Rocktime Groups
05-10-2026
Heart - "Desire Walks On" : Ένα παρεξηγημένο ροκ διαμάντι των ’90s
Του Φώτη Μελέτη
Το 1993, το Σιάτλ ήταν το κέντρο του μουσικού σύμπαντος καθώς μία νέα μουσική τάση το grunge είχε σαρώσει το glam/hair/arena rock των περασμένων ετών, αφήνοντας πολλές μεγάλες μπάντες των '80s στο περιθώριο. Οι αδελφές Wilson δηλαδή οι Heart (με ρίζες από το Σηάτλ) βρέθηκαν μπροστά σε μία νέα πραγματικότητα στην οποία έπρεπε να προσαρμοστούν αφήνοντας οριστικά πίσω το πετυχημένο εμπορικά παρελθόν τους.
Έχοντας εγκλωβιστεί την προηγούμενη δεκαετία σε μια υπερ-παραγωγής, έτοιμων pop επιτυχιών και επιβεβλημένης αισθητικής από το MTV οι Heart ένιωσαν την ανάγκη να ορίσουν ξανά τον μουσικό τους προσανατολισμό. Στις 16 Νοεμβρίου 1993 κυκλοφορούν το ενδέκατο στούντιο άλμπουμ τους με τίτλο "Desire Walks On" από την Capitol Records και παρότι οι Heart θεωρούνταν «δεινόσαυροι» του stadium/pop rock της δεκαετίας του '80, η νέα γενιά του Σιάτλ (Pearl Jam, Soundgarden, Alice in Chains) τους αντιμετώπισε με τεράστιο σεβασμό όπως δήλωσε αργότερα η Nancy Wilson.
Το στοίχημα ήταν λοιπόν για την μπάντα να γράψει υλικό που βγαίνει από την την ψυχή τους, αδιαφορώντας για τις εμπορικές πιέσεις και το πετύχαν σε μεγάλο βαθμό
Η τραγουδίστρια Ann Wilson έχει μιλήσει εκτενώς για το γεγονός ότι το "Desire Walks On" ήταν η καλλιτεχνική τους «δήλωση ανεξαρτησίας» μετά από μια δεκαετία όπου η δισκογραφική εταιρεία (Capitol) τις ανάγκαζε να γίνονται «προϊόντα» αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Στα τέλη της δεκαετίας του '80, νιώθαμε ότι είχαμε εγκλωβιστεί σε μια χρυσή φυλακή. Μας έδιναν έτοιμα τραγούδια από εξωτερικούς συνθέτες, μας έντυναν με συγκεκριμένο τρόπο για το MTV και η μουσική είχε χάσει την ψυχή της. Με το "Desire Walks On" αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στο να γράφουμε εμείς τα τραγούδια. Θέλαμε έναν ήχο πιο βρώμικο, πιο αληθινό, που να ταιριάζει με αυτό που ήμασταν τότε, και όχι αυτό που ήθελε η αγορά.»
"Desire Walks On"
Το άλμπουμ ξεκινά με το μόλις 18 δευτερολέπτων "Desire" σε μία σύντομη απαγγελία και αποτελεί την εισαγωγή του "Black On Black IΙ" το οποίο γράφτηκε και κυκλοφόρησε το 1985 από την Καναδή avant-garde/rock καλλιτέχνιδα Lisa Dalbello. Μία εκρηκτική hard rock εκτέλεση όπου οι επιρροές και το το ύφος του κλασικού τους κομματιού "Barracuda" είναι εμφανείς.
Ακολουθεί το μελωδικό σε ποπ ύφος "Back to Avalon" και οι Heart υπόστήριξαν ότι με αυτό το τραγούδι επέστρεφαν στον δικό τους δημιουργικό «παράδεισο», γράφοντας ξανά τη μουσική που οι ίδιες αγαπούσαν. Η συνέχεια ανήκει στο "The Woman in Me" που αποτελεί διασκευή του ομώνυμου pop-R&B κομματιού που είχε κυκλοφορήσει αρχικά η «Βασίλισσα της Disco», Donna Summer, το 1982 σε παραγωγή του Quincy Jones. Οι αδελφές Wilson το μεταμόρφωσαν σε μια ατμοσφαιρική ροκ μπαλάντα η οποία υπάρχει και σε ισπανική εκδοχή ώστε να προσεγγίσουν ένα ευρύτερο κοινό, οι Heart με τον τίτλο "La Mujer Que Hay en Mí" που υπάρχει μόνο στην ευρωπαϊκή και ιαπωνική έκδοση.
