Η ιστορία μιας μπάντας που γεννήθηκε μέσα στα studios του Los Angeles και έγινε ένα από τα σημαντικότερα συγκροτήματα της AOR, West Coast και εκλεπτυσμένης rock μουσικής. Υπάρχουν συγκροτήματα που ταυτίστηκαν με ένα τραγούδι. Και υπάρχουν συγκροτήματα που δημιούργησαν έναν ολόκληρο μουσικό κόσμο, αλλά για ένα μεγάλο μέρος του κοινού τελικά συμπυκνώθηκαν σε ένα μόνο τραγούδι. Οι Toto ανήκουν αναμφίβολα στην τρίτη κατηγορία.Για εκατομμύρια ακροατές σε ολόκληρο τον κόσμο, το όνομα Toto σημαίνει:

"Africa": Ένα υπέροχο τραγούδι. Ένα διαχρονικό τραγούδι. Ένα τραγούδι που δικαίως έγινε κλασικό αλλά οι Toto δεν είναι μόνον το "Africa". Δεν είναι ούτε το "Rosanna". Ούτε το "Hold the Line".

Οι Toto είναι οι σπουδαίοι David Paich, Jeff Porcaro,  Steve Lukather,   Steve Porcaro,  David Hungate,  Bobby Kimball, Joseph Williams, Mike Porcaro, Fergie Frederiksen.

Είναι οι άνθρωποι που πέρασαν αμέτρητες ώρες στα studios του Los Angeles και συμμετείχαν σε μερικές από τις σημαντικότερες ηχογραφήσεις της δεκαετίας του ’70 και του ’80.

Είναι η μπάντα που μπορούσε μέσα στο ίδιο album να συνδυάσει AOR, West Coast,  Jazz, Funk, R&B,  Progressive Rock,  Pop,  Hard Rock και είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα του πώς μια ομάδα session μουσικών μπορεί να μετατρέψει την τεχνική αρτιότητα σε πραγματική καλλιτεχνική ταυτότητα.

Για να καταλάβει κανείς τους Toto, πρέπει να ξεχάσει για λίγο την κλασική εικόνα μιας rock μπάντας.

Δεν ξεκίνησαν ως πέντε φίλοι που αποφάσισαν να σχηματίσουν ένα συγκρότημα σε ένα γκαράζ. Οι περισσότεροι από τους βασικούς μουσικούς των Toto είχαν ήδη σημαντική εμπειρία ως session players, είχαν παίξει σε δίσκους άλλων καλλιτεχνών, είχαν βρεθεί στα ίδια studios, είχαν συνεργαστεί μεταξύ τους, γνώριζαν πώς λειτουργούσε μια επαγγελματική ηχογράφηση και κυρίως ήξεραν να ακούν ο ένας τον άλλον, αυτό λοιπόν είναι ίσως το πρώτο μεγάλο μυστικό των Toto.

Ο David Paich υπήρξε ο βασικός συνθέτης και ένας από τους σημαντικότερους "αρχιτέκτονες" του ήχου των Toto.

Πριν από τους Toto είχε ήδη συνδεθεί με την μουσική σκηνή του Λος Άντζελες και με τον Boz Scaggs. Μάλιστα, ο Paich συνυπέγραψε μεγάλο μέρος του περίφημου "Silk Degrees" του Boz Scaggs και εδώ βρίσκεται μια πολύ σημαντική σύνδεση, Silk Degrees με Toto διότι το "Silk Degrees" δεν είναι απλώς ένα σπουδαίο West Coast/Yacht Rock album. Είναι σε μεγάλο βαθμό ένα προοίμιο της μουσικής των Toto καθώς ο Paich, ο Jeff Porcaro και άλλοι μουσικοί που θα αποτελούσαν τον πυρήνα των Toto είχαν ήδη συνεργαστεί με τον Scaggs. Έτσι, όταν οι Toto εμφανίστηκαν το 1978, δεν ξεκινούσαν από το μηδέν. Είχαν ήδη ένα μουσικό DNA.

