Image
Golden Years 29-06-2026

Journey: Η ιστορία πίσω από την υπέροχη μπαλάντα "Faithfully"

Του Φώτη Μελέτη

Οι Αμερικανοί Journey, έχουν συνθέσει και αποδώσει μία σειρά σπουδαίων τραγουδιών που έχουν γράψει την δική τους ιστορία και μία από τις μεγάλες αδυναμίες του Rocktime.gr είναι και η υπέροχη μπαλάντα "Faithfully" που κυκλοφόρησε το 1983 ως το δεύτερο single από το πολυπλατινένιο άλμπουμ τους "Frontiers".

Το τραγούδι γράφτηκε από τον πληκτρά Jonathan Cain και έφτασε στο νούμερο 12 του Billboard Hot 100, χαρίζοντας στο συγκρότημα τη δεύτερη συνεχόμενη επιτυχία του Frontiers στο top 20. Το "Faithfully" ξεκινά μελωδικά με το πιάνο του Cain και την αγγελική φωνή του Perry και στη συνέχεια αργά αλλά κλιμακωτά ανεβάζει τους τόνους με την ερμηνεία του Perry να είναι συγκλονιστική σκορπώντας ρίγη συγκίνησης σε ένα τρομερό φινάλε με τον Neal Schon να σολάρει εκπληκτικά!
Την περίοδο που γράφτηκε το κομμάτι ο Jonathan Cain ήταν παντρεμένος με την πρώτη του σύζυγο, Tané, μια τραγουδίστρια που είχε μια επιτυχία #37 το 1982 με τίτλο "Holdin' On", που στην παραγωγή και την σύνθεση συμμετέχει ο Jonathan. Δυστυχώς το ζευγάρι χώρισε λίγα χρόνια αργότερα, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος είχε δεσμευτεί σε αυτό το τραγούδι να είναι "I'm forever yours, Faithfully" (για πάντα δικός σου... πιστά).
Το τραγούδι περιγράφει τη σχέση ενός «μουσικού άνδρα» με τη σύζυγό του, και τις δυσκολίες της ανατροφής και της διατήρησης μιας οικογένειας και του να παραμένει πιστός στη σύζυγό του κατά τη διάρκεια των περιοδειών.
"Always another show
Wondering where I am
Lost without you"
 
Το τραγούδι προστέθηκε αργότερα στο άλμπουμ, αφού οι παραγωγοί Mike Stone και Kevin Elson ζήτησαν μια ακόμη δυνατή μπαλάντα για το σετ. «Την επόμενη μέρα, ο Cain έφερε αυτό το τραγούδι που του ήρθε στη μέση της νύχτας και έγραψε όλους τους στίχους και ετοίμασε το βασικό τραγούδι», θυμάται ο Schon, ο οποίος παρόλα αυτά δυσκολεύτηκε να βρει ένα σόλο. «Δεν ήξερα τι να κάνω σε αυτό, οπότε είπα "Θα το αφήσω αυτό" και όλοι είπαν, "Όχι, όχι, απλώς παίξτε, παίξτε ό,τι σας έρθει στο μυαλό"», λέει ο κιθαρίστας. «Έτσι έγραψα το δικό μου μικρό chart και βγήκα, και νομίζω ότι παίξαμε το τραγούδι δύο φορές και αυτό ήταν όλο. Δεν υπήρχαν ακόμα φωνητικά. Ο Steve Perry ήρθε την επόμενη μέρα και έδιωξε όλους από το στούντιο επειδή ήθελε να το τραγουδήσει μόνος του».
 
