MSG - One Night at Budokan: Ο απόλυτος κιθαριστικός θρίαμβος του Michael Schenker

Όταν λοιπόν τα “έσπασε” με τους UFO και πέρασε για λίγο ξανά από τους Scorpions, παίζοντας τρία κομμάτια στο δίσκο “Lovedrive” και παράλληλα λίγο έλειψε να γίνει μέλος των Aerosmith, αποφάσισε να ξεκινήσει το δικό του μουσικό σχήμα με την βοήθεια της εταιρίας του Chrysalis αλλά και με την σύμπραξη σπουδαίων και έμπειρων μουσικών. Η αρχή της δεκαετίας του '80 τον βρίσκει να ονομάζει την μπάντα του MSG (δηλαδή Michael Schenker Group) και να κυκλοφορεί δύο υπέροχους δίσκους ενώ η πρώτη και μεγάλη επιβράβευση αυτής της νέας προσωπικής του σκληρής προσπάθειας ήρθε με το ιστορικό “One Night at Budokan”, ζωντανά ηχογραφημένο τον Αύγουστο του 1981 στο Nippon Budokan στο Τόκυο της Ιαπωνίας. Η πεντάδα αποτελείτο τότε από τους Cozy Powell (Rainbow, Jeff Beck, Bedlam) στα τύμπανα, τον Paul Raymond (UFO) στα πλήκτρα και την κιθάρα, τον σκωτσέζο Chris Glen (The Sensational Alex Harvey Band, Ιan Gillan Band) στο μπάσο και τον Gary Barden στα φωνητικά. Ο Michael Schenker αναφερόμενος στην ηχογράφηση του "One Night at Budokan", τονίζει πρωτίστως την εκρηκτική ενέργεια του Cozy Powell και την ιδιαίτερη ατμόσφαιρα του ιαπωνικού κοινού, το οποίο περιγράφει ως πειθαρχημένο αλλά ηλεκτρισμένο θεωρώντας το Budokan έναν «ναό του rock».

Ο τραγουδιστής Gary Barden θυμάται την απίστευτη υποδοχή που επιφύλαξε το κοινό στους Michael Schenker Group, κάτι που δεν είχαν ξαναζήσει σε τέτοιο βαθμό στην Ευρώπη: «Ήταν η πρώτη μου φορά στην Ιαπωνία. Τι εμπειρία! Ένας εντελώς νέος πολιτισμός, κανόνες, γλώσσα, παραδόσεις, φαγητό και συνέχεια χαμογελαστοί άνθρωποι. Δεν μπορούσαμε καν να βγούμε από το ξενοδοχείο μας, ζούσαμε καταστάσεις τύπου Beatlemania σε εκείνες τις περιοδείες. Το Budokan βρίσκεται στους χώρους του παλατιού του Αυτοκράτορα και το να παίζεις εκεί είναι πραγματικά τεράστια τιμή.»

Για τη συνεργασία του με τον Michael Schenker και τον Cozy Powell εκείνο το βράδυ, ο Barden έχει δηλώσει: «Όταν έχεις πίσω σου τον Cozy Powell στα τύμπανα, νιώθεις ότι οδηγείς τανκ. Σε έσπρωχνε να τραγουδήσεις με όλη σου τη δύναμη. Ο Michael ήταν σε μια από τις καλύτερες δημιουργικές φάσεις του, έπαιζε με τρομερή ακρίβεια και αδρεναλίνη. Όταν ακούω το "Armed and Ready" από εκείνο το βράδυ, καταλαβαίνω ακριβώς γιατί η Ιαπωνία ερωτεύτηκε αυτή τη μπάντα.» Ο θρυλικός ντράμερ Cozy Powell είχε εξομολογηθεί σε μία παλιά του συνέντευξη μια απίστευτη, άγνωστη ιστορία για το παρασκήνιο της ηχογράφησης του “One Night at Budokan”, αποκαλύπτοντας ότι η συγκλονιστική του εμφάνιση έγινε κάτω από δραματικές συνθήκες υγείας. Σε μια εκτενή του συνέντευξη στον μουσικό δημοσιογράφο Joe Geesin το 1996, ο Powell δήλωσε:  «Το άλμπουμ "Live at the Budokan" ήταν καλό. Όμως, εκείνη ακριβώς την περίοδο είχα πάθει μια σοβαρή τροφική δηλητηρίαση. Από ολόκληρη τη μπάντα, εγώ ήμουν αυτός που υπέφερε χειρότερα από όλους. Θυμάμαι ότι το στάδιο ήταν γεμάτο με 12.500 ανθρώπους, το κινητό στούντιο ηχογράφησης βρισκόταν απέξω έτοιμο, ο εκφωνητής είχε βγει στο μικρόφωνο και έλεγε "Κυρίες και Κύριοι, υποδεχτείτε τους..." κι εγώ ήμουν ακόμα στα παρασκήνια και έκανα εμετό! Περπάτησα προς τη σκηνή νιώθοντας κυριολεκτικά σαν ζωντανός-νεκρός. Ο Θεός ξέρει πώς ο δίσκος βγήκε τελικά τόσο καλός. Ακόμα αναρωτιέμαι: Πώς τα κατάφερα και έπαιξα έτσι;»