Αν ο David Paich ήταν ο αρχιτέκτονας, ο Jeff Porcaro ήταν η "καρδιά" της μπάντας  και ίσως κάτι περισσότερο: ο ρυθμικός εγκέφαλος. Ο Porcaro μπορούσε να παίξει ένα groove με τέτοια ακρίβεια ώστε να μοιάζει απλό. Αλλά πίσω από αυτή την απλότητα υπήρχε τεράστια γνώση από διαφορετικά μουσικά είδη! Soul, R&B, Funk, Jazz, Rock και πάνω από όλα αίσθημα!! Το περίφημο half-time shuffle του "Rosanna" αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.Δεν είναι απλώς ένα drum beat αλλά είναι ένα μάθημα για το πώς μπορεί ένας drummer να δημιουργήσει χαρακτήρα μέσα από το groove.

Και μετά υπάρχει ο Steve Lukather.

Ο Luke είναι ένας από τους σημαντικότερους κιθαρίστες της γενιάς του, αλλά το μεγάλο του προσόν δεν ήταν απλώς η τεχνική ήταν η ικανότητα να μετακινείται από:το καθαρόαιμο West Coast σε blues και από εκεί σε hard rock και μετά σε fusion. Μπορούσε να παίξει:ένα λεπτό melodic fill, ένα funky rhythm, ένα jazz voicing, ένα blues lick, ένα AOR riff, και ένα heavy guitar solo.Και όλα αυτά χωρίς να ακούγεται σαν διαφορετικός μουσικός. Αυτό είναι το μεγαλείο του.

Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο album των Toto το 1978, η μπάντα είχε ήδη ένα εντυπωσιακό βιογραφικό. Το αρχικό lineup περιλάμβανε τους Bobby Kimball στη φωνή, Steve Lukather  κιθάρα, φωνητικά, David Paich πλήκτρα φωνή, Steve Porcaro πλήκτρα, φωνητικά, David Hungate στο μπάσο και τον Jeff Porcaro στα drums και ηχογραφούσε σε ένα περιβάλλον όπου οι μουσικοί γνώριζαν ήδη πολύ καλά ο ένας τον άλλον.

Το αποτέλεσμα ήταν ένα album που ακουγόταν εξαιρετικά ώριμο για ντεμπούτο.

 TOTO – 1978

Ένα από τα καλύτερα debut albums του West Coast/AOR! Το πρώτο album των Toto είναι ένα μικρό θαύμα γιατί περιέχει ήδη σχεδόν όλα τα στοιχεία που θα χαρακτηρίσουν την καριέρα τους.

"Child's Anthem"

Μία σύνθεση οργανική με κινηματογραφικό ύφος, Progressive, πολύ  μελωδική και από την πρώτη κιόλας στιγμή δείχνει ότι οι Toto δεν πρόκειται να είναι μια συνηθισμένη AOR μπάντα.

"I'll Supply the Love"

Καθαρόαιμη West Coast/AOR σύνθεση, μελωδική, Πλούσιο, ραδιοφιλική αλλά τεχνικά εξαιρετική.

"Georgy Porgy"

Συνδυάζει μοναδικά Funk, R&B. Soul, Jazz και την σπουδαία Cheryl Lynn στα vocals. Εδώ φαίνεται ήδη ότι οι Toto δεν φοβούνται να βγουν έξω από τα όρια του rock.

"Girl Goodbye"

Εδώ εμφανίζεται το πιο "επιθετικό" πρόσωπο της μπάντας.

"Hold the Line"

Είναι φυσικά το τραγούδι που άλλαξε τα πάντα καθώς ανέμιξε δεξιοτεχνικά το riff του Lukather, τα πλήκτρα του Paich, την στιβαρή rhythm section με την αιθέρια φωνή του Bobby Kimball.Και μια σύνθεση που είναι ταυτόχρονα pop και rock. Το σημαντικό όμως είναι ότι το "Hold the Line" δεν αντιπροσωπεύει όλο το album. Αντιπροσωπεύει μόνο μία πλευρά του.

