Image
Rocktime Groups 22-01-2026

Orion the Hunter: Η κρυφή μελωδική ψυχή των Boston

Το ρολόι του Rocktime.gr βρίσκεται στο 1984 και η περίφημη μπάντα των Boston βρίσκεται σε αποσύνθεση παρά το γεγονός ότι είχαν κυκλοφορήσει δύο κλασσικά άλμπουμ στην δεκαετία του '70. Πρωτίστως το θρυλικό ομότιτλο ντεμπούτο τους άλμπουμ, το 1976 που πούλησε πάνω από 17 εκατομμύρια αντίτυπα και περιέχει την μεγάλη τους επιτυχία "More Than a Feeling" και ακολούθησε το θαυμάσιο "Don't Look Back" (1978) με 7 εκατομμύρια πωλήσεις μόνο στις ΗΠΑ. 

Οι οπαδοί των Boston μετά από αυτή την τεράστια επιτυχία περίμεναν με ανυπομονησία την τρίτη τους κυκλοφορία αλλά τα σύννεφα είχαν βαρύνει το κλίμα στην μπάντα με αποτέλεσμα ο ηγέτης Tom Scholz να έχει συγκρουστεί νομικά με το έτερο κιθαρίστα του γκρουπ τον Barry Goudreau οπότε καθυστερούσε βασανιστικά η κυκλοφορία του τρίτου άλμπουμ.
Φυσικά όλοι αναγνωρίζουν ότι ο κιθαρίστας Tom Scholz είναι η ψυχή των Boston όμως εξίσου σημαντικός ήταν και ο ρόλος του δεύτερου κιθαρίστα της μπάντας Barry Goudreau αφενός διότι ήταν από τα ιδρυτικά μέλη και αφετρέρου ήταν ο πυρήνας του ήχου και της μουσικής κατεύθυνσης του συγκροτήματος στους δύο πρώτους δίσκους. 
Τα προβλήματα ουσιαστικά ξεκίνησαν σύμφωνα με τον Goudreau το 1979 αποκαλύπτωντας τα εξής:
"H ευρωπαϊκή περιοδεία που κάναμε το 1979 δεν πήγε όπως επιθυμούσε ο Tom Scholz με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί ένα αρνητικό κλίμα και να στοχοποιηθώ οπότε άρχισα να νιώθω ότι έπρεπε να αποχωρήσω από την μπάντα".
Τα πράματα επιδεινώθηκαν ανάμεσα στους δύο κιθαρίστες, όταν ο Goudreau,κυκλοφόρησε τον πρώτο του, σόλο δίσκο το 1980 που έτυχε θερμής υποδοχής, και στο οποίο συμμετείχαν και μέλη των Boston όπως ο τραγουδιστής Brad Delp και ο ντράμερ Sib Hashian καθώς και ο μετέπειτα τραγουδιστής της σπουδαίας μπάντας Fran Cosmo. Επιπρόσθετα ο John Boylan, ο οποίος ήταν συμπαραγωγός του πρώτου άλμπουμ των Boston, ήταν επίσης συμπαραγωγός αυτού του άλμπουμ.
Αλλά εκείνο που ενόχλησε αρκετά τον Scholz ήταν το ύφος και τα σλόγκαν της προβολής της διαφημιστικής καμπάνιας του δίσκου του Barry Goudreau που προκάλεσαν εσωτερική αναταραχή, και οδήγησαν τελικά την απόλυση του Goudreau. 
Όμως για τον Goudreau η κατάσταση ήταν πιο περίπλοκη.
«Γυρίσαμε σπίτι από την περιοδεία στην Ευρώπη και αμέσως μετά, ο Τοm μας μάζεψε όλους και είπε: "Θα πάρω άδεια τον επόμενο χρόνο. Δεν πρόκειται να κάνω καμία ηχογράφηση. Αν έχετε κάτι άλλο, τώρα θα ήταν η κατάλληλη στιγμή", εξηγεί ο Goudreau.
Αυτό όμως που εκνεύρισε τον Scholz ήταν ότι ο Goudreau μάζεψε τους Brad Delp και Sib Hashian στο σόλο δίσκο του, δημιουργώντας λάθος εντυπώσεις σαν να πρόκειται για την συνέχεια των Boston. Αυτή η εξέλιξη χωρίς μάλιστα την συμμετοχή του φυσικού ηγέτη της μπάντας προβλημάτισε τον Scholzο οποίος μάλιστα απαίτησε να κάνει την παραγωγή του άλμπουμ κάτι που όμως αρνήθηκε η δισκογραφική εταιρία.
Ποια ήταν όμως η αληθινή αιτία της ρήξης;;;
Σίγουρα το γεγονός ότι στην διαφήμιση του σόλο άλμπουμ του Goudreau αναφερόταν το εξής: «Έξι εκατομμύρια άνθρωποι έχουν ακούσει τον ήχο της κιθάρας του. Επιτρέψτε μας να σας τον συστήσουμε...» κάτι που ουσιαστικά έδινε τα πρωτεία στην δημιουργία του εκπληκτικού και μοναδικού ήχου των Boston, στον Goudreau.
Όλο αυτό, τελικά σύμφωνα με τον Goudreau προκάλεσε σύγκρουση και μετά από λίγους μήνες ο Τοm συγκέντρωσε το συγκρότημα και είπε "ότι δεν επρόκειτο να συνεργαστεί ξανά μαζί μου".
Παράλληλα το ίδιο χρονικό διάστημα τόσο ο Goudreau όσο και τα υπόλοιπα μέλη Boston έβλεπαν ότι ο Tom Scholz να καθυστερεί να εκδώσει τον τρίτο δίσκο και η αβεβαιότητα όλο και μεγάλωνε για όλους, τι μέλλει γενέσθαι.
Μέχρι τότε, ο Goudreau είχε γράψει πολλά τραγούδια με την ελπίδα ότι ο Scholz θα τα περιλάμβανε στον επόμενο δίσκο των Boston κάτι που τελικά δεν συνέβη ενώ ταυτόχρονα στα τέλη του 1981, οι Boston ανακοίνωσαν ότι δούλευαν πάνω σε ένα τρίτο άλμπουμ, αλλά το "Third Stage" δεν εμφανίστηκε μέχρι το 1986, και οι συνεισφορές του Goudreau (αν υπήρχαν) στις παρατεταμένες ηχογραφήσεις δεν αναφέρθηκαν.
Αργότερα μάλιστα αποκαλύφθηκε πως το 1983, ο Goudreau και τα άλλα τέσσερα μέλη της κλασικής σύνθεσης μηνύθηκαν από το CBS επειδή δεν ολοκλήρωσαν το άλμπουμ εγκαίρως. 
                                                                         