Στο “One Night at Budokan” υπάρχουν τραγούδια κυρίως από τους δύο πρώτους δίσκους M. Schenker με τα “Armed and Ready” (φοβερή εισαγωγή με το "Ride of the Valkyries" του Richard Wagner), “Attack of the Mad Axeman”, “Are You Ready to Rock”, “Cry for the Nations” και το φοβερό “On and On” όχι μόνο να ξεχωρίζουν αλλά να αναδεικνύουν το ταλέντο, την καθαριστική ευστροφία και τα πανέξυπνα μελωδικά σόλο ενός σημαντικού δημιουργού και συνθέτη. Ειδικά τα σόλο και το παίξιμο του στο φοβερό ορχηστρικό “Into the Arena” και στη μελαγχολική σύνθεση του P. Ryamond, “Never Trust a Stranger” αλλά και στο “Lost Horizons” είναι μοναδικά! Παθιασμένο, καθαρόαιμο hard rock με δυνατές μελωδίες και heavy ενορχηστρώσεις ενώ ο Schenker κελαηδάει με τη κιθάρα του κυριολεκτικά δημιουργώντας σχολή στο είδος του.

Σε αυτό βοήθησε η ιδιαίτερη ερμηνευτική βραχνάδα του Gary Barden αλλά και η απίστευτη εκτελεστική δεινότητα των υπόλοιπων εξαιρετικών μουσικών. Το μοναδικό κομμάτι που υπάρχει στο “One Night at Budokan” από την εποχή των UFO είναι το κλασσικό “Doctor Doctor” αφού ο Γερμανός βιρτουόζος ήθελε να αποδείξει ότι είναι ικανός και μόνος του, να γράφει σπουδαία κομμάτια και ότι δεν είναι εγκλωβισμένος στη προηγούμενη όντως μεγάλη μπάντα του. Ιδιαίτερη στιγμή είναι και το κιθαριστικό αφήγημα του "Courvoisier Concerto" που είναι ένα από τα πιο διάσημα, ζωντανά σόλο κιθάρας του Γερμανού βιρτουόζου και αποτελεί έμεση αναφορά στο αγαπημένο ποτό του Schenker εκείνο το χρονικό διάστημα.

                                                                      Cozy Powel και Michael Schenker

Ο Powell δέχτηκε να μπει στους MSG το 1980 επειδή θεωρούσε τον Schenker έναν από τους κορυφαίους κιθαρίστες στον κόσμο αναφερόμενος για εκείνον: «Ο Michael ήταν ιδιοφυΐα. Όταν έπιανε την κιθάρα, ο ήχος του ήταν μοναδικός. Ήθελα να παίξω μαζί του γιατί η μουσική του είχε απίστευτη ενέργεια και μελωδία». Ο Γερμανός κιθαρίστας με την σειρά του έχει δηλώσει επανειλημμένα ότι ο Cozy Powell ήταν ο αγαπημένος του ντράμερ. Εκτιμούσε τον βαρύ, επιθετικό του ήχο που έδινε στις συνθέσεις των MSG την απαραίτητη στιβαρότητα. Το τέλος της συνεργασίας τους ήρθε το 1982 ενώ ο Powell ήταν αυτός που πρότεινε τον σπουδαίο Graham Bonnet (πρώην τραγουδιστή των Rainbow) για να αντικαταστήσει τον Gary Barden. Παρά τον χωρισμό τους, οι δυο τους δεν κράτησαν κακία και διατήρησαν φιλικές σχέσεις μέχρι τον ξαφνικό θάνατο του Powell σε τροχαίο το 1998. Σε πρόσφατες αναδρομικές συνεντεύξεις του, ο Michael Schenker συγκινείται πάντα όταν αναφέρεται στον Cozy και περιγράφει λιτά και ουσιαστικά για το εν λόγω live album: «Ο Cozy ήταν ο αδελφός μου στη σκηνή. Η ενέργεια που είχαμε στο "One Night at Budokan" δεν επαναλήφθηκε ποτέ με κανέναν άλλον ντράμερ. Ήταν ένας πραγματικός rock γίγαντας».

To "One Night at Budokan" κυκλοφόρησε αρχικά τον Φεβρουάριο του 1982 και επανακυκλοφόρησε το 2009 με επιπλέον ένα εντεκάλεπτο σόλο του μακαρίτη Cozy Powell και το ήρεμο “Tales of Mystery". Σχεδόν μισό αιώνα μετά, το “One Night at Budokan” ακούγεται ακόμα φλογισμένο, ηλεκτρισμένο, συναρπαστικό!!!

Φώτης Μελέτης