Ιf: "Not Just Another Bunch of Pretty Faces"

28/01/2017

Κατηγορία: Old Time Rock

1104

H Βρετανική jazz-prog/rock μπάντα που κυκλοφόρησε μία σειρά εξαιρετικών δίσκων την δεκαετία του ‘70 μπορεί να μην έγινε πολύ γνωστή χώρα μας όπως άλλα συγκροτήματα που μεγαλούργησαν εκείνη την περίοδο αλλά κατόρθωσε να αφήσει πίσω της θαυμάσιες συνθέσεις. Αν θέλαμε να τους κατατάξουμε κάπου θα τους βάζαμε στην κατηγορία με γκρουπ όπως οι Blood, Sweat & Tears και οι Chicago.

 

Η δισκογραφική πορεία των If άρχισε το 1970  και από το ξεκίνημα τους περιόδευαν συνεχώς σε σημείο σε μία χρονιά να έχουν κάνει δύο τουρνέ στις ΗΠΑ ενώ κατάφεραν να ανοίγουν τις συναυλίες μεγάλων καλλιτεχνών όπως των Miles Davis, Muddy Waters, Willie Dixon,Leon Traffic, Yes, Grand Funk Railroad, Ten Years After, Dr. Hook και Lynyrd Skynyrd.
Μετά λοιπόν από ένα σερί αξιόλογων δίσκων με κορυφαία τα δύο πρώτα ("Ιf 1", "If 2") που κυκλοφόρησαν την ίδια χρονιά (1970) και το “Waterfall” (1972) ερχόμαστε τον Οκτώβριο του 1974 και κυκλοφορούν το έβδομο στούντιο άλμπουμ τους, με τίτλο “Not Just Another Bunch of Pretty Faces” αφού πρώτα έχουν προηγηθεί σαρωτικές αλλαγές στο αρχικό line up της μπάντας (έφυγαν σχεδόν όλοι οι μουσικοί εκτός από τον
Dick Morrissey) ενώ έχουν επιστρέψει στην δισκογραφική στέγη της Capitol. O ήχος τους έχει γίνει πιο ροκ αν και τα πνευστά του Dick Morrissey (σαξόφωνο, φλάουτο) δίνουν ξεχωριστή αίγλη στον δίσκο.
Το άλμπουμ ξεκινά με το In The Winter Of Your Life” με το σαξόφωνο να δίνει τον τόνο του ύφους της μπάντας σε μία καθαρή ροκ σύνθεση με τα διπλά φωνητικά να την απογειώνουν και τα κιθαριστικά σόλο να οργιάζουν. Ακολουθεί το "Stormy Every Weekday Blues" και από τον τίτλο καταλαβαίνεις τι θα ακούσεις αφού ο αιώνιος blues ρυθμός παραμένει ατόφιος στο συγκεκριμένο τραγούδι με το σαξόφωνο και τα πλήκτρα να παιχνιδίζουν συνεχώς.
Το ορχηστρικό "Follow That with Your Performing Seals" είναι μία εμπνευσμένη σύνθεση όπου η jazz- παντρεύεται υπέροχα με το prog-rock και οι μουσικοί ξεδιπλώνουν όλο το δημιουργικό τους ταλέντο με τον ντράμερ Cliff Davies να τα δίνει όλα.


Ακολουθεί το κορυφαίο τραγούδι του άλμπουμ το εκπληκτικό Still Alive” που είναι μία classic rock δημιουργία όπου οι ακροβατισμοί του σαξοφώνου με τις κιθάρες του Geoff Whitehorn και τα ιδιαίτερα φωνητικά του Dick Morrissey φτιάχνουν μία μνημειώδη σύνθεση. Στη συνέχεια συναντάμε το funky, "Borrowed Time" με το φλάουτο, τη κιθάρα, τα πλήκτρα  να κάνουν μία απίστευτη πάρτυ ατμόσφαιρα. Το άλμπουμ κλείνει με το μελωδικό "Chiswick High Road Blues" και τον αδικημένο ροκ ύμνο "I Believe in Rock & Roll".
To δίδυμο Cliff Davies (ντραμς) και Walt Monaghan (μπάσο) δημιουργούν μία ξεχωριστή και εκρηκτική δυναμική στις συνθέσεις με το αριστοτεχνικό παίξιμο τους και δεν είναι τυχαίο ότι μετέπειτα έπαιξαν με τον Ted Nugent ενώ τα πλήκτρα  του Gabriel Magno πρόσθεσαν μία φανταστική μελωδική αύρα στο άλμπουμ.
Οι If στη συνέχεια κυκλοφόρησαν άλλο ένα δίσκο το “Tea Break Over–Back on Your 'Eads!” και στη έπειτα διαλύθηκαν ενώ το 2015  επανασυνδέθηκαν και πιθανόν να κυκλοφορήσουν νέο δίσκο αν και και μία από τις ηγετικές φιγούρες της μπάντας ο Dick Morrissey δεν είναι πια  στη ζωή (πέθανε τον Νοέμβριο του 2008) όπως και ο αρχικός τους τραγουδιστής
John William Hodkinson (πέθανε τον Ιούνιο του 2013).
Απλά για την ιστορία  να σημειώσουμε ότι τα  μέλη των If με τα οποία έγραψαν τα περισσότερα άλμπουμ εκτός των δύο αποθανόντων είναι ο κιθαρίστας Terry Smith, ο μπασίστας Jim Richardson, ο σαξοφωνίστας Dave Quincy και ο κημπορντίστας John Mealing.


Φώτης Μελέτης