Black Swan: "Paralyzed"
Τρίτο κιόλας άλμπουμ για τους Black Swan ένα ακόμα project γεννημένο από το κεφάλι του αφεντικού της Frontiers, Serafino Perugino όπως και η Αθηνά από το κεφάλι του Δία. Ωστόσο η περίπτωση τους δεν είναι η συνήθης αυτών των project καθώς η μπάντα δουλεύει πλήρως ανεξάρτητα και στην σύνθεση και στην παραγωγή.
Άλλωστε πως θα μπορούσε να μην είναι έτσι αφού αποτελείται από θρυλικές μορφές του classic hard rock όπως ο τραγουδιστής Robin McAuley (MSG, Survivor) ο μπασίστας Jeff Pilson (Dokken, Foreigner, The End Machine), ο κιθαρίστας Reb Beach (Winger, Whitesnake) ενώ μαζί τους είναι και ο πολύπειρος Matt Starr (Mr. Big) στα ντραμς.
Οι Black Swan δεν ανακαλύπτουν τον τροχό, παίζουν άριστα ατόφιο κλασικό '80s hard rock όπως το ζητά ο παραδοσιακός μπαρουτοκαπνισμένος οπαδός του ύφους αλλά όλο και περισσότεροι της νεότερης γενιάς που αναζητούν μουσική με ψυχή παιγμένη από πραγματικούς μουσικούς όσο ακόμα θα υπάρχουν.
Το άλμπουμ ξεκινά με το "When the cold wind Βlows" ακόμα σε πολύ υψηλό επίπεδο σαν performer. Η μεγάλη του φόρμα φαίνεται ακόμα περισσότερο στο "Death of Me" ένα κομμάτι με κλασικό αμερικάνικο '80ς ήχο που μπορεί σε μερικούς να θυμίσει στο chorus λίγο Twisted Sister. Το "Different kind of Woman" κινείται στο ίδιο μοτίβο εδώ το ύφος μπορεί να μας πάει στο ντεμπούτο των Winger. Το "If I was King" είναι σωστά επιλεγμένο για single, ένα ωραίο σκοτεινό κομμάτι με περισσότερο μεταλλικό στίγμα, μοιάζοντας ελαφρά με την εποχή του Tony Martin στους Black Sabbath.
Αντίθετα στο "Shakedown" έχουμε την πιο ΑOR στιγμή του άλμπουμ με ένα μελωδικότατο riff και πιασάρικο chorus. Το "The Fire and the Flame" έχει την σφραγίδα του McAuley όπως την ακούγαμε και την εποχή των MSG. Το "I’m Ready" είναι ίσως το πιο vintage '80s κομμάτι του άλμπουμ για να οδηγηθούμε στο ομώνυμο κομμάτι "Paralyzed" που ξεκινά με μεγάλες riffαρες του Reb Beach και παντρεύει επιτυχημένα Dokken και Winger επιρροές από τις πιο πρόσφατες κυκλοφορίες τους. Στο "Carry On" συνεχίζει να παραδίδει τις εγγυημένες του σολάρες ο Beach. Το "Battered and Bruised" είναι από τις καλύτερες στιγμές του άλμπουμ με ένα AOR bridge και το υπόλοιπο κομμάτι σε bluesy ρυθμό και άλλο ένα δυνατό σόλο του Beach.
Τέλος το "What the future Holds" κλείνει ωραία το άλμπουμ με μελωδικά hooks και άλλο ένα πιασάρικο ρεφρέν. Πολύ ικανοποιητικό το "Paralyzed". Οι Black Swan παραμένουν δεμένοι και μία ατόφια μπάντα μετά από τρία αξιοπρεπέστατα άλμπουμ άρα γιατί όχι και για πολλά περισσότερα…
Γιώργος Γεωργακαράκος
