Ο ντράμερ των Kansas, Phil Ehart, θα εκδώσει το νέο του αυτοβιογραφικό βιβλίο με τίτλο "I Am Phil" σε λίγες εβδομάδες, και ο συν-συγγραφέας Paul Braoudakis έδωσε στην δημοσιότητα ένα αποκλειστικό απόσπασμα από το βιβλίο, όπου ο Phil περιγράφει την αγάπη και τον σεβασμό του για τους Rush και τη φιλία του με τον Neil Peart.
Το απόσπασμα ξεκινά με τον Phil να περιγράφει πώς νωρίς στην καριέρα του, ο Peart ζήτησε τη βοήθεια του για να επικοινωνήσει με την εταιρία κατασκευής τυμπάνων Slingerland σχετικά με μία έγκριση για να συνεργαστεί μαζί του. Ο Ehart ήταν υποστηρικτής της Slingerland εκείνη την εποχή. Με λίγα λόγια, η Slingerland δεν ενδιαφέρθηκε επειδή δεν τους άρεσε η μουσική των Rush (!!):
«Κανείς δεν συμπαθεί αυτό το συγκρότημα», είπε ο εκπρόσωπος της Slingerland.
«Σοβαρά μιλάς;» ήταν τα μόνα λόγια που μπόρεσα να βρω. «Ναι, σοβαρά μιλάω», απάντησε. «Δεν μας αρέσουν. Δεν αντέχουμε τον τραγουδιστή».
«Τι σχέση έχει ο τραγουδιστής με οτιδήποτε;» είπε ο Phil Ehart. «Άκουσες τα ντραμς; Ο Neil θα έπρεπε να υποστηρίζει τα ντραμς σας. Είναι σπουδαίος μουσικός και θα γίνει σπουδαιότερος». "Όχι, δεν μπορώ να το κάνω", είπε ο εκπρόσωπος της εταιρίας και συνέχισε. "Συνήθως εξαρτάται από εμένα ποιον θα υπογράψουμε, επειδή πρέπει να συνεργάζομαι στενά μαζί τους, και απλά δεν τον ακούω".
«Ξέρεις», απάντησα, «θα μείνεις στην ιστορία ως ο τύπος που απέρριψε τον Neil Peart. Κάθε βράδυ, βλέπω χιλιάδες παιδιά εκεί έξω να τραγουδούν ασταμάτητα για αυτόν τον τύπο. Είναι ένα φαινόμενο. Αυτό είναι ένα τεράστιο λάθος».
«Δεν με νοιάζει πραγματικά», είπε αδιάφορα. «Δεν πρόκειται να με πείσεις, Phil».
Και αυτό ήταν όλο. Την επόμενη μέρα, ο Νeil ήρθε σε μένα και με ρώτησε πώς πήγε η συζήτηση με την Slingerland . «Σε απoρρίπτουν, Νeil», είπα. «Λυπάμαι πολύ».
Είναι διασκεδαστικό να το σκέφτομαι τώρα και να συνειδητοποιώ τι κολοσσιαίο λάθος έκανε η Slingerland , αλλά εκείνη τη στιγμή, ξέρω ότι πόνεσε τον Peart. Ήταν πραγματικά απίστευτο και για μένα. Τον έβλεπα κάθε βράδυ να καίει το μαγαζί... και η Slingerland έλεγε, «Όχι, δεν είναι για εμάς». Ευτυχώς, ο Neil το ξεπέρασε αρκετά γρήγορα και με τον καιρό, συνέχισε να υποστηρίζει πολλά προϊόντα...
Παράλληλα ο Phil Ehart, αποκαλύπτει: "Είχαμε πραγματικά μια εξαιρετική σχέση με όλα τα παιδιά των Rush. Και τα δύο συγκροτήματα αναδυόντουσαν περίπου την ίδια εποχή και πιέζαμε και οι δύο τα όρια του progressive rock όσο καλύτερα μπορούσαμε. Ο Neil κι εγώ ανταλλάσσαμε συνεχώς νότες. Μάλιστα, ήρθε σε μένα λίγο μετά την κυκλοφορία του "Leftoverture" και μου είπε ότι ένα από τα μέρη μου στα ντραμς στο τραγούδι "Magnum Opus" του προκαλούσε σπασμούς. Του εξήγησα πώς έπαιζα το ρόλο και το μέτρησα για εκείνον. Ήρθε σε μένα λίγες μέρες αργότερα, αφού μας παρακολούθησε να παίζουμε το τραγούδι μερικές φορές, και είπε ότι ένιωθε τόσο ηλίθιος γιατί τώρα που ήξερε το μοτίβο, ήταν τόσο απλό. Γελάσαμε πολύ με αυτό. Τα παιδιά των Rush μας είπαν ότι θα μας ψήφιζαν κάθε χρόνο στις δημοσκοπήσεις του Melody Maker στην κατηγορία των καλύτερων τραγουδοποιών. Αυτό ήταν απίστευτα όμορφο εκ μέρους τους και δεν το ξέχασα ποτέ. Πολλά χρόνια αργότερα, ο Rich, ο Steve και εγώ παίξαμε στην φιλανθρωπική εκδήλωση του Φεστιβάλ Μουσικής και Τένις στην Καλιφόρνια μαζί με τον Lou Gramm των Foreigner, τον Kevin Cronin των REO Speedwagon και αρκετούς άλλους. Ο Alex Lifeson ανέβηκε στη σκηνή και συμμετείχε στο "Carry on Wayward Son". Στη συνέχεια, ανέβηκα στον Γκέντι Λι και τον Άλεξ (ο Νeil δεν ήταν εκεί για κάποιο λόγο) και έπαιξα στο τραγούδι τους, "Closer to the Heart". Το 2020, έμαθα, μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο, ότι ένας όγκος στον εγκέφαλο είχε στοιχίσει τη ζωή στον Νeil. Όταν άκουσα ότι είχε φύγει, ένιωσα μια σκιά να διασχίζει την καρδιά μου. Έχασα έναν καλό φίλο εκείνη την ημέρα και ο κόσμος έχασε έναν από τους πιο παραγωγικούς ντράμερ/στιχουργούς όλων των εποχών. Ευτυχώς, οι εμφανίσεις του θα ζουν για πάντα, εμπνέοντας τους ντράμερ για τις επόμενες γενιές. Είμαι καλύτερος ντράμερ και καλύτερος άνθρωπος επειδή τον γνώρισα.