Golden Years
30-09-2026
Η χρυσή εποχή του Paul Young σε μία ζωντανή ηχογράφηση
Του Φώτη Μελέτη
Γεννημένος στις 17 Ιανουαρίου του 1956 ο σπουδαίος Άγγλος τραγουδιστής, μουσικός και τραγουδοποιός, Paul Young έγινε παγκοσμίως γνωστός ως είδωλο της ποπ και της blue-eyed soul (λευκή σόουλ) μουσικής σκηνής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980.
Πριν ξεκινήσει την επιτυχημένη σόλο καριέρα του, υπήρξε ο frontman συγκροτημάτων όπως οι Streetband και οι Q-Tips ενώ στις περισσότερες σόλο κυκλοφορίες του κυριαρχούσαν διασκευές σε ποπ και σοουλ κομμάτια των προηγούμενων δεκαετιών. Μάλιστα ο ίδιος πριν εξελιχθεί σε σόλο τραγουδιστής ανέφερε ότι δεν ήθελε να κάνει προσωπική καριέρα αλλά να είναι ένα απλό μέλος μιας μπάντας μάλιστα ξεκίνησε να παίζει ως μπασίστας και χρειάστηκε προσπάθεια για να γίνει ο κύριος τραγουδιστής.
Ο Paul Young κυκλοφόρησε πανέμορφα κομμάτια που κυριάρχησαν στα charts παγκοσμίως στην δεκαετία του '80 όπως τα "Every Time You Go Away" (Νο. 1 του αμερικανικού Billboard Hot 100 το 1985), "Wherever I Lay My Hat (That's My Home)" που ήταν η πρώτη του μεγάλη σόλο επιτυχία που κατέκτησε την κορυφή στο Ηνωμένο Βασίλειο, τα "Love of the Common People" και "Come Back and Stay" καθώς και το υπέροχο "Senza Una Donna" (ντουέτο με τον Ιταλό Zucchero το 1991).
Το ντεμπούτο άλμπουμ του, "No Parlez" (1983), καθώς και το επόμενο, "The Secret of Association" (1985), ανέβηκαν στο Νο. 1 των βρετανικών charts ενώ συμμετείχε στο θρυλικό φιλανθρωπικό single "Do They Know It's Christmas?" με τον Young να αναφέρει ότι το να τραγουδήσει τις 3 πρώτες εναρκτήριες γραμμές του "Do They Know It's Christmas?" είναι κάτι που θα τον ακολουθεί για πάντα, αφού το κομμάτι ακούγεται ασταμάτητα κάθε χρόνο. Επίσης σημαντική στιγμή για τον ίδιο ήταν η παρουσία του στο Live Aid (1985) στο στάδιο Wembley ερμηνεύοντας τα "Do They Know It's Christmas?" (Intro) / "Come Back and Stay", "That's the Way Love Is" και "Every Time You Go Away". Επίσης συμμετείχε στην περίφημη συναυλία Freddie Mercury Tribute Concert (1992) τραγουδώντας το "Radio Ga Ga" μαζί με τα εναπομείναντα μέλη των Queen
Paul Young & The Royal Family: Live at Rockpalast (1985)
Η συγκεκριμένη κυκλοφορία ηχογραφήθηκε στις 30 Μαρτίου 1985 μαζί με την 8μελή μπάντα του, The Royal Family,στη φημισμένη Grugahalle στο Έσσεν της Γερμανίας για τη θρυλική τηλεοπτική μουσική εκπομπή Rockpalast και το υλικό κυκλοφόρησε επίσημα για πρώτη φορά σε CD, βινύλιο και DVD στις 27 Σεπτεμβρίου 2019 από τη MiG Music.