                                                                              Orion the Hunter
Ο Barry Goudreau δεν μένει άπραγος και μετά και τον σόλο δίσκο του σχηματίζει τους Orion the Hunter με τον τραγουδιστή Fran Cosmo, τον μπασίστα Bruce Smith και τον πρώην ντράμερ των Heart, Michael DeRosier και ξεκινούν τις ηχογραφήσεις στα φημισμένα Power Station Studios στη Νέα Υόρκη κυκλοφορώντας τον Μάιο του 1984 το μοναδικό και συνάμα εξαιρετικό ομότιτλο άλμπουμ τους. 
Ο δίσκος αποτελεί ορόσημο για την AOR μουσική με έναν ιδανικά ισορροπημένο ήχο και συγκρίνεται ανέτα με τον συγκλονιστικό ήχο των Boston του Tom Scholz.  Όλα αυτά, δομημένα σε εμπνευσμένες μελωδικές ενορχηστρώσεις με την αξιέπαινη  κιθαριστική δουλειά του Barry να συναρπάζει και την ερμηνεία του Fran Cosmo να εντυπωσιάζει!
Το άλμπουμ ξεκινά με το "All those Years" βάζοντας μας γερά στο μελωδικό κλίμα που κυριαρχεί στον δίσκο με την αύρα των Boston να είναι διάσπαρτη παντού ειδικά στο ρερέν. Στη συνέχεια έρχεται το "So you Ran", ένα από τα καλύτερα AOR κομμάτια του πρώτου μισού της δεκαετίας του '80 με τον Fran Cosmo και τον Barry Goudreau να μεγαλουργούν.
Το "Dreamin" είναι ένα εξαιρετικό τραγούδι, με εκπληκτικό ρεφρέν και φωνητικές αρμονίες που ξεδιπλώνεται σαν μια ασταμάτητη δύναμη περιλαμβάνοντας και ένα θαυμάσιο κιθαριστικό σόλο.
Το "Dark and Stormy" είναι μία εξάισια power μπαλάντα δομημένη στο πιάνο και στα υψίφωνα φωνητικά του Fran Cosmo.
Τα "Stand Up" ακολουθεί ένα πιο ροκ πιο τέμπο με δυναμικά ερμηνευτικά ξεσπάσματα ενώ το "Fast Talk" είναι ακόμη μία ΑΟR θαυμάσια σύνθεση με αρκετά ηχητικά εφέ
Το "Too Much in Love" είναι μία παράταιρη ποπ σύνθεση (θυμίζει Human League) που όμως ακούγεται άκρως διασκεδαστική και έπεται η ερωτιάρικη μπαλάντα Joanne" που υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να κάνει μεγάλη εμπορική επιτυχία.
 Το "I Call it Love" ολοκληρώνει αυτό το υπέροχο άλμπουμ διατηρώντας το ύφος των Boston προσθέτοντας πινελιές από Loverboy και Reo Speedwagon με το πιάνο να κάνει ένα πανέμορφο επίλογο.
Οι Orion the Hunter με τον μοναδικό τους δίσκο  έφτασαν στο #57 στο chart Top 200 Albums του Billboard και το σινγκλ "So You Ran" ακούστηκε αρκετά από τα mainstream ραδιόφωνα των ΗΠΑ φτάνοντας ψηλά στα τσαρτ.
Στην περιοδεία που ακολούθησε το συγκρότημα πρόσθεσε τον κιμπορντίστα Brian Maes (κάνει και δεύτερα φωνητικά) ανοίγoντας τις συναυλίες των Aerosmith το 1984, και τελικά η μπάντα διαλύθηκε οριστικά το 1985. 
 