HYDRA – 1979

Το "Hydra" είναι ένα από τα πιο σημαντικά albums στην ιστορία των Toto. Και ταυτόχρονα ένα από τα πιο υποτιμημένα.Γιατί; Επειδή μετά την επιτυχία του "Hold the Line", θα μπορούσαν εύκολα να φτιάξουν: το "Toto II – Hold the Line Again". Δεν το έκαναν, αντίθετα, πήγαν προςτα χωράφια του"progressive rock + jazz + art rock + AOR". Το ομώνυμο "Hydra" είναι σχεδόν progressive suite.

Το "99" δείχνει την πιο μελαγχολική πλευρά.

Το "St. George and the Dragon" φέρνει fantasy ατμόσφαιρα και το album αποδεικνύει ότι οι Toto δεν ενδιαφέρονταν απλώς για singles. Ενδιαφέρονταν για albums.

TURN BACK – 1981

Το "Turn Back" είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κεφάλαια της ιστορίας τους. Πιο "βαρύ", πιο κιθαριστικό, πιο άμεσο, πιο κοντά στο AOR και σήμερα έχει αποκτήσει cult status. Το "Gift with a Golden Gun" και το "English Eyes" δείχνουν τη διάθεση της μπάντας να δυναμώσει τον rock χαρακτήρα της. Το "Turn Back" είναι επίσης σημαντικό γιατί δείχνει πως οι Toto δεν ήθελαν να εγκλωβιστούν στην εικόνα του "smooth West Coast band". Ήθελαν να μπορούν να είναι απλά μία ροκ μπάντα...

Και μετά στα 1982 ήρθε το Toto IV!!: Το album που έκανε τους Toto παγκόσμιους  και εδώ βρίσκεται μια μεγάλη ειρωνεία.Το "Toto IV " έγινε το album που τους έκανε διάσημους. Αλλά ταυτόχρονα επισκίασε μεγάλο μέρος της υπόλοιπης καριέρας τους.

"ROSANNA": Το "Rosanna" είναι ίσως το τέλειο παράδειγμα του τι ήταν οι Toto καθώς έχει στοιχεία Boogie, R&B, Jazz αρμονία, Rock κιθάρα, Pop ρεφραίν, Gospel  φωνητικά και Funk αισθητική.Όλα μέσα σε ένα τραγούδι. Ο Jeff Porcaro δημιούργησε ένα drum groove που έχει γίνει πλέον αντικείμενο μελέτης, ο σπουδαίος  David Paich έγραψε το τραγούδι,  ο Steve Lukather έδωσε στην κιθάρα τον χαρακτηριστικό Toto ήχο και οι Toto κέρδισαν το Grammy για τον δίσκο της χρονιάς.

Και τώρα φτάνουμε στο τραγούδι που έγινε πολιτιστικό φαινόμενο: "Africa"

Η σύνθεση είναι πραγματικά εξαιρετική, αλλά η δύναμή της δεν βρίσκεται μόνο στη μελωδία, βρίσκεται στην ενορχήστρωση, στα κρουστά, στα πλήκτρα, στις φωνητικές αρμονίες, στην ρυθμική κατασκευή και στην αίσθηση ότι το τραγούδι δημιουργεί έναν ολόκληρο ηχητικό κόσμο. Το "Africa" έγινε το πρώτο και μοναδικό #1 single των Toto στο Billboard Hot 100 και σήμερα είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της pop ιστορίας. Αλλά το "Africa" είναι η "κορυφή του παγόβουνου".

"I WON'T HOLD YOU BACK": Εδώ βρίσκεται η πλευρά των Toto που συχνά ξεχνά ο συνήθης ακροατής. Μια υπέροχη power ballad με απίστευτη κιθαριστική μελωδία, λεπτό rhythm section, πλήκτρα, φωνητικές επιστρώσεις και μία από τις χαρακτηριστικότερες solo κιθαρωδίες του Lukather. Αν κάποιος θέλει να καταλάβει τον Toto ως AOR μπάντα, πρέπει να ακούσει αυτό το τραγούδι. Στα Grammy του 1983 οι Toto κέρδισαν έξι βραβεία.

