Mystery Moon: "Way Beyond"

Επιπλέον υπάρχει ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο: το "Way Beyond" δεν είναι απλά το δεύτερο album ενός project. Δείχνει ότι ο Markus Pfeffer και ο Rob Lundgren έχουν πλέον μετατρέψει τη συνεργασία τους σε ξεχωριστή μουσική ταυτότητα, διαφορετική από τα υπόλοιπα projects του Pfeffer. Οι Mystery Moon είναι ουσιαστικά η δημιουργική σύμπραξη δύο βιρτουόζων μουσικών: του Markus Pfeffer στις κιθάρες, μπάσο, guitar synths, synths, φωνητικά και του Rob Lundgren στο τραγούδι. Στο "Way Beyond" συμμετέχουν ως guests: Ο Thomas Rieder στα τύμπανα και τα κρουστά καθώς και ο  Timo Becker στα πλήκτρα.

Και εδώ αξίζει να σταθούμε στον Pfeffer, διότι  δεν είναι απλά ένας κιθαρίστας. Έχει συνδεθεί με σπουδαίες νεοφανείς μελωδικές μπάντες όπως οι Lazarus Dream, Barnabas Sky, Atlantis Drive και Winterland, ενώ από το 2018 δραστηριοποιείται και ως παραγωγός στο δικό του studio. Ο ίδιος περιγράφει τους Mystery Moon ως ένα από τα βασικά studio projects του. Ο Rob Lundgren, από την άλλη, είναι η φωνή των ανερχόμενων Mentalist και διαθέτει ακριβώς αυτό που χρειάζεται ένας τέτοιος ήχος: δύναμη αλλά και μελωδικότητα, χωρίς να χάνει το συναίσθημα. Για να καταλάβουμε το δεύτερο album, πρέπει οπωσδήποτε να επιστρέψουμε στο 2024, όπου ο δίσκος "Shine" ξεκίνησε σχεδόν τυχαία.

Ο Pfeffer ήθελε αρχικά να ηχογραφήσει ένα μόνο τραγούδι με τον Lundgren για το all-star project του, τους μελωδικούς Barnabas Sky. Όταν όμως οι δύο μουσικοί συναντήθηκαν και διαπίστωσαν ότι υπήρχε "χημεία", το ένα τραγούδι μετατράπηκε σε ολόκληρο album και τελικά σε ξεχωριστό project. Το "Shine" ήταν πολύ περισσότερο από ένα απλό AOR album καθώς είχε hard rock κιθάρες, "ατμοσφαιρικά" πλήκτρα, progressive "πινελιές", δυνατές μελωδίες, ακόμη και φλάουτο, αλλά και αρκετά εκτεταμένες συνθέσεις.

Το εναρκτήριο "Now's The Time" ήταν επτά λεπτά, ενώ το "Stars A Million Miles Away" έφτανε περίπου τα οκτώ. Άρα οι Mystery Moon δεν ξεκίνησαν ως μια ακόμη τυπική AOR μπάντα. Ξεκίνησαν ως ένα φιλόδοξο studio project. Και το "Way Beyond"; Εδώ βρίσκεται η εξέλιξη.

Η Pride & Joy Music περιγράφει το album ως λογική συνέχεια αλλά και διεύρυνση του πρώτου, με ακόμη μεγαλύτερη έμφαση στα hooks, στις μελωδίες, στα πλήκτρα και σε συνειδητές ’80ς αναφορές.

Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Γιατί αν το "Shine" είχε περισσότερο το στοιχείο "Markus Pfeffer" ατμοσφαιρικό μελωδικό  hard rock" το "Way Beyond" φαίνεται να κινείται περισσότερο προς το  "ευρωπαϊκό μελωδικό  Hard Rock / AOR με έντονο ’80ς χρώμα". Η έννοια "Way Beyond": Ο τίτλος δεν είναι τυχαίος διότι ο δίσκος  ασχολείται με αλλαγή, απώλεια, αναγέννηση, ισορροπία, σκοτάδι και φως, στασιμότητα και κίνηση και το εξώφυλλο του Αργεντινού καλλιτέχνη Nicolas Oliveros το αποτυπώνει συμβολικά.

Και ξεκινάμε την ακρόαση με το "Way Beyond"! Το ομώνυμο τραγούδι πρέπει να λειτουργεί σαν δήλωση προθέσεων διότι δεν έχουμε ένα project που θέλει απλώς να αναπαραγάγει το AOR των ’80ς.

Η βασική του κατεύθυνση είναι μελωδία + ατμόσφαιρα + κιθάρα + φωνητική αρμονία και εδώ ο Lundgren είναι καθοριστικός καθώς η φωνή του έχει αυτή την ευρωπαϊκή μελωδική rock καθαρότητα που μπορεί να σταθεί τόσο σε ένα πιο δυναμικό hard-rock κομμάτι όσο και σε μια πιο συναισθηματική σύνθεση. Ο Pfeffer, αντίστοιχα, αποφεύγει την υπερβολική επίδειξη κιθαριστικής δεξιοτεχνίας. Η κιθάρα είναι μέσο σύνθεσης, όχι αυτοσκοπός και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει ιδιαίτερα.

Η επόμενη σύνθεση "Chaos and Order" είναι ουσιαστικά η πρώτη μεγάλη θεματική αντίθεση του album: Χάος ↔ Τάξη. Η εταιρεία κυκλοφορίας Pride & Joy το εντάσσει στα τραγούδια που πραγματεύονται τις αντιθέσεις και τις προκλήσεις της ζωής και φυσικά, μουσικά, αυτή η ιδέα ταιριάζει πολύ στους Mystery Moon, γιατί το συγκρότημα συνδυάζει hard rock riffs με ατμοσφαιρικά synths και μελωδικές φωνητικές γραμμές. Είναι δηλαδή ένας ήχος που συνεχώς ισορροπεί ανάμεσα σε δύο κόσμους.

Με το "Cycles of Life"  έχουμε το πρώτο single του album. Και είναι ένα τραγούδι που αποκαλύπτει αμέσως την κατεύθυνση του "Way Beyond" και υπάρχει μια υπέροχη λεπτομέρεια. Η χαρακτηριστική μελωδία των πλήκτρων αποτελεί μια σκόπιμη, παιχνιδιάρικη αναφορά στη χρυσή εποχή των υπέρτατων Europe και αυτό είναι κάτι που πιστεύω ότι θα εκτιμήσετε ιδιαίτερα γιατί δεν είναι απλώς, "ας βάλουμε ένα ’80ς πλήκτρο" αλλά είναι ξεκάθαρο: "Θυμόμαστε γιατί αγαπήσαμε το ευρωπαϊκό μελωδικό hard rock. Και αυτό το κάνουμε με σεβασμό αλλά και με χιούμορ". Το "Dreamland" δημιουργεί μια πιο συναισθηματική και ατμοσφαιρική εικόνα από το "Cycles Of Life".

Το ώριμo και μελαγχολικό "Lοst and Found" επιστρέφει στην κεντρική θεματολογία του album. Χάνω → ψάχνω → βρίσκω. Η έννοια της απώλειας και της επανεύρεσης είναι ένας από τους βασικούς θεματικούς άξονες του "Way Beyond". Και εδώ ο Lundgren έχει μεγάλο πλεονέκτημα καθώς η φωνή του μπορεί να αποδώσει στίχους τέτοιου τύπου χωρίς να "γλιστρήσει" στο υπερβολικά δραματικό. Έχει μια ώριμη μελαγχολία, κάτι που ταιριάζει πολύ στο σύγχρονο μελωδικό rock. Μουσικά οι υπεραγαπημένοι Bon Jovi  είναι ολούθε…

Η επόμενη σύνθεση  είναι ένας από τους τίτλους που μου προκαλούν τη μεγαλύτερη περιέργεια. Το "Synchronicity" φέρνει αμέσως στο μυαλό την έννοια της ταυτόχρονης ή φαινομενικά άσχετης αλλά νοηματικά συνδεδεμένης σύμπτωσης και η προσθήκη "Number 33" δίνει έναν ακόμη πιο προσωπικό/συμβολικό χαρακτήρα. Είναι ακριβώς το είδος τίτλου που ταιριάζει σε ένα project σαν τους Mystery Moon δηλαδή rock τραγούδι με λίγο μυστήριο, λίγο συμβολισμό και αρκετό χώρο για προσωπική ερμηνεία και το πνεύμα των θρυλικών Helloween  να "επιδαψιλεύει" τα πάντα.

Μετά το "Lost And Found" και το "Synchronicity", το "Goodbye" φαίνεται να αποτελεί το συναισθηματικό σημείο αποδοχής. Το ενδιαφέρον είναι ότι το album δεν αντιμετωπίζει το "Goodbye" απαραίτητα ως οριστικό τέλος. Στην επόμενη σύνθεση έχουμε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες τίτλους του δίσκου. Η σύνθεση "Οuroboros" παραπέμεπει στο το φίδι που δαγκώνει την ουρά του— είναι το πανάρχαιο σύμβολο του αιώνιου κύκλου, θανάτου και αναγέννησης, αρχής και τέλους και ξαφνικά ο τίτλος συνδέεται άμεσα με τις συνθέσεις "Cycles Of Life" και "Way Beyond".

Δεν είναι επομένως τυχαίο ότι το album επιστρέφει ξανά και ξανά στην έννοια του κύκλου. Η Pride & Joy το αναφέρει μαζί με τα "Chaos And Order" και "Lost And Found" ως ένα από τα τραγούδια που εξερευνούν τις βασικές αντιθέσεις του δίσκου.

Στο επόμενο τραγούδι ο τίτλος αλλάζει την ενέργεια. "Driven"...Κίνηση, στόχος, προώθηση. Αν το "Ouroboros" είναι ο κύκλος, το "Driven" είναι η προσπάθεια να βγεις από τον κύκλο και να προχωρήσεις μπροστά και αυτό δίνει ωραία δραματουργία στο album. Δεν μένουμε στη νοσταλγία αλλά προχωρούμε. Το "There For You" λειτουργεί ιδανικά ως επίλογος ενός album που μιλά για αλλαγή και επανεκκίνηση. Γιατί μετά από τα "Chaos", "Loss", "Goodbye", "Cycles" "Ouroboros" έρχεται το "There For You" δηλαδή ανθρώπινη παρουσία, στήριξη, σχέση, ελπίδα. Ένας πολύ όμορφος τρόπος για να κλείσει το θεματικό ταξίδι.

Συμπερασματικά ο Pfeffer έχει πιο βαρύ κιθαριστικό ήχο από μια τυπική AOR μπάντα. Από την άλλη, τα πλήκτρα δεν είναι απλώς το υπόβαθρο αλλά  είναι δομικό στοιχείο. Αυτό είχε ήδη φανεί στο "Shine", όπου οι κριτικές ξεχώρισαν τον συνδυασμό των groovy κιθαρών με τα έντονα, "ατμοσφαιρικά" πλήκτρα. Στο "Way Beyond", αυτό φαίνεται να γίνεται ακόμη πιο έντονο.

Ο Lundgren είναι ίσως ο λόγος που οι Mystery Moon δεν ακούγονται σαν ακόμη ένα instrumental project του Pfeffer. Η φωνή του δίνει: ταυτότητα, συναίσθημα, μελωδία, δραματικότητα και κυρίως ανθρωπιά. Αυτό ήταν ήδη εμφανές στο "Shine", όπου οι κριτικές επαινούσαν τα φωνητικά του ως ένα από τα βασικά στοιχεία που ξεχώριζαν το project.

Βέβαια ο Pfeffer είναι ο αρχιτέκτονας του σχήματος καθώς και εδώ πρέπει να αναγνωρίσουμε κάτι αφού κάνει σχεδόν τα πάντα: κιθάρες, μπάσο, κιθάρες/συνθεσάιζερ, συνθεσάιζερ, φωνητικά  και ουσιαστικά χτίζει το μεγαλύτερο μέρος του ηχητικού οικοδομήματος.  Δεν είναι τυχαίο ότι το project ακούγεται τόσο συνεκτικό. Όταν ένας δημιουργός έχει τόσο μεγάλο έλεγχο στην ενορχήστρωση, μπορεί να διατηρήσει ενιαίο ηχητικό χαρακτήρα ακόμη κι όταν αλλάζει το ύφος από τραγούδι σε τραγούδι.

Όσο για την ρυθμική γραμμή ο Thomas Rieder επιστρέφει από το "Shine" στα τύμπανα/κρουστά. Αυτό έχει σημασία για τη συνέχεια. Ο νέος πληκτράς είναι ο Timo Becker, αντικαθιστώντας ουσιαστικά τον Thomas Nitschke της πρώτης κυκλοφορίας και αυτό μπορεί να συμβάλλει στην πιο έντονη ’80ς διάνθιση των πλήκτρων του νέου album. Αυτό ακριβώς υποστηρίζει και η δισκογραφική: το δεύτερο album έχει ισχυρότερη έμφαση στα πιασάρικα τραγούδια  και στις μελωδίες. Και για όποιον είναι (όπως  είμαστε όλοι στο rocktime.gr…) μεγάλος φίλος των Europe, αυτή η λεπτομέρεια είναι για εμάς!

Ο Markus Pfeffer έχει πλέον βρει στο πρόσωπο του Rob Lundgren τον ιδανικό ερμηνευτή για το μελωδικό  hard-rock "σύμπαν" του και, αντί να ανακυκλώσει το πρώτο album, ενισχύει ακριβώς τα στοιχεία που μπορούν να κάνουν τους Mystery Moon αναγνωρίσιμους: μεγάλες μελωδίες, δυνατές κιθάρες, πλούσια keyboards, ’80ς ατμόσφαιρα και τραγούδια που μιλούν για ζωή, απώλεια, αλλαγή και νέα αρχή.

Επίσης το πιο όμορφο είναι ότι ο τίτλος "Way Beyond" περιγράφει τελικά και την πορεία του ίδιου του project: από ένα τυχαίο τραγούδι του 2024 που "εισβάλλει"  σε μια κανονική μπάντα/project με ξεκάθαρη ταυτότητα το 2026.  Αυτό, φίλοι μου, είναι ένα album που αξίζει να μπει στη λίστα μας για τις 20 καλύτερες κυκλοφορίες για το 2026, να το ακούσουμε ξανά και ξανά και τότε μπορούμε να το πάμε ακόμη ψηλότερα, με ξεχωριστή ανάλυση για AOR επιρροές, Europe/Journey/Magnum αναφορές, φωνητικές γραμμές, κιθαριστικά μέρη και τελική κατάταξη των 10 καλύτερων δίσκων προσωπικά για το 2026!

Νότης "Star A Million Miles Away" Γκιλλανίδης