Στο "Rage" τα hard rock κιθαριστικά ριφ με τα ανατολίτικα στοιχεία συνδυάζονται δυναμικά με μία ερμηνεία γεμάτη θυμό από την Ann Wilson η οποία καυτηριάζει οργισμένα την ζωή στις αστικές πόλεις και τις «τεχνικές απάτες» του συστήματος.
Το εξάλεπτο "In Walks the Night" θεωρείται μία από τις πιο λυρικές και ερωτικά φορτισμένες μπαλάντες στην καριέρα τους ενώ το "My Crazy Head" διατηρεί την απόλυτη ισορροπία ανάμεσα στη ροκ ευαισθησία και τη συναισθηματική ένταση.....
"Ring Them Bells"
Το εν λόγω κομμάτι είναι διασκευή στο ομώνυμο τραγούδι του Bob Dylan από το άλμπουμ του "Oh Mercy" του 1989 και μετατράπηκε σε μια συγκλονιστική τριφωνία χάρη στη συμμετοχή του Layne Staley, του θρυλικού τραγουδιστή των Alice in Chains. Η Ann Wilson έχει περιγράψει τη ηχογράφηση του "Ring Them Bells" με τον Layne Staley ως μια πολύ ιδιαίτερη αλλά και έντονη στιγμή, καθώς ο Staley πάλευε ήδη με τους δαίμονές του, αλλά η φωνή του παρέμενε στοιχειωτικά καθηλωτική. Το τραγούδι του Dylan έχει έντονο πνευματικό χαρακτήρα, αφού στιχουργικά καλεί να «χτυπήσουν οι καμπάνες» για τους καταπιεσμένους, τους χαμένους, τους τυφλούς και για έναν κόσμο που μοιάζει να χάνει την ισορροπία του. Η φωνή του Staley στο κομμάτι αυτό ειδικά στους στίχους που μιλούν για τα «χαμένα πρόβατα» και τις «ιτιές που κλαίνε» απέκτησε μια τραγική ειρωνεία και ένα βαθύτερο βάρος, δεδομένης της μετέπειτα προσωπικής του μάχης με τον εθισμό και τον τραγικό του θάνατο τον Απρίλιο του 2002.
Will You Be There (In the Morning)
Σε αντίθεση με την πλειονότητα των τραγουδιών των Heart, στα οποία τα κύρια φωνητικά ερμηνεύει η Ann Wilson, σε αυτό το τραγούδι βασική ερμηνεύτρια είναι η Nancy Wilson ενώ το κομμάτι παραπέμπει έντονα στις μελωδικές τους, επιτυχίες στα μέσα των '80ς. Όσον αφορά το "Will You Be There (In the Morning)", που γράφτηκε από τον Mutt Lange, τόσο η Ann όσο και η Nancy έχουν παραδεχτεί σε κοινές συνεντεύξεις τους ότι ήταν ένας συμβιβασμός με τη δισκογραφική: "Ξέραμε ότι ήταν ένα εξαιρετικό pop κομμάτι, αλλά δεν ταίριαζε με το υπόλοιπο, πιο σκοτεινό υλικό του δίσκου. Η Capitol Records όμως χρειαζόταν απεγνωσμένα ένα ραδιοφωνικό hit για να στηρίξει το άλμπουμ. Το τραγουδήσαμε όσο καλύτερα μπορούσαμε, αλλά μέσα μας ξέραμε ότι η καρδιά μας βρισκόταν σε κομμάτια όπως το "Black on Black II" ή το "Rage". Θέλοντας να εκμεταλλευτεί τη διεθνή απήχηση του τραγουδιού, το συγκρότημα ηχογράφησε και μια ισπανόφωνη εκδοχή με τίτλο "Te Quedarás (En La Mañana)", η οποία συμπεριλήφθηκε ως bonus track στις εκδόσεις του άλμπουμ για την Ευρώπη και τη Λατινική Αμερική.
Ακολουθεί η σύνθεση "Voodoo Doll" το οποίο βασίζεται σε ένα εμμονικό, funky-rock groove με έντονη μπασογραμμή και μια σχεδόν «χορευτική» αλλά σκοτεινή ατμόσφαιρα. Η συμμετοχή των John Purdell και Duane Baron στη σύνθεση και την παραγωγή του κομματιού είναι εμφανής. Το δίδυμο, έχοντας δουλέψει με ονόματα όπως ο Ozzy Osbourne στο άλμπουμ "No More Tears". Το "Anything Is Possible" είναι μία λυρική και μελωδική ημιμπαλάντα όπου οι αδελφές Wilson σε δηλώσεις τους αναφέρουν πως, το τραγούδι αυτό αντικατόπτριζε τη δική τους αποφασιστικότητα να επιβιώσουν και να αναγεννηθούν καλλιτεχνικά μέσα στη ραγδαία μεταβαλλόμενη μουσική βιομηχανία των '90s.
Το φινάλε περιλαμβάνει το "Avalon (Reprise)" με διάρκεια μόλις 31 δευτερόλεπτα, και ουσιαστικά λειτουργεί ως εισαγωγή στο επικό "Desire Walks On" το οποίο έχει γραφεί μαζί με την Sue Ennis, η οποία ήταν σταθερή συνεργάτιδα του συγκροτήματος από τα τέλη των '70s έχοντας συνυπογράψει επιτυχίες όπως το "Even It Up" και το "Mistral Wind".
Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι μια αργή, βαριά και ατμοσφαιρική rock σύνθεση με ανατολίτικα περάσματα, όπου κυριαρχεί το μπάσο, οι ηλεκτρικές κιθάρες του Howard Leese και η επιβλητική φωνή της Ann Wilson που κυριολεκτικά μεγαλουργεί.
AΠΟΤΙΜΗΣΗ
Συμπερασματικά θα λέγαμε ότι μπορεί το άλμπουμ να κυκλοφόρησε στην απόλυτη κορύφωση του grunge (Nirvana, Pearl Jam, κλπ.) αλλά κατόρθωσε να κρατήσει την ταυτότητα της μπάντας παρότι η Nancy Wilson εξέφρασε την αρχική της ανησυχία για το πώς θα αντιμετωπίζονταν οι Heart, οι οποίες έρχονταν από την "hair metal" εποχή: «Φοβόμασταν ότι η νέα σκηνή του Σιάτλ θα μας έβλεπε σαν "δεινόσαυρους" της pop-rock. Όμως, επειδή ήμασταν κι εμείς από το Σιάτλ και είχαμε μια μακρά ιστορία, μας αγκάλιασαν με απίστευτο σεβασμό. Υπήρχε μια αληθινή αδελφότητα. Καλλιτέχνες όπως ο Layne Staley ή ο Chris Cornell δεν μας έκριναν για τα μεγάλα μαλλιά των '80s· ήξεραν ότι είμαστε αυθεντικές ροκ μουσικοί και η συνεργασία μαζί τους μας έδωσε τεράστια ενέργεια.»
Επίπρόσθετα το "Desire Walks On" αποτέλεσε το τελευταίο στούντιο άλμπουμ για τον Howard Leese, τον μακροβιότερο κιθαρίστα της μπάντας. Σε μετέπειτα δηλώσεις του, εξήγησε το κλίμα αποχωρισμού: «Η μουσική άλλαζε ραγδαία στις αρχές των '90s. Στο στούντιο για το "Desire Walks On" ήταν φανερό ότι οι Heart προσπαθούσαν να βρουν μια νέα ισορροπία. Για μένα, το άλμπουμ είχε μερικές εξαιρετικές στιγμές, αλλά η χημεία της παλιάς μπάντας άρχιζε να αλλάζει. Ήταν η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, το τέλος ενός πολύ μεγάλου και όμορφου κύκλου.»
Τέλος το άλμπουμ δεν κατάφερε να επαναλάβει τους πολυπλατινένιους θριάμβους των Heart (1985) και Bad Animals (1987). Έφτασε στο Νο. 48 του Billboard 200, αλλά κατάφερε να γίνει χρυσό στις ΗΠΑ, ξεπερνώντας τις 500.000 πωλήσεις. Για την Capitol Records, η οποία είχε συνηθίσει σε εκατομμύρια πωλήσεις από την μπάντα, θεωρήθηκε εμπορική υποχώρηση, γεγονός που οδήγησε σε τριβές.
Το "Desire Walks On" ουσιαστικά αποτέλεσε την αρχή μιας νέας, πιο ώριμης εποχής και λειτούργησε ως η απαραίτητη «γέφυρα» για να αποτινάξουν το τεχνητό pop περιτύλιγμα των '80s και να επιστρέψουν στην πηγή της δημιουργικότητάς τους.
Υ.Γ.: Η εκτέλεση του "Black On Black" από την Dalbello συμπεριλήφθηκε στο soundtrack της αμερικανικής ερωτικής ρομαντικής δραματικής ταινίας *9½ Weeks* (9½ Εβδομάδες), η οποία κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο του 1986.
Φώτης Μελέτης