Μεταξύ αυτών:

Album of the Year – Toto IV

Record of the Year – Rosanna

Producer of the Year και βραβεία για τις ενορχηστρώσεις και την παραγωγή. Δεν ήταν απλώς εμπορική επιτυχία αλλά ήταν και αναγνώριση της μουσικής και τεχνικής ποιότητας του project και κάτι ακόμη ιδιαίτερα σημαντικό:ανάμεσα στους υποψήφιους για "δίσκος της χρονιάς" εκείνη τη χρονιά βρισκόταν και το υπέροχο "The Nightfly" του Donald Fagen δηλαδή δύο από τις σημαντικότερες εκφράσεις του περίτεχνου West Coast στουντιακού δημιουργήματος, συναντήθηκαν στην ίδια κατηγορία.

TOTO και MICHAEL JACKSON: Το κεφάλαιο αυτό είναι τεράστιο καθώς μέλη των Toto συμμετείχαν στο "Thriller" ενώ ο Ο Steve Porcaro συνέγραψε το: "Human Nature", ο  Steve Lukather συμμετείχε ως κιθαρίστας και ο Jeff Porcaro επίσης συμμετείχε στις ηχογραφήσεις.Έτσι, η μουσική γλώσσα των Toto συνδέθηκε άμεσα με ένα από τα σημαντικότερα albums της pop μουσική και αυτό εξηγεί γιατί ο ήχος τους δεν περιορίζεται στο AOR. Είναι μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης ιστορίας!!

Το "Isolation" του 1984  είναι απαραίτητο για οποιονδήποτε αγαπά το AOR. Γιατί είναι βαρύτερο, πιο επιθετικό, πιο σκοτεινό, πιο κιθαριστικό και με  τον υπέρτατο εκλειπόντα Fergie Frederiksen στη φωνή.

"Stranger in Town", "Holyanna", "Angel Don't Cry", "How Does It Feel", "Isolation"!!

Εδώ οι Toto πλησιάζουν περισσότερο σε αυτό που ένας AOR ακροατής θα αναγνώριζε ως ατόφιο μελωδικό  hard rock.

Το "Fahrenheit" του 1986 είναι ένα από τα πιο κομψά Toto albums καθώς  έχουμε μια σημαντική αλλαγή.

Ο Joseph Williams μπαίνει στο συγκρότημα και η  φωνή του αλλάζει δραματικά το ηχητικό τοπίο καθώς τα "I'll Be Over You", "Without Your Love", "Lea", "Till the End" ακούγονται εξαιρετικά. Ο δίσκος  είναι περισσότερο "καλογυαλισμένος" αλλά εξακολουθεί να έχει την τεχνική ταυτότητα της μπάντας. 

Το κρυμμένο αριστούργημα όμως για πολλούς φίλους/οπαδούς των Toto είναι το "The Seventh One" του 1988  είναι το πραγματικό αριστούργημα. Και είναι εύκολο να το καταλάβει κανείς γιατί τα "Pamela", "Stop Loving You",  "Straight for the Heart", "Only the Children",  "Mushanga", "Home of the Brave" συνδυάζουν καταπληκτικά AOR, Pop, Jazz,  Funk, World Music, Progressive Rock. Ειδικά το "Mushanga" είναι χαρακτηριστικότατο παράδειγμα. Μια ατμόσφαιρα που ξεπερνά κατά πολύ τα όρια του απλού radio rock. Το "Home of the Brave" είναι ακόμη πιο εντυπωσιακό. Μεγαλοπρεπές, δραματικό, σχεδόν κινηματογραφικό.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά τους είναι πως οι Toto δεν είναι progressive rock μπάντα με την κλασική έννοια. Αλλά έχουν σύνθετες αρμονίες, αλλαγές ρυθμών, ορχηστρικά περάσματα, ασυνήθιστες δομές, κινηματογραφικές ενορχηστρώσεις, "πλουσιοπάροχα" πλήκτρα, fusion στοιχεία. Γι' αυτό οι οπαδοί του progressive μπορούν να βρουν πολλά ενδιαφέροντα πράγματα στη μουσική τους.

