών  στο χώρο: "πάντοτε στο μελωδικό χώρο είμαστε λίγοι και λίγοι θα παραμείνουμε, δεν είναι της μόδας..."
Αξίζουν ολόθερμες ευχαριστιακές εκφράσεις οι αγαπημένοι μας  οργανωτές αυτού του σπουδαίου εγχειρήματος  Γιάννης Ζάχος (Dr Love) από τη Θεσσαλονίκη και η αεικίνητη Μαρίζα Κορωνιοτάκη.
Ευχή μας είναι αυτοί οι λίγοι να κρατήσουμε τη "φλόγα" της μελωδικότητας στη μουσική που αγαπάμε ΑΣΒΕΣΤΗ!

Νότης " Sunset Boulevard " Γκιλλανίδης και Αστέρης "Reckless Love" Γρηγορίου