Η εμφάνιση πραγματοποιήθηκε ακριβώς τη βδομάδα που κυκλοφορούσε το δεύτερο προσωπικό του άλμπουμ, "The Secret of Association" και ο Young ήταν τότε ο πιο επιτυχημένος καλλιτέχνης στο Ηνωμένο Βασίλειο, με το ντεμπούτο του "No Parlez" να σπάει κάθε ρεκόρ πωλήσεων. Στη σκηνή τον συνόδευε η εξαιρετική 8μελής μπάντα του, The Royal Family που διακρινόταν για τον αστείρευτο μουσικό ενθουσιασμό συμπεριλαμβανομένου του σπουδαίου μπασίστα Pino Palladino (David Gilmour, Don Henley, Go West, Elton John), τον κιθαρίστα Johnny Turnbull, τον ντράμερ Mark Pinder και τους πληκτράδες Ian Kewley και Matt Irving ενώ τον συνοδεύουν στα background φωνητιά οι Jimmy Chanders, George Chandler και Tony Jackson προσφέροντας ένα εκρηκτικό σόου.
Ο ίδιος ο Pino Palladino έχει δηλώσει για εκείνη την περίοδο συνεργασίας τους: "Ήταν μία τεράστια συνεργασία. Ο Paul με ενθάρρυνε πολύ και οι ενορχηστρώσεις άφηναν πολύ χώρο για να μπορώ να παίξω μπάσο ακριβώς όπως ήλπιζα".
Στο "Live at Rockpalast" ο Paul Young στο να πραγματοποιεί μία εξαιρετική συναυλία από κάθε άποψη με ορισμένες ενορχηστρώσεις που αγγίζουν το ροκ ύφος που ήταν απόλυτα εναρμονισμένες με το πνεύμα της εποχής τους κάτι που η συγκεκριμένη έκδοση (CD και DVD) το αποτυπώνει έντονα. Ο Paul διέπρεπε με την αυθεντική και γοητευτική χροιά της φωνής του διότι, ο 29χρονος τότε τραγουδιστής ήταν έντονα επηρεασμένος από αυθεντική soul τύπου Motown.
Setlist και Επιτυχίες
Η συναυλία ξεκινά κεφάτα και δυναμικά με "Tomb Of Memories" ενός από τα τρία δικά του κομμάτια στο πρόγραμμα και ακολουθεί η συναισθηματική και μελωδικότατη διασκευή του "Love Will Tear Us Apart" των Joy Division που εκπλήσσει για τη επιλογή της καθώς βρίσκεται και στο άλμπουμ του "No Parlez".
Eπόμενη σύνθεση το άκρως πετυχημένο "Love of the Common People" σε πιο ροκ εκδοχή χάριν του κιθαρίστα John Turnbull ((The Blockheads)
που πρωτογράφτηκε το 1967 από τους Αμερικανούς συνθέτες John Hurley και Ronnie Wilkins και τραγουδήθηκε από τους The Four Preps.
Το "Bite the Hand That Feeds" κινείται σε ταχείς funk, rock soul ρυθμούς με τον Pino Palladino να ζωγραφίζει κυριολεκτικά. Τη σύνθεση υπογράφουν Billy Livesey και Graham Lyle ο οποίος έγινε παγκοσμίως γνωστός ως ο συνθέτης τεράστιων επιτυχιών, όπως το "What's Love Got to Do with It" της Tina Turner. Για το ρομαντικό "Everytime You Go Away" τα πολλά λόγια είναι περιττά αφού είναι η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της καριέρας του και τον καθιέρωσε διεθνώς και κυρίως στην απαιτητική αγορά των ΗΠΑ και σε αυτό βοήθησε ότι τη σύνθεση υπογράφει ο Daryl Hall κάνοντας και ο ίδιος ο Young μία καθηλωτική ερμηνεία!
Ακολουθεί το εκπληκτικό "I'm Gonna Tear Your Playhouse Down" σε μία ροκέ γεμάτη ενέργεια εκτέλεση με τους Palladino και Turnbull να δίνουν ρεσιτάλ ενώ το κομμάτι τραγουδήθηκε για πρώτη φορά από την θρυλική ερμηνεύτρια της soul, Ann Peebles το 1973.