Ταυτόχρονα όμως είναι AOR με την καλύτερη έννοια γιατί AOR δεν σημαίνει απλώς "μελωδικό rock για το ραδιόφωνο". Το πραγματικό AOR βασίζεται στην σύνθεση, στην παραγωγή, στην παραγωγή, στην μουσικότητα και στην μελωδία τομείς που οι Toto είναι κορυφαίοι.

Μετά τον θάνατο του Jeff Porcaro το 1992, η ιστορία της μπάντας αλλάζει δραματικά και με την κυκλοφορία του "Kingdom of Desire" οι Toto γίνονται hard rock και εδώ ο Steve Lukather αναλαμβάνει  ακόμη πιο κεντρικό ρόλο. Στα "Gypsy Train", Don't Chain My Heart, 2 Hearts, Little Miss Sweetie Pie, Kingdom of Desire ο ήχος είναι: Ακατέργαστος, καθοδηγούμενος από την κιθάρα και συνεπώς ξεκάθαρα  hard rock. Είναι το album που πρέπει να ακούσει ένας οπαδός του μελωδικού  hard rock για να καταλάβει πως οι Toto μπορούσαν να γίνουν πολύ πιο heavy απ' όσο περίμενε κανείς.

Το "Tambu" είναι διαφορετικό καθώς είναι περισσότερο οργανικό, πιο ώριμο, πιο σκοτεινό, πιο groove διανθισμένο. Το "I Will Remember" είναι ένα από τα πιο συγκινητικά τραγούδια της μεταγενέστερης περιόδου και το album δείχνει μια μπάντα που δεν προσπαθεί να αναπαράγει το 1982.

Το "Mindfields" του 1999 σηματοδοτεί την επιστροφή του σπουδαίου Bobby Kimball και είναι ένα από τα πιο πολυσυλλεκτικά albums των Toto. Έχει AOR, blues, hard rock, funk, μπαλάντες και progressive στοιχεία. Το σημαντικό είναι ότι δεν ακούγεται σαν προσπάθεια αναβίωσης του "Toto IV". Ακούγεται σαν Toto στα τέλη των ’90ς.

Μετά από πολλά χρόνια αλλαγών, προβλημάτων και διαφορετικών lineup, οι Toto επέστρεψαν το 2015 με το "Toto XIV" και το album έχει μεγάλη σημασία γιατί δείχνει ότι η μπάντα μπορούσε ακόμη να γράψει Toto τραγούδια χωρίς να ζει αποκλειστικά από το παρελθόν.

Για την 40ή επέτειο, το 2018, οι Toto κυκλοφόρησαν το "40 Trips Around the Sun" και εδώ έγινε κάτι πολύ ενδιαφέρον: η μπάντα άνοιξε τα αρχεία της και αυτό οδήγησε στις παλαιότερες ηχογραφήσεις που ολοκληρώθηκαν ή επεξεργάστηκαν μεταγενέστερα.

Το "Devil's Tower", για παράδειγμα, είχε τις ρίζες του στις ηχογραφήσεις του 1981. Έτσι οι Toto απέδειξαν ότι το παρελθόν τους δεν ήταν απλώς νοσταλγικότητα αλλά υπήρχε ακόμη ανέκδοτο υλικό μεγάλης αξίας. Υπάρχει ένας λόγος που τόσοι μουσικοί αγαπούν τους Toto διότι η μπάντα δεν ήταν ποτέ απλώς stars.

