Το ξεκίνημα του δίσκου γίνεται με το “Once Upon A Time In The West” και σε βάζει απ’ ευθείας στο κλίμα, τι εστί Dire Straits με μία μακροσκελή εκτέλεση που δημιουργεί πανδαισία ήχων και ρυθμών με την βραχνή και νωχελική φωνή του Mark Knopfler περισσότερο να μουρμουρά παρά να τραγουδά όπως γίνεται βέβαια και στα περισσότερα κομμάτια της αγγλικής μπάντας.
Ακολουθεί το εκπληκτικό “Expresso Love” όπου η κιθάρα γίνεται κέντημα και εργόχειρο μαζί και οι στροφές πέφτουν στη συνέχεια με το τρυφερό “Romeo and Juliet”.
To ανατριχιαστικό και μνημειώδες “Private Investigations” λειτουργεί σαν μία ιεροτελεστία που καλεί τις δυνάμεις του ουρανού να συντονιστούν μαζί τους, με τα πλήκτρα του Alan Clark δημιουργούν μοναδικές εσωτερικές δονήσεις.
Ακολουθεί ο κλασσικός ύμνος του γκρουπ, “Sultans of Swing” με τα κιθαριστικά σόλα να έχουν την τιμητική τους και το κοινό να παραληρεί ενώ το "ροκνρολέ" “Two Young Lovers απλά συνεχίζει το πάρτι που έχει ήδη στηθεί με το σαξόφωνο του Mel Collins να δίνει ένα ξεχωριστό χρώμα.

Η συνέχεια ανήκει στο “Tunnel of Love” που εκπλήσσει αρχικά με την εισαγωγή μιας και είναι δανεισμένη από το περίφημο "Carousel Waltz" στο οποίο πάλι το σαξόφωνο του Mel Collins μαγεύει τα πλήθη σε συνδυασμό με την κιθάρα του Mark Knopfler να παίζει ένα συναρπαστικό κρυφτό μελωδικών εκρήξεων το οποίο κορυφώνεται όσο πλησιάζει το κομμάτι προς το τέλος του.

 
Φώτης Μελέτης