Barry Goudreau συνέχισε την δεκαετία του ΄90 με τους RTZ και την επόμενη δεκαετία με τους Ernie and the Automatics και κυκλοφόρησε ένα αξιόλογο άλμπουμ το 2003 με τον Brad Delp καθώς και ένα σινγκλ ενώ τα τελευταία χρόνια εξακολουθεί να δίνει επιλεκτικές συναυλίες με τους Engine Room, κυρίως για φιλανθρωπικούς σκοπούς μιας και όπως εξομολογείται με παράπονο: "Το να έχω καριέρα ήταν δύσκολο, έχοντας μηνυθεί για παραβίαση εμπορικού σήματος τρεις φορές τα τελευταία χρόνια από τον Tom Scholz". 
 
Υ.Γ.1: Στα "Lost Demos" των Cosmo/Smith υπάρχουν τέσσερα επιπλέον τραγούδια που ακολουθούν το ίδιο μουσικό ύφος και δεν κυκλοφόρησαν επίσημα ποτέ (υπήρχαν σχέδια για δεύτερο άλπουμ) αν και έχουν ανέβει στο κανάλι YouTube του FranCosmoMusic. Ειδικά τα "You're the One" και "Is It Love" είναι κρυφά μελωδικά διαμάντια.
 
Y. Γ.2: Αρχικά το κουαρτέτο ονομαζόταν απλώς Orion αλλά η Sony που είχε αναλάβει δισκογραφικά την μπάντα αναγκάστηκε να τους αλλάξει το όνομα ύστερα υπό την πίεση της πασίγνωστης αμερικανικής εταιρείας παραγωγής και διανομής ταινιών Orion Pictures.
 
Φώτης Μελέτης