Ήταν οι "αγαπημένοι μουσικοί" των μουσικών! Ο κιθαρίστας ακούει τον Lukather ο ντράμερ ακούει τον Porcaro, ο πληκτράς ακούει τον Paich, ο ενορχηστρωτής ακούει τις αρμονίες, ο παραγωγός ακούει τις μουσικές επιστρώσεις και ο  απλός ακροατής ακούει ένα μεγάλο τραγούδι.Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο κατόρθωμά τους. Σημαντικό στοιχείο είναι ότι ο Lukather είναι ένας από τους λόγους που οι Toto δεν έγιναν απλώς "smooth". Η κιθάρα του μπορεί να είναι καθαρή,  μετά bluesy και μετά heavy αλλά  πάντοτε παραμένει μελωδική.

Αυτός είναι ο λόγος που οι Toto μπορούν να ακουστούν στις δεκαετίες δίπλα στους Journey, Foreigner, Styx, Kansas, Giant, Mr. Big και  Survivor χωρίς να χάνουν τη δική τους ταυτότητα. Στοιχείο σημαντικό είναι και οι μουσικοί που ερμήνευσαν αυτές τις υπέροχες συνθέσεις της μπάντας. Ο Bobby Kimball είναι η φωνή της πρώτης εποχής. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του είναι πως υπήρξε ένας παθιασμένος rock τενόρος. Το "Hold the Line" δεν θα ήταν το ίδιο με άλλη φωνή αλλά ούτε το “Rosanna", όπως και το "Girl Goodbye".

Η επιστροφή του στο "Mindfields" έδωσε στην μπάντα ένα σημαντικό κομμάτι της αρχικής της ταυτότητας. Ο Joseph Williams με την σειρά του  έφερε έναν διαφορετικό τύπο φωνής περισσότερο θεατρικό, πιο δραματικό, πιο AOR, μεγαλοπρεπέστερο γι' αυτό albums όπως το "Fahrenheit" και "The Seventh One" έχουν τόσο χαρακτηριστικό χαρακτήρα.

Ο Fergie Frederiksen έφερε στους Toto μια διαφορετική, πιο δυναμική και καθαρά μελωδική φωνητική ταυτότητα, αφήνοντας το προσωπικό του στίγμα στο εξαιρετικό "Isolation" (1984). Με τη φωτεινή χροιά του, την εκφραστικότητα και την ικανότητά του να συνδυάζει δύναμη και μελωδία, έδωσε στα τραγούδια της συγκεκριμένης περιόδου έναν πιο έντονο AOR και μελωδικό hard rock χαρακτήρα. Η ερμηνεία του στα "Stranger in Town", "Angel Don’t Cry" και "Endless" αναδεικνύει την έκταση και τη συναισθηματική ένταση της φωνής του. Μπορεί η θητεία του στους Toto να ήταν σύντομη, όμως η συμβολή του παραμένει σημαντική, καθώς το "Isolation" αποτελεί ένα από τα πιο δυναμικά και κιθαριστικά κεφάλαια της ιστορίας τους.

                              

Οι 10 δίσκοι που πρέπει να έχει ένας οπαδός:

1. Toto – 1978

Η αρχή.

2. Hydra – 1979

Το progressive/πειραματικό  πρόσωπο.

3. Turn Back – 1981

Το υποτιμημένο rock album.

4. Toto IV – 1982

Το αριστούργημα και η παγκόσμια επιτυχία.

5. Isolation – 1984

Το heavy/AOR Toto.

6. Fahrenheit – 1986

Το sophisticated Toto.

7. The Seventh One – 1988

Το "κρυμμένο" αριστούργημα.

8. Kingdom of Desire – 1992

Το hard-rock Toto.

9. Tambu – 1995

Το ώριμο Toto.

10. Mindfields – 1999

Το Toto που κοιτάζει προς το μέλλον.

Και μετά:

Toto XIV – 2015

ως η μεγάλη επιστροφή.

Οι Toto δεν ήταν "Yacht Rock band" με την αυστηρή έννοια. Αλλά είναι μία από τις σημαντικότερες μπάντες που δημιούργησαν το μουσικό οικοσύστημα από το οποίο γεννήθηκε η αισθητική του Yacht Rock. Αυτό είναι πολύ σημαντικό και άλλωστε οι ίδιοι μουσικοί που συμμετείχαν σε δίσκους των Boz Scaggs, Steely Dan, Michael McDonald, Donald Fagen και άλλους, βρίσκονται μέσα στους Toto. Άρα οι Toto  είναι ένας από τους κεντρικούς κόμβους της West Coast μουσικής.

