Domino Drive: "Cosmic Theater"

Η σύνθεση της μπάντας αποτελείται με τους Jonas Tyskhagen στην φωνή, την κιθάρα και τα τύμπανα, τον Sebastian Okupski πλήκτρα και φωνητικά με προυπηρεσία στους Loch Vostok και οι Mayadome. Επίσης συμμετέχουν ο Jonatan Berg (LIPZ) στην κιθάρα και ο Jonas Söder στο μπάσο που έχει παίξει με τους Sarcasm. Και εδώ έχουμε κάτι ασυνήθιστο.

Ο Tyskhagen (Winding Road) δεν είναι μόνο ο τραγουδιστής και βασικός κιθαρίστας αλλά παίζει και τύμπανα. Αυτό σημαίνει ότι ο βασικός δημιουργικός πυρήνας βρίσκεται ουσιαστικά μέσα σε ένα πρόσωπο, ενώ οι Okupski, Berg και Söder δίνουν τις επιπλέον διαστάσεις που χρειάζεται το συγκρότημα. Αυτός ο συνδυασμός μας προϊδεάζει για έναν ήχο όπου η κιθάρα και τα πλήκτρα δεν ανταγωνίζονται αλλά συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο.

Αν έπρεπε να τους τοποθετήσω στον χάρτη, θα έλεγα πως συνδυάζει: AOR, μελωδικό Hard Rock, Pomp Rock, Progressive Rock και ενίοτε μία κινηματογραφική ατμόσφαιρα! Και εδώ θα έβαζα ως σημεία αναφοράς λατρεμένες μπάντες όπως οι: Europe, Saga, Styx, Kansas, Journey, Magnum με κάποιες ηχητικές πινελιές από:Toto / Queen / Asia και ίσως λίγο από τη σύγχρονη σκανδιναβική μελωδική rock σχολή.

Το album ξεκινά με έναν τίτλο που είναι σχεδόν μανιφέστο: "Time For Change", και είναι πολύ καλό να ξεκινά ένα concept-oriented album με αυτό το μήνυμα. Το εν λόγω τραγούδι μπορεί να λειτουργήσει σε δύο επίπεδα: προσωπική αλλαγή και αλλαγή οπτικής / κόσμου. Με την επόμενη σύνθεση αλλάζει η διάθεση διότι το "Dancing on Water" μιας και τα σόλα σε πλήκτρα και κιθάρα δημιουργούν μία μελωδική metal ατμόσφαιρα

Σε ένα album που αργότερα θα φτάσει στα τραγούδια "Terra Utopia" και "Universal Genesis Metamorphoses" είναι καλό να υπάρχει ένα τραγούδι που κρατάει το ανθρώπινο στοιχείο. Εδώ ακούμε σαφώς περισσότερη  progressive περιπλοκή.

Αυτός είναι ένας τίτλος που αμέσως ξεχωρίζει: "Dandy Cool". Εδώ πιθανότατα οι Domino Drive αφήνουν λίγο στην άκρη το cosmic concept και μπαίνουν σε πιο rock'n'roll επικράτεια. Και είναι πολύ σημαντικό να υπάρχει ένα τέτοιο κομμάτι, γιατί αν ένα album γίνει υπερβολικά σοβαρό, σκοτεινό και concept-oriented, κινδυνεύει να χάσει την αμεσότητά του. Επιπλέον, εντυπωσιάζει η αναγεννησιακή αλά Blackmoore’s Night εισαγωγή…

Με την επόμενη σύνθεση μπαίνουμε στην πιο συναισθηματική πλευρά: "Together / Apart". Δύο άνθρωποι μαζί αλλά χωριστά ή δύο κόσμοι συνδεδεμένοι αλλά απομονωμένοι καθώς αυτό ταιριάζει απόλυτα με τη γενικότερη φιλοσοφία του album. Οι καλύτεροι μελωδικοί rock τίτλοι συχνά είναι απλοί αλλά έχουν δύο αναγνώσεις. Το "Together Apart" είναι ακριβώς τέτοιος τίτλος. Μοναδικά δεξιοτεχνική μελωδικότατη σκανδιναβική δημιουργία! Εδώ αρχίζει το μεγάλο cosmic/progressive κομμάτι του δίσκου με την σύνθεση ιστορίας "Terra Utopia".