Το μελάγχολικό και συνάμα σαγηνευτικό "Everything Must Change" φέρνει τη υπογραφή του Young με μοναδική ερμηνεία ενώ η δεκάλεπτη εκτέλεση του "Oh Women" μετατρέπεται σε ένα ατέλειωτο, χορευτικό funk / soul τζαμάρισμα με τζαζ αυτοσχεδιασμούς.
Στο "Come Back and Stay" η ενέργεια και ο ρυθμός ανεβαίνει ακόμη περισσότερο ενώ το τραγούδι είναι διασκευή από ένα power-pop κομμάτι που είχε γράψει και κυκλοφορήσει αρχικά ο Αμερικανός μουσικός Jack Lee το 1981.
Ακολουθεί η διασκευή στο "Cupid" του Sam Cooke που ο Young το ερμηνεύει ολοκλήρου a cappella, βασιζόμενος αποκλειστικά στη φωνή του και στις εκπληκτικές gospel/soul αρμονίες των backing vocals της μπάντας του ενώ έπεται το δεκάλεπτο "Sex" με φωνητικούς και τζαζ αυτοσχεδιασμούς που απογειώνουν την όλη σύνθεση.
Λίγο πριν το φινάλε απολαμβάνουμε την πιανιστική μπαλάντα "Broken Man" που προσφέρει μια πολύ δυνατή οπτικοακουστική στιγμή όπου κατά τη διάρκεια της ερμηνείας, η σκηνή φωτίζεται με εφέ λέιζερ σε πράσινο φόντο, ενισχύοντας τη δραματική ένταση των ερωτικών στίχων. Και ο επίλογος γίνεται μία μία συγκλονιστική ερμηνεία στο "Wherever I Lay My Hat (That's My Home)" του Marvin Gaye με το Γερμανικό κοινό να αποθεώνει τον σπουδαίο τραγουδιστή.
Με την συγκεκριμένη κυκλοφορία αντιλαμβάνονται άπαντες και θυμούνται οι παλιότεροι για ποιο λόγο ο Paul Young θεωρήθηκε ο απόλυτος πρεσβευτής της βρετανικής blue-eyed soul και αυτή η συναυλία είναι η καλύτερη απάντηση. Ένα live album που δικαιώνει τη φήμη του και αντέχει απόλυτα στο πέρασμα του χρόνου με τον ασταμάτητο Pino Palladino να παραδίδει μαθήματα στο μπάσο και όλη την μπάντα να διαθέτει τρομερή ενέργεια και τις δεύτερες φωνές να προσθέτουν μία γκόσπελ ατμόσφαιρα σε αρκετά κομμάτια.
Παράλληλα ο Young τραγουδά με απαράμιλλο πάθος σε ένα ρεπερτόριο που συμπεριλαμβάνει από Joy Division μέχρι Marvin Gaye, δείχνοντας το τεράστιο ερμηνευτικό του εύρος.
Υ.Γ.1: Αξίζει να προτιμήσετε το bonus υλικό της έκδοσης CD+DVD, το οποίο περιλαμβάνεται μια 7λεπτη αυθεντική συνέντευξη που παραχώρησε ο Paul Young στα παρασκήνια της Grugahalle.
Υ.Γ.2: Σε ερωτήσεις για το αν το Live Aid ήταν η κορυφαία του στιγμή, ο ίδιος συχνά επισημαίνει ότι το Live at Rockpalast 1985 ήταν μουσικά πολύ ανώτερο και πιο αντιπροσωπευτικό της πραγματικής φωνητικής και σκηνικής του δύναμης, καθώς στο Live Aid υπήρχε τρομερό άγχος και τεχνικούς περιορισμούς.
Φώτης Μελέτης