Η μεγαλύτερη αδικία που μπορεί να γίνει στους Toto είναι να τους θεωρήσουμε ως "το συγκρότημα που έγραψε το Africa". Η πραγματικότητα είναι πως είναι το συγκρότημα που έγραψε το "Africa" αφού πρώτα είχε μάθει να παίζει σχεδόν τα πάντα. Και αυτή είναι τεράστια διαφορά. Αν θα πρέπει να περιγράψω την μπάντα με μια κουβέντα θα έλεγα ότι οι Toto είναι η συνάντηση της τεχνικής τελειότητας των Los Angeles session μουσικών με τη μελωδία του AOR, την αρμονία της jazz, το groove του R&B, την ενέργεια του rock και την αισθητική του West Coast pop. Και γι' αυτό παραμένουν μοναδικοί.

                               ΤΟ ΤΕΛΙΚΟ TOP 20 – TOTO ESSENTIAL SONGS

Για κάποιον που θέλει να περάσει πέρα από το "Africa":

1. Hold the Line

2. Georgy Porgy

3. I'll Supply the Love

4. Child's Anthem

5. Hydra

6. 99

7. St. George and the Dragon

8. Gift with a Golden Gun

9. Rosanna

10. Africa

11. I Won't Hold You Back

12. Stranger in Town

13. Holyanna

14. I'll Be Over You

15. Stop Loving You

16. Mushanga

17. Home of the Brave

18. Don't Chain My Heart

19. I Will Remember

20. Mindfields

Και για τον πραγματικό φανατικό συλλέκτη:

Devil's Tower

Spanish Sea

Alone

Struck by Lightning

Συμπερασματικά οι Toto δεν ήταν ποτέ απλώς ένα pop-rock συγκρότημα αλλά ήταν ένα μουσικό "εργαστήριο". Ένα εργαστήριο όπου συναντήθηκαν μερικοί από τους καλύτερους μουσικούς της γενιάς τους και ίσως αυτός είναι ο λόγος που η μουσική τους αντέχει. Γιατί πίσω από κάθε μεγάλο chorus υπάρχει μια έξυπνη αρμονία, πίσω από κάθε κιθαριστικό solo υπάρχει ο εξαιρετικός μουσικός Steve Lukather και πίσω από κάθε groove υπάρχει ο Jeff Porcaro ενώ πίσω από πολλές από τις μεγάλες μελωδίες υπάρχει ο David Paich και πίσω από το rock attitude υπάρχει ο Steve Lukather.

Το "Africa" μπορεί να είναι ένα αριστούργημα  λλά οι Toto είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο. Είναι  πάνω απ' όλα είναι η απόδειξη ότι η τεχνική κατάρτιση δεν χρειάζεται να "σκοτώνει" το συναίσθημα. Αντίθετα όταν βρίσκεται στα χέρια σπουδαίων μουσικών, μπορεί να το κάνει ακόμη μεγαλύτερο.

Αυτό, νομίζω, είναι το πραγματικό κλειδί για να καταλάβουμε τους Toto: δεν είναι απλώς μία μπάντα με μερικά τεράστια hits αλλά είναι ένας από τους κεντρικούς κόμβους που συνδέουν την studio μουσικότητα με την pop με το R&B με το progressive rock και με το μελωδικό hard rock.

Νότης "I'll Supply the Love" Γκιλλανίδης

 

Διαβάστε επίης για τους ΤΟΤΟ:

Toto: Rosanna, all the way

Toto: Ελιξηριακά του Αυγούστου Fahrenheit

Η "απομόνωση" των Toto από την επιτυχία

Toto: Θρυλικές ιστορίες για το "Hold the Line"

Oι Toto και τα...κορίτσια τους!

Toto & "Tambu": Ξαναβρίσκοντας την ουσία...

Toto: “Toto XIV”