Γη + ουτοπία: Ένας ιδανικός κόσμος ή μήπως ένας κόσμος που δεν υπάρχει; Ο τίτλος φέρνει στο μυαλό science fiction, κοινωνική αλληγορία και φυσικά progressive rock. Και εδώ αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε ότι το "Cosmic Theater" δεν είναι απλώς ένας πιασάρικος  τίτλος. Υπάρχει μια ιδέα πίσω από αυτό. Σίγουρα έχει κάτι από KLF+Genn Hughes στο οιστριονικό "America, What Time is Love"… Και ξαφνικά..."Femme "Fatale". Αυτός είναι κλασικός rock τίτλος. Η μυστηριώδης γυναίκα, η έλξη, ο κίνδυνος, η επιθυμία και το ενδιαφέρον είναι ότι η συγκεκριμένη θεματολογία έρχεται ακριβώς μετά το "Terra Utopia".

Από το "Femme Fatale" περνάμε στον "Heart To Heart". Εδώ το album γίνεται περισσότερο προσωπικό, το "Heart To Heart" σημαίνει ουσιαστικά ειλικρινής επικοινωνία χωρίς "φίλτρα". Είναι ακριβώς η στιγμή όπου ένα μεγάλο concept album πρέπει να επιστρέψει στον άνθρωπο και το μελωδικό rock είναι ιδανικό γι' αυτό. Γιατί το συγκεκριμένο, λατρεμένο βασίζεται στην άμεση συναισθηματική επικοινωνία. Πλούσια και λουσάτη εισαγωγή με απίστευτα πλήκτρα. Ο τίτλος της σύνθεσης που ακολουθεί είναι, κατά τη γνώμη μου, ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ολόκληρου του δίσκου, "The Ocean At The End Of Time". Έχει καθαρό progressive / fantasy / cosmic rock χαρακτήρα και θυμίζει περισσότερο τίτλο concept-album ή progressive epic παρά συμβατικό AOR κομμάτι. Εδώ θα περίμενα μεγαλύτερη διάρκεια, οργανικά περάσματα, αλλαγές ατμόσφαιρας, πλήκτρα και εκτεταμένη κιθαριστική παρουσία.

Ακριβώς εκεί όπου το progressive rock αισθάνεται "σπίτι" του και εδώ πλέον οι Domino Drive σταματούν να κρύβουν τις προθέσεις τους. "Universal Genesis Metamorphoses – Chapter 1". Αυτό δεν είναι απλώς τραγούδι, είναι κεφάλαιο και η χρήση του "Chapter 1" είναι πολύ σημαντική. Υποδηλώνει ότι οι Domino Drive σκέφτονται τη μουσική τους ως μεγαλύτερη αφήγηση. Οι λέξεις Universal, Genesis, Metamorphoses παραπέμπουν σε δημιουργία, εξέλιξη, μεταμόρφωση.

Και ξαφνικά ο τίτλος του album "Cosmic Theater" αποκτά ακόμη μεγαλύτερο νόημα καθώς δεν παρακολουθούμε απλώς ένα rock show αλλά  παρακολουθούμε ένα κοσμικό έργο.

Το ιδανικό κλείσιμο έρχεται με το "Wondermaker". Μετά από τα "Time For Change" και "Universal Genesis Metamorphoses" έρχεται ο δημιουργός του θαύματος. Είναι ένας τίτλος γεμάτος αισιοδοξία και δημιουργεί την αίσθηση ότι το album τελικά δεν μιλά για καταστροφή αλλά  μιλά για μεταμόρφωση και δημιουργία.

Το "Domino Drive – Cosmic Theater" μου φαίνεται σαν ένα καταπληκτικό album που βρίσκεται στη "διασταύρωση" σύγχρονο σκανδιναβικό μελωδικό rock αλλά με ένα σαφές progressive/conceptual φίλτρο. Άρα, η ακριβέστερη περιγραφή θα ήταν μελωδικό Progressive Rock με AOR "καρδιά" και ειδικά για τη προσωπική μου "λίστα" την θεωρώ μία από τις 15 κορυφαίες μελωδικές rock/AOR κυκλοφορίες της φετινής χρονιάς. 

Υ.Γ. Μου αρέσει πολύ η κατεύθυνση που παίρνει η Σεπτεμβριανή μου εξερεύνηση: Mystery Moon → Hydra → Domino Drive. Τρία διαφορετικά πρόσωπα του σύγχρονου ευρωπαϊκού melodic rock: ατμοσφαιρικό  AOR → καθαρόαιμο σκανδιναβικό AOR→μελωδικό/progressive/pomp rock. Και αυτό αρχίζει να γίνεται μια πολύ ωραία "χαρτογράφηση" του χώρου στο τελευταίο κομμάτι του 2026.

Νότης "Dandy Cool" Γκιλλανίδης