O Jonathan Cain αναφέρει σε μία συνέντευξή του πως έγραψε αυτήν την αξεπέραστη μπαλάντα:
Ξεκίνησα να γράφω το τραγούδι με μόνο τους στίχους "Ηighway run into the Midnight Sun" σε μια χαρτοπετσέτα, ενώ βρισκόμουν στο λεωφορείο της περιοδείας προς το Saratoga Springs της Νέας Υόρκης. 
Την επόμενη μέρα, ολοκλήρωσα το τραγούδι πλήρως σε μόλις μισή ώρα" συμπληρώνοντας: «Ποτέ δεν είχα ακούσει τραγούδι να μου έρχεται η έμπνευση τόσο γρήγορα, ήταν χρισμένο, υπερφυσικό».
Ο Neal Schon σχολίασε επίσης την έναρξη του τραγουδιού: «O Cain μου είπε ότι έβγαλε τη μελωδία από ένα όνειρο. Μακάρι να μου συνέβαινε και σε εμένα κάτι τέτοιο». Ο Cain ολοκλήρωσε τη σύνθεση του τραγουδιού σε ένα πιάνο με ουρά στα παρασκήνια του Κέντρου Παραστατικών Τεχνών Saratoga, όπου το συγκρότημα το ερμήνευσε για πρώτη φορά.
Cain: "Είχα ένα μεγάλο πιάνο με ουρά εκεί δίπλα στην ορχήστρα. Το έπαιξα και σκέφτηκα: «Φίλε, αυτό είναι καλό». Ο Κύριος μου έδωσε την άδεια να το τελειώσω. Κανονικά θα πήγαινα στον Steve Perry ή σε κάποιον άλλον και θα έλεγα: «Βοήθησέ με να τελειώσω αυτό το τραγούδι». Όχι. Ο Θεός μου έδωσε το μυαλό να το τελειώσω, και τα υπόλοιπα είναι ιστορία".
Σύμφωνα με τις σημειώσεις στο liner στη συλλογή "Time3" των Journey, ο Cain παράλληλα απέτισε φόρο τιμής στον διευθυντή περιοδείας Pat Morrow διευθυντή σκηνής Benny Collins χαρακτηρίζοντας το τραγούδι ως «τραγούδι περιοδείας» ειδικά όταν έγραψε τον στίχο, "we all need the clowns to make us smile" («όλοι χρειαζόμαστε τους κλόουν για να μας κάνουν να χαμογελάμε»).
 
                                                                            Μουσικό βίντεο 
Οι Journey αντιπαθούσαν να φτιάχνουν βίντεο, αλλά δεν μπορούσαν να αγνοήσουν τον διαφημιστικό αντίκτυπο του MTV που προτιμούσε συγκροτήματα όπως οι Journey εκείνη την εποχή επειδή προσπαθούσε να επιβάλλει μια ροκ μουσική φόρμα.
Το μουσικό βίντεο δεν ήταν τίποτα ιδαίτερο, αλλά έγινε δημοφιλές, διότι ήταν ένα μοναδικό για εκείνη την εποχή ως σκηνοθετικό θέμα «ζωής σε περιοδεία» παράλληλα δείχνοντας τις εμφανίσεις του συγκροτήματος σε διαφορετικούς συναυλιακούς χώρους και τα ταξίδια τους σε όλη την Αμερική. 
Στα highlight του βίντεο, είναι όταν ο Steve Perry ξυρίζει το βραχύβιο αλλά πολυσυζητημένο μουστάκι του. Επίσης για την ιστορία από αυτό το βίντεο χρησιμοποίησε πλάνα το ντοκιμαντέρ "Journey: Frontiers and Beyond", με αφηγητή τον John Facenda, φωνή των NFL Films, λίγο πριν τον θάνατό του το 1984. Η έννοια του "road video" χρησιμοποιήθηκε αργότερα από πολλά άλλα συγκροτήματα όπως οι Bon Jovi, Guns N' Roses,  Mötley Crüe και Poison αν και αρκετοί ισχυρίζονται ότι το πρώτο τέτοιο "road video" είναι το "Silly Love Songs" των Paul McCartney και Wings το 1976.
Επίσης ο Καναδός Bryan Adams την εποχή που άνοιγε για τους Journey στην περιοδεία τους Frontiers του 1983 και κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έγραψε το τραγούδι "Heaven", το οποίο επηρεάστηκε έντονα από το "Faithfully". Στην ηχογράφηση του "Heaven" συμμετέχει ο ντράμερ των Journey, Steve Smith.   
 
 
                                                            "Purple Rain & Faithfully"
Παράλληλα υπάρχει και μία ακόμη ενδιαφέρουσα ιστορία. Συγκεκριμένα όταν ηχογράφησε το τραγούδι "Purple Rain", ο Prince τηλεφώνησε στον Cain και, ανησυχώντας ότι μπορεί να ήταν πολύ παρόμοιο με το "Faithfully", του ζήτησε να το ακούσει. Ο Cain καθησύχασε τον Prince λέγοντάς του ότι τα τραγούδια μοιράζονταν μόνο τις ίδιες τέσσερις συγχορδίες.
Ο Jonathan Cain λέει στο Billboard ότι ειδοποιήθηκε στις αρχές του 1984 ότι ο Prince ήθελε να μιλήσει μαζί του. Από περιέργεια, ο Cain πήγε στα γραφεία της Columbia Records στο Λος Άντζελες και δέχτηκε ένα τηλεφώνημα από τον Prince, ο οποίος του είπε: «Θέλω να παίξω κάτι για σένα και θέλω να το τσεκάρεις. Οι αλλαγές στις συγχορδίες είναι κοντά στο «Faithfully και δεν θέλω να με μηνύσεις». Αφού το άκουσε, ο Cain του απαντά καθησυχαστικά: «Το θεώρησα καταπληκτικό τραγούδι και του είπα: "Φίλε, είμαι απλά πολύ κολακευμένος που τηλεφώνησες. Δείχνει ότι είσαι τόσο κομψός τύπος. Καλή τύχη με το τραγούδι. Ξέρω ότι θα γίνει επιτυχία".
 
Τα δύο τραγούδια σίγουρα μοιράζονται κάτι περισσότερο από απλώς παρόμοιες συγχορδίες, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών φωνητικών και του τόνου των σόλο κιθάρας. «Ο Prince ένιωθε, υποθέτω, ότι ήταν αρκετά προφανές ότι ανησυχούσε ότι θα τον μηνύσουμε», θυμάται ο κιθαρίστας των Journey, Neal Schon. «Νομίζω ότι τηλεφώνησε στο γραφείο μας ρωτώντας το και όλοι το συζητήσαμε και όλοι είπαν: "Όχι, είναι η υψηλότερη μορφή κολακείας. Άφησέ το να περάσει"». 
Αλλά ο Cain δεν σκέφτηκε ούτε στιγμή να ζητήσει να συνυπογράψει το "Purple Rain". «Όχι, όχι, αυτό θα του φέρει μόνο κακή τύχη στον Prince, και δεν το θέλει κάνεις αυτό», λέει ο Cain μιας και ήθελε ο Prince να βεβαιωθεί ότι δεν θα έλεγα, «Αυτό ακούγεται σαν το "Faithfully".
 
Υ.Γ.1: Το 2008, ο κριτικός Paul Elliott (Classic Rock) αποκάλεσε το "Faithfully" ως την "μεγαλύτερη δυνατή μπαλάντα όλων των εποχών" ενώ ο Nate Larson της HuffPost το κατέταξε ως το έβδομο καλύτερο ερωτικό τραγούδι στην ιστορία της ροκ μουσικής.
 
Υ.Γ.2: Το τραγούδι ερμηνεύτηκε από τους Lea Michele και Cory Monteith στο φινάλε της πρώτης σεζόν του Glee, μαζί με πολλά άλλα τραγούδια των Journey στο ίδιο επεισόδιο. Την εβδομάδα μετά τη μετάδοση του επεισοδίου, οι πωλήσεις της έκδοσης του Glee μέσω download ήταν αρκετές για να επιστρέψει το τραγούδι στο Top 40 του Hot 100.
 
Υ.Γ.3: Όταν ήταν νέος, ο Jonathan Cain ήθελε να γίνει ιερέας. Φοίτησε στο σχολείο Our Lady of the Angels στο Σικάγο και επέζησε από την πυρκαγιά του 1958 που σκότωσε 95 ανθρώπους. Απομακρύνθηκε από την πίστη του και αφού πέρασε αναταραχές με τους Journey και υπέμεινε δύο αποτυχημένους γάμους, ξαναβρέθηκε να επικαλείται τον Θεό καθώς εγγράφηκε στο Χριστιανικό Κέντρο New Destiny στο Ορλάντο της Φλόριντα και το 2015 παντρεύτηκε για τρίτη φορά την πάστορά του, Paula White. Το 2016 κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ με μουσική λατρείας, "What God Wants to Hear" και από τότε έχει κυκλοφορήσει αρκετούς δίσκους με ανάλογο ύφος.
Κοιτάζοντας πίσω στο "Faithfully", ο Cain το είδε με διαφορετικό τρόπο λέγοντας πως: "Αν πάρεις το "Oh girl" και βάλεις το "Oh God" μέσα, έχεις ένα χριστιανικό τραγούδι".
 
Φώτης Μελέτης