Image
Diamonds & Pearls 04-02-2026

Little Steven: "Η αληθινή φωνή της Αμερικής"

Του Φώτη Μελέτη

Ακτιβιστής,τραγουδιστής κιθαρίστας, ηθοποιός, ραδιοφωνικός παραγωγός, και πολλά άλλα για τον πολυτάλαντο και ενταγμένο στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος της E Street Band του Bruce Springsteen Steven Van Zandt . Με Ιταλικές ρίζες ο σπουδαίος αρτίστας παραμένει μέχρι και σήμερα μία αστείρευτη πηγή ενέργειας και δημιουργίας και όσοι δεν έχετε δει το ντοκιμαντέρ "Stevie Van Zandt: Disciple" καλό είναι να το πράξετε άμεσα για να διαπιστώσετε ιδίοις όμμασι το μεγαλείο αυτής της καλλιτεχνικής περσόνας.

Ο ίδιος ξεκίνησε την δεκαετία του '60  με τους Whirlwinds και Mates και συνέχισε με τους Shadows Ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα παραλίγο να του στοιχίσει την ζωή μιας και το κεφάλι του πέρασε μέσα από το παρμπρίζ, αφήνοντας αρκετές ουλές. Για να το καλύψει αυτό, άρχισε να φοράει καπέλα και αργότερα, μεγάλες μπαντάνες, κάτι που έγινε η χαρακτηριστική του εμφάνιση
Στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ο πολυτάλαντος Αμερικανός Steve Van Zandt (γεννημένος στις 22 Νοεμβρίου 1950), μοίραζε ουσιαστικά τον χρόνο του παίζοντας με τον Springsteen και τον Southside Johnny Lyon. Ο Lyon και ο Van Zandt είχαν σχηματίσει τους Asbury Jukes το 1975, και  την ίδια περίπου εποχή ο Van Zandt εντάχθηκε επίσημα στην E Street Band μετά την κυκλοφορία του περίφημου άλμπουμ "Born to Run".
Ο Van Zandt μεγάλωσε στη μουσική σκηνή του Jersey Shore και ήταν από τους πρώτους φίλους του Bruce Springsteen, πριν από τη δημιουργία των E Street Band. Οι δυο τους, γνωρίστηκαν για πρώτη φορά όταν ο Springsteen βρισκόταν στο κλαμπ Hullabaloo στο Middletown του Νιου Τζέρσεϊ και άκουσε τον Van Zandt να ερμηνεύει το "Happy Together" με τους Shadows. Στη πορεία εμφανίστηκε μαζί με συγκροτήματα όπως οι Steel Mill και Dovells ώσπου να καταλήξει στην μπάντα του Bruce Springsteen ενώ έπειτα μοιράστηκε τα εύσημα παραγωγής στα κλασικά άλμπουμ του Springsteen, "The River" και "Born in the U.S.A.".
Ο Van Zandt έπαιζε κιθάρα στο συγκρότημα, και έγραψε το μεγαλύτερο μέρος των τραγουδιών των Southside Johnny and the Asbury Jukes και έκανε την παραγωγή στα τρία πρώτα άλμπουμ τους: "I Don’t Want to Go Home" (1976), "This Time It’s for Real" (1977) και "Hearts of Stone' (1978) παρέα με τον Springsteen.
Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 1981, η EMI-America προσέγγισε τον Van Zandt με ένα δισκογραφικό συμβόλαιο λόγω της επιτυχίας που είχε συμμετέχοντας με τους E Street Band, τους Southside Johnny and the Asbury Jukes, και τους Gary U.S. Bonds (είχε κάνει την παραγωγή). Άρχισε λοιπόν να συμμετέχει ως frontman στο δικό του σχήμα ως, Little Steven and the Disciples of Soul καθώς το νέο συγκρότημα περιλάμβανε τον ντράμερ Dino Danelli (The Rascals), τον μπασίστα Jean Beauvoir (The Plasmatics) και τους Miami Horns ενώ το ζωντανό το ντεμπούτο τους συνέβη στο Peppermint Lounge στις 18 Ιουλίου 1982. 
Τον Οκτώβριο του 1982, κυκλοφόρησε το παρθενικό τους άλμπουμ τμε τίτλο, "Men Without Women" που ήταν πραγματικά αρκετά καλό, συνδυάζοντας τον αρχικό ήχο των Asbury Jukes με μια πολύ πιο σκληρή χροιά. Μάλιστα το συγκριμένο άλμπουμ κέρδισε τους περισσότερους κριτικούς επαίνους με το θρυλικό περιοδικό TIME να το βάζει στις λίστες του ως ένα από τα δέκα καλύτερα άλμπουμ εκείνης της χρονιάς. 
 
                                                                                      "Voice of America"
Τον Μάιο του 1984 κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο, "Voice of America" χωρίς όμως να σημειώσει μεγάλη εμπορική επιτυχία. Το "Voice of America" μπήκε στο αμερικανικό Billboard 200 στη θέση 106 στις 23 Ιουνίου 1984, πριν σκαρφαλώσει στην κορυφαία του θέση, στο νούμερο 55, στις 21 Ιουλίου 1984, όπου παρέμεινε συνολικά εννέα εβδομάδες.
Οι ηχογραφήσεις για το  "Voice of America" πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 1983 και του 1984, με κύριες ηχογραφήσεις στο The Hit Factory στη Νέα Υόρκη και στα Polar Studios στη Στοκχόλμη ενώ πρόσθετη ηχογράφηση πραγματοποιήθηκε στα ICP Recording Studios στις Βρυξέλλες, αντανακλώντας το διεθνές εύρος των προσπαθειών παραγωγής του Van Zandt κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Η μίξη έγινε στο The Power Station στη Νέα Υόρκη. Ο ήχος του άλμπουμ βασίζεται σε παραδόσεις bar band και rock & roll, δίνοντας έμφαση στην ακατέργαστη ενέργεια της ηλεκτρικής κιθάρας και στους ρυθμούς με τα κόρνα και τα πνευστά να του δίνουν πρόσθετη ρυθμική γοητεία.
Ο Steven Van Zandt μετά από περιοδεία με την E Street Band κατά τη διάρκεια της περιοδείας "The River" το 1980-81, άρχισε να συνειδητοποιεί και να κατανοεί τις αντιλήψεις που είχαν οι άνθρωποι σε άλλες χώρες για τους Αμερικανούς. Άρχισε να ενδιαφέρεται για την πολιτική και, με το άλμπουμ "Voice of America", τα τραγούδια ήθελε να έχουν έντονη πολιτική χροιά με στίχους που αντιμετωπίζουν θέματα ιμπεριαλισμού, αλληλεγγύης και αντίθεσης στις επικρατούσες εξωτερικές πολιτικές των ΗΠΑ της εποχής.
Οι στίχοι στο άλμπουμ "Voice of America" δίνουν έμφαση στην αντίθεση στον αυταρχισμό και στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συχνά παρουσιάζοντας την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ υπό τον Πρόεδρο Ronald Reagan ως συνένοχη στις παγκόσμιες αδικίες. 
Το άλμπουμ ξεκινά με το ομότιτλο κομμάτι "Voice of America" σε ξέφρενους ροκ ρυθμούς με τα τύμπανα του Dino Danelli να δίνουν περισσότερη ένταση.
ενώ οι στίχοι ​​ασκούν καυστική κριτική στην κρατικά χρηματοδοτούμενη ραδιοφωνική υπηρεσία των ΗΠΑ με τίτλο Voice of America. 
Ακολουθεί το "Justice" με τα δεύτερα φωνητικά να κυριαρχούν και τον Steven Van Zandt να κραυγάζει ως άλλος Springsteen:
 
"I've been patient, I've been trying
Can't watch my brothers and my sisters dying
Don't read the papers, don't watch the news
Don't want the government point of view"
Κομμάτια όπως το αργόσυρτο σε μορφή μπαλάντας "Checkpoint Charlie" θυμίζουν το ανθρώπινο κόστος των διαιρέσεων του Ψυχρού Πολέμου, απεικονίζοντας το Τείχος του Βερολίνου -που ανεγέρθηκε το 1961 και είχε ύψος 3,5 μέτρα τη δεκαετία του 1980- ως ένα ανυπέρβλητο φράγμα που χώριζε τις οικογένειες, με στίχους που προτρέπουν σε ενσυναίσθηση για όσους "ζουν στη σκιά ενός τόσο ψηλού τοίχου".
 
"Αδέρφια στην άλλη πλευρά, Ζώντας στη σκιά ενός τόσο ψηλού τοίχου, 
Με κάνουν να θέλω να κλάψω, Ξέρω ότι κάποια μέρα θα είμαστε μαζί..."

Το "Solidarity" κινείται εξ ολοκλήρου σε ρέγκε και world ρυθμούς και στιχουργικά αντλεί έμπνευση από το κίνημα Πολωνικής Αλληλεγγύης του 1980-1981, το οποίο κινητοποίησε πάνω από 10 εκατομμύρια εργάτες ενάντια στην κομμουνιστική κυριαρχία εκείνης της περιόδου, τοποθετώντας το τραγούδι ως έκκληση για διεθνή υποστήριξη ενάντια στα ολοκληρωτικά καθεστώτα. 
  Το "Out of the Darkness" είναι δομημένο σε έναν υπέροχο μελωδικό ροκ τόνο εμπλουτισμένο με μπόλικα AOR στοιχεία και την ερμηνεία του Steven Van Zandt να είναι πολύ συναισθηματική ιδιαίτερα στο ρεφρέν. Κομμάτι που άνετα μπορούσε να είχε γράψει ο Desmond Child...
 
Το εκπληκτικό "Los Desaparecidos(The Disappeared Ones)" είναι ένα εξαιρετικό τραγούδι διαμαρτυρίας που αφορούσε τα θύματα από την πολιτικο-στρατιωτική δικτατορία της Αργεντινής. Κατά τη διάρκεια αυτής της εκστρατείας, που ονομάστηκε επίσης «Ο Βρώμικος Πόλεμος» και διήρκεσε από το 1976 έως το 1983 όταν οι στρατιωτικές και οι δυνάμεις ασφαλείας και τα τάγματα θανάτου με τη μορφή της Αργεντινής Αντικομμουνιστικής Συμμαχίας  καταδίωξαν κάθε πολιτικό αντιφρονούντα και όποιον πιστευόταν ότι σχετιζόταν με τον σοσιαλισμό, τον κομμουνισμό, τον αριστερό Περονισμό ή το κίνημα Montoneros. Αυτοί οι άνθρωποι είναι γνωστοί ως "los desaparecidos" ή «οι εξαφανισμένοι».
 
"Standing here and staring straight into the lies
They can steal all we have
But never can they steal the hope from our eyes
Baby our heart must survive
How many times must we die"
Στο ίδιο μελωδικό μοτίβο ακολουθεί και το "Fear" με θαυμάσιο ρεφρέν και τους στίχους αυτην την φορά να μαρτυρούν μία πικρή αλήθεια που πολλοί από εμάς δεν θέλουμε να παραδεχτούμε...
"Ο φόβος θα κυριαρχήσει στη ζωή σου. Ο φόβος με κάνει να θέλω να σε πληγώσω. Ο φόβος σε κάνει να θέλεις να με πληγώσεις. 
Ο φόβος σε κάνει να καταπίνεις ό,τι σου δίνουν. Ο φόβος σε κρατάει θυμωμένο επειδή δεν το καταλαβαίνεις. 
Δεν έχω καμία πιθανότητα αν πολεμάμε στη λάθος πλευρά. Δεν έχω καμία πιθανότητα αν πολεμάμε. Στη λάθος πλευρά ξανά..."










 		 Στο "I Am a Patriot (And the River Opens for the Righteous)" ο Van Zandt ερμηνεύει με πάθος αυτό πολλοί στην σημερινή εποχή παραποιούν και συκοφαντούν με κάθε ευκαιρία διότι άλλο τυφλος εθνικισμός και άλλο πατριωτισμός μιας και εκεί είναι η η πεμπτουσία του μηνύματος:
"And I ain't no communist
And I ain't no capitalist
And I ain't no socialist
And I ain't no imperialist
And I ain't no democrat
And I ain't no republican
I only know one party
And it is freedom
I am, I am, I am..
Το "I Am a Patriot", έγινε ένα αγαπημένο τραγούδι του Jackson Browne, ο οποίος το διασκεύασε στο άλμπουμ του "World in Motion' του 1989, και ο οποίος το ερμήνευε συχνά στις συναυλίες του ενώ και οι Pearl Jam έχουν διασκευάσει επίσης το τραγούδι.
Στο "Among The Believers" απολαμβάνουμε τη τρομερή μπασογραμμή από τον Jean Beauvoir που αργότερα έγινε πιο αναγνωρίσιμος με τραγούδι "Feel the Heat" από την ταινία Cobra (Σταλόνε), με τους Voodoo X, τους απίθανους Crown of Thorns καθώς και με τις σόλο δουλειές του. Δεύτερα φωνητικά εδώ κάνει ο Gary U.S. Bonds.
"Your fear keeps you angry, deaf, dumb and blind
Your greed is a hunger that eats its own kind
Please wait for us, it's not too late for us
I remain among the believers"
Επίλογος με το "Undefeated (Everybody Goes Home)" με κυρίαρχα τα AOR πλήκτρα και ρυθμικές γραμμές που θυμίζουν Sprinsteen.
Το "Voice of America" μπήκε στο αμερικανικό Billboard 200 στη θέση 106 στις 23 Ιουνίου 1984, πριν σκαρφαλώσει στην κορυφαία του θέση, στο νούμερο 55, στις 21 Ιουλίου 1984, όπου παρέμεινε συνολικά εννέα εβδομάδες. Στην cd έκδοση του 1991 περιλαμβάνει επιπλέον τα "Vote!" και μία διασκευή στο τζαζ κομμάτι "Caravan".
Τον Απρίλιο του 1984, λίγο πριν την κυκλοφορία των 'Born in the U.S.A." και 'Voice of America, ο Van Zandt εγκατέλειψε την E Street Band, αλλά επανήλθε το 1999.
 
                                                                                      
                                                                                       "Sun City"
Η αντιρατσιστική στάση του Steven Van Zandt κατά του απαρτχάιντ στη Νότια Αφρική, ειδικά η άρνησή του να παίξει στο θέρετρο Sun City και η εκστρατεία για να πείσει άλλους καλλιτέχνες να μποϊκοτάρουν το θέρετρο "μόνο για λευκούς", αύξησε σημαντικά την παγκόσμια ευαισθητοποίηση και βοήθησε να παίξει έναν ρόλο, έστω και μικρό, στο τέλος αυτού του φρικτού συστήματος.
Ο Van Zandt έχει περιγράψει στα προσωπικά του άλμπουμ την αντίθεση του στην εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ ειδικά την περίοδο υπό τον Ronald Reagan για το απαρτχάιντ της Νότιας Αφρικής, η οποία οδήγησε άμεσα στο κομμάτι Sun City του 1985 - μια πρωτοβουλία κατά του απαρτχάιντ που οργάνωσε, στρατολογώντας αρκετούς καλλιτέχνες για να μποϊκοτάρουν παραστάσεις στη Μποφουτατσουάνα και ευαισθητοποιώντας το κοινό, γεγονός που συνέβαλε στην διεθνή πίεση στο τυραννικό καθεστώς.
Αυτή η στροφή προς τον ακτιβισμό επηρέασε την πορεία του Van Zandt, που μπορεί να καθυστέρησε να κυκλοφορήσει τις επόμενες δισκογραφικές του δουλειές όμως μέσω της πολιτικής προσέγγισης που είχαν τα τραγούδια του άλμπουμ "Voice of America" που αφορούσαν παγκόσμια ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, πέτυχε μικρά αλλά σημαντικά πράματα ενάντια στον ρατσισμό και στην υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Συνεχίζοντας την εμπλοκή του σε ζητήματα της εποχής, το 1985 δημιούργησε την ομάδα ακτιβιστών της μουσικής βιομηχανίας Artists United Against Apartheid ως δράση κατά του θέρετρου Sun City στη Νότια Αφρική. Σαράντα εννέα καλλιτέχνες, συμπεριλαμβανομένων των Springsteen, U2, Bob Dylan, Pete Townshend, Joey Ramone, Tom Petty, Afrika Bambaataa και Run DMC, συνεργάστηκαν σε ένα τραγούδι με τίτλο "Sun City", στο οποίο δεσμεύτηκαν να μην εμφανιστούν ποτέ στο θέρετρο. Το τραγούδι σημείωσε σχετική επιτυχία και έπαιξε ρόλο στην ευρεία διεθνή προσπάθεια να δοθεί προσοχή στο απαρτχάιντ, το οποίο μετά από λίγα χρόνια κατέρρευσε.
 
Υ.Γ.1: Ο Van Zand έχει εμφανιστεί σε αρκετές τηλεοπτικές δραματικές σειρές, όπως ως Silvio Dante στο The Sopranos (1999–2007) και ως Frank Tagliano/Giovanni 'Johnny' Henriksen στην ταινία Lilyhammer (2012–2014). Ο Van Zandt  φοράει χαβανέζικα πουκάμισα επειδή δεν του άρεσε ιδιαίτερα ο χειμώνας, γι' αυτό και πήρε το παρατσούκλι "Miami Steve".
 
Υ.Γ.2: Ο Van Zandt έχει τη δική του σόλο μπάντα που ονομάζεται Little Steven and the Disciples of Soul, η οποία δραστηριοποιείται κατά διαστήματα από τη δεκαετία του 1980. Το 2014, ο Van Zandt εισήχθη στο Rock and Roll Hall of Fame ως μέλος της E Street Band. Ο Van Zandt έχει κάνει μουσική, έχει γράψει τραγούδια και έχουν διασκευάσει δικά του τραγούδια οι, Springsteen, Meat Loaf, Darlene Love, Ronnie Spector, Nancy Sinatra, Pearl Jam, Southside Johnny, Artists United Against Apartheid και Iron City Houserockers, μεταξύ άλλων.
 
Y.Γ.3: Μια ψηφιακή deluxe έκδοση του "Voice of America' κυκλοφόρησε το 2019, η οποία περιελάμβανε τα 10 αρχικά κομμάτια μαζί με 10 επιπλέον κομμάτια, συμπεριλαμβανομένων ραδιοφωνικών σποτ, singles εκτός άλμπουμ και έξι ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις όπως ζωντανές εκδόσεις και εναλλακτικά mix. Επίσης τον Ιούνιο του 2020, κυκλοφόρησε μια αυτόνομη επανέκδοση CD, ψηφιακά remastered και εμπλουτισμένη με ένα επιπλέον DVD που περιείχε το πλήρες υλικό από τη συναυλία Live at Rockpalast.
 
Υ.Γ. 4.: Tέλος ο Stevie Van Zandt έχει συνεργαστεί με τον Michael Monroe (Hanoi Rocks) στο άλμπουμ "Not Fakin' It" (1989), Meat Loaf, Nancy Sinatra και Demolition 23 ενώ το 1992, έγραψε και έκανε την παραγωγή στο τραγούδι "All Alone on Christmas" για το soundtrack της ταινίας "Home Alone 2: Lost in New York" με τον Chris Columbus, το οποίο χάρισε στην τραγουδίστρια Darlene Love την πρώτη της επιτυχία μετά από 31 χρόνια.
 
Φώτης